ตอนที่ 4 พบเยี่ยเจิ้นถิงครั้งแรก

เช้าตรู่ของวันจันทร์ เฟิงเชียนเสวี่ยและแม่จูไปส่งเด็กๆ ทั้งสามคนเข้าโรงเรียนอนุบาลแห่งใหม่ จากนั้นก็รีบไปที่กลุ่มบริษัทเชิ่งเทียน

ไม่กี่วันมานี้ เฟิงเชียนเสวี่ยส่งประวัติย่อไปสามสิบห้าฉบับ รับการสัมภาษณ์จากสิบเจ็ดบริษัท เธอถูกปฏิเสธในทันทีหรือไม่ก็บอกให้กลับไปรอประกาศ

เธอได้รับโทรศัพท์แจ้งรับเข้าทำงานเพียงสายเดียวเท่านั้น นั่นก็คือบริษัทที่ใครๆ ต่างก็พูดถึงกันอย่างกลุ่มบริษัทเชิ่งเทียน!

เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกแปลกใจที่บริษัทเล็กๆ ต่างก็ไม่มีใครสนใจเธอ แต่บริษัทที่อยู่ตำแหน่งสูงสุดของวงการธุรกิจ อย่างกลุ่มบริษัทเชิ่งเทียนนั้นยินดีที่จะให้เธอเข้าไปทำงานงั้นหรือ

จนกระทั่งเธอมาถึงแผนกบุคคลของกลุ่มบริษัทเชิ่งเทียน เพียงครู่เดียวก็เข้าใจในทันที “คุณเองหรือ”

“ไม่เจอกันนานเลยนะคุณหนูใหญ่!” เฮ่อเหวินเจ๋อมองมาที่เธอด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร แต่สายตากลับหัวเราะเยาะเย้ยด้วยความประสงค์ร้าย “ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว คุณไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ ยังสวยเหมือนเดิมเลย!”

“เฮ่อเหวินเจ๋อ ตอนนั้นพ่อของฉันไล่คุณออกจากตระกูลเฟิงและทำให้ทั้งชีวิตนี้ของคุณไม่สามารถก้าวเข้าสู่ไห่เฉิงได้อีก คิดไม่ถึงว่าคุณจะกล้ากลับมา”

เฟิงเชียนเสวี่ยจำเขาได้ เนื่องจากอดีตรองประธานบริษัทตระกูลเฟิงคิดจะทำมิดีมิร้ายกับเธอ จึงถูกเฟิงเชียนหยางไล่ออกจากตระกูลไป เธอคิดไม่ถึงว่าหลังจากแยกตัวออกไปสี่ปีแล้วจะได้พบเขาที่นี่

“ตระกูลเฟิงตกต่ำไปนานแล้ว คุณยังคิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูอยู่อีกหรือ” เฮ่อเหวินเจ๋อพูดเหน็บแนมด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย “ตอนนี้คุณไม่ได้เป็นอะไรทั้งสิ้น แม้แต่งานนี้ก็เป็นผมที่มอบให้กับคุณ!”

เฟิงเชียนเสวี่ยจ้องมองเขาด้วยความขุ่นเคืองและหันหลังเดินจากไป

“เฟิงเชียนเสวี่ย นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของคุณ ถ้าคุณเดินออกจากประตูนี้ไป ผมรับประกันเลยว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปคุณจะหางานในไห่เฉิงไม่ได้อีกเลย นอกเสียจากว่าคุณจะไปเป็นผู้หญิงของประธานเยี่ย!”

น้ำเสียงที่จองหองของเฮ่อเหวินเจ๋อดังตามหลังมา

ใจของเฟิงเชียนเสวี่ยเต็มไปด้วยไฟแห่งความโกรธ เธอจึงเร่งฝีเท้าเพื่อที่จะออกไปจากที่แห่งนี้

จะให้เธอก้มหัวให้กับคนแบบนี้ ไม่มีทาง!

ขณะที่เดินออกมา เฟิงเชียนเสวี่ยพบว่ามีผู้คนยืนอยู่เต็มทางเข้าอาคาร

ผู้ชายวัยกลางคนคนหนึ่งร่างกายของเขาเต็มไปด้วยน้ำมันเบนซิน มือข้างหนึ่งถือไฟแช็กเพื่อข่มขู่ผู้คนที่ยืนอยู่รอบๆ

“อย่าเข้ามานะ ฉันต้องการพบเยี่ยเจิ้นถิง ให้เขามาพบฉัน!”

พนักงานที่ยืนอยู่รอบๆ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขา บอดี้การ์ดเตรียมการตั้งรับกับสถานการณ์ที่คาดไม่ถึง

เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนพยายามเกลี้ยกล่อมเขา “ประธานจ้าว ใจเย็นลงก่อน มีอะไรค่อยๆ พูดกัน!”