ตอนที่ 441 สี่ทุ่ม ใต้ตึก

“คุณเฟิง!” พยาบาลทักทายเฟิงเชียนเสวี่ย จากนั้นก็จากไป

ในห้องผู้ป่วยเหลือเพียงแค่เฟิงเชียนเสวี่ยและแม่จู

เฟิงเชียนเสวี่ยเดินไปจับมือของแม่จูเอาไว้ เธอรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก “ฉันทำคุณเดือดร้อน”

“ยัยเด็กบื้อ คนบ้านเดียวกันจะเดือดร้อนได้ยังไง?” แม่จูพูดอย่างเคืองๆ”เด็กผู้หญิงคนนั้นดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนดี ก้าวร้าวเกเร พูดจาทำร้ายจิตใจ”

“แต่ว่า…” เฟิงเชียนเสวี่ยอยากจะอธิบายเรื่องระหว่างเธอและเยี่ยเจิ้นถิง แต่กลับไม่รู้ว่าควรพูดจากไหนดี

“เรื่องของความรู้สึก ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้คนอื่นฟัง” แม่จูจับมือของเฟิงเชียนเสวี่ยเอาไว้ “คุณมีการตัดสินใจของคุณ แม่จูเชื่อคุณหนูตลอด คุณเป็นผู้หญิงที่ดี ไม่มีทางทำเรื่องร้ายๆ แน่”

“ขอบคุณนะคะ แม่จู…” เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกซาบซึ้งมาก

“เมื่อกี้ฉันคิดมาโดยตลอด ว่าพ่อของเด็กผู้หญิงคนนั้นคือใคร เหมือนฉันเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อน แต่ติดยังไงก็คิดไม่ออก” แม่จูตบหัวของตนเอง “ฉันต้องเคยเจอเขามาก่อนแน่ เคยเจอแน่ๆ…”

“เมื่อกี้เขาถามถึงคุณพ่อ หรือเขาเคยร่วมมือทางธุรกิจกับคุณพ่อมาก่อน?”

เฟิงเชียนเสวี่ยก็รู้สึกว่าหลิงเฟิ่งเซียวแปลกๆ ครั้งแรกที่เจอกัน เขาก็จ้องเธอเขม็ง หนำซ้ำยังสืบหาชื่อของเธอจากเยี่ยฮุยอีก

ตอนนั้น เธอคิดว่าเขาแค่อยากเอาคืนเธอแทนหลิงหลง แต่ตอนนี้ดูแล้วเขาก็เป็นคนมีเหตุผลดี ไม่น่าจะเป็นคนเลวอะไร เพียงแต่ คำถามแปลกๆ ที่เขาถามเมื่อครู่ ทำเอาเธอรู้สึกไม่สบายใจ

“ไม่น่าใช่” แม่จูส่ายหัว “คุณก็รู้ ฉันรับผิดชอบเรื่องในบ้านมากกว่า แทบไม่เคยไปที่บริษัทเลย คุณท่านเองก็ไม่เคยพาพาร์ทเนอร์ธุรกิจกลับบ้าน ดังนั้น ถ้าเป็นด้านธุรกิจ ฉันน่าจะไม่เคยเห็นมาก่อน”

“ก็ถูก” เฟิงเชียนเสวี่ยพยักหน้า “เอาล่ะ คิดไม่ออกก็เลิกคิดได้แล้ว พักผ่อนก่อน เดี๋ยวฉันไปซื้อของกินมาใหัคุณ”

“เห้อ เสียดายกับข้าวที่คุณทำกับมือ คุณตุ๋นแกงมานานขนาดนี้ ฉันไม่ได้กินสักคำเลย”

แม่จูมองไปทางกระเพาะปลาและเนื้อวัวผัดที่หกเต็มพื้น รู้สึกปวดใจเป็นอย่างมาก

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันทำให้คุณใหม่”