ตอนที่ 454 ความน่ากลัวของมนุษย์ 4

“อะไรนะคะ” เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกน่าขันมาก นี่มันเรื่องเหลวไหลทั้งเพ “ซือเฮ่าเซวียน คุณนี่น่ากลัวจริงๆ...”

“คุณพูดว่าอะไรนะ” ซือเฮ่าเซวียนขมวดคิ้ว “ทำไมผมถึงน่ากลัวล่ะ”

“ไป๋ลู่เป็นภรรยาของคุณมาสี่ปี เธอยังคลอดลูกชายให้คุณด้วย ถึงแม้ว่าเธอจะไม่มีอะไรดีเลย แต่เธอก็จริงใจกับคุณ เป็นภรรยาหนึ่งวันแต่มีบุญคุณไปนานเท่านาน ตอนที่เธอถูกทำร้ายอย่างโหดเหี้ยมขนาดนี้ คุณยังมีกะจิตกะใจไปบอกรักผู้หญิงคนอื่นอยู่หรือ นี่มันยังน่ากลัวไม่พออีกหรือ”

เฟิงเชียนเสวี่ยรู้สึกราวกับมองคนแปลกหน้าอยู่ เธอมองไปที่ซือเฮ่าเซวียนแบบไม่อยากจะเชื่อสายตา...

“แม้ว่าจะเป็นแค่เพื่อนธรรมดาคนหนึ่ง หรือคนรู้จักคนหนึ่ง ถ้าเจอเรื่องแบบนี้เข้า คุณก็คงจะสงสารใช่ไหม ยิ่งไปกว่านั้น เธอเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ”

“ฮ่าๆ...” ซือเฮ่าเซวียนหัวเราะออกมา เขาหัวเราะอย่างเย็นชา “คุณนี่มันแม่พระจริงๆ คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าเธอเคยทำอะไรคุณบ้าง...

...สี่ปีก่อนเธอใช้วิธีสกปรกทำให้พวกเราเลิกกัน พรากความบริสุทธิ์ของคุณไป จากนั้นก็ทำให้ตัวเองได้ขึ้นตำแหน่ง สี่ปีต่อมาก็เหยียดหยามคุณกับลูกๆ ของคุณในที่สาธารณะ ทำให้คุณตกอยู่ในอันตรายหลายต่อหลายครั้ง...

...ไหนจะบังคับให้คุณแต่งงานกับคนไทยคนนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเยี่ยเจิ้นถิงมาช่วยทันเวลา ตอนนี้คุณก็คงจะอยู่ที่ประเทศไทยแล้วไม่ใช่หรือ เรื่องพวกนี้คุณลืมไปหมดแล้วหรือ”

“ฉันไม่ได้ลืม แต่ว่า...”

“ผมรู้ว่าคุณใจดี แต่การที่คุณใจดีกับศัตรูก็ถือเป็นการทำร้ายตัวเอง” ซือเฮ่าเซวียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เมื่อก่อนก็เป็นเพราะผมใจดีเกินไปก็เลยถูกหลอกใช้ แต่ต่อไปนี้ไม่แล้ว ผมจะลุกขึ้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง ต้องมีสักวันที่ผมจะเหยียบขึ้นไปอยู่บนเยี่ยเจิ้นถิงให้ได้ ทุกอย่างที่เขาทำให้ผมเป็นแบบนี้ ผมจะให้เขาได้ชดใช้เป็นสองเท่า!”

“เพราะแบบนั้นคุณก็เลยไปคบกับฉู่จือหัน?” เฟิงเชียนเสวี่ยไม่เข้าใจ “คุณรักเธอจริงๆ หรือ”

“รักหรือไม่รักมันสำคัญด้วยหรือ” ซือเฮ่าเซวียนหัวเราะ “ผมรักคุณ แต่คุณรักผมไหมล่ะ”

“...” เฟิงเชียนเสวี่ยพูดไม่ออก

“ความรัก เซ็กส์ การแต่งงาน มันเป็นคนละเรื่องกัน!” ราวกับซือเฮ่าเซวียนเข้าใจชีวิตอย่างทะลุปรุโปร่ง สายตาเย็นชาของเขามองไปด้านหน้า “ความรักสามารถวางไว้ในส่วนลึกของหัวใจได้ เซ็กส์ใช้แก้ปัญหาความต้องการ ส่วนการแต่งงานเอาไว้ใช้ประโยชน์ก็พอแล้ว...”

“คุณเปลี่ยนไปแล้ว” เฟิงเชียนเสวี่ยไม่เข้าใจความคิดของเขาจริงๆ “ต่างคนต่างความคิด ฉันไม่เข้าใจความคิดของคุณเลยจริงๆ แต่ฉันอยากจะเตือนคุณหน่อย ก่อนจะทำเรื่องอะไรช่วยคิดถึงลูกของคุณด้วย คิดว่าในอนาคตเขาจะเกลียดคุณไหม!”

พูดจบเฟิงเชียนเสวี่ยก็ผลักประตูเดินออกไปทันที...

ซือเฮ่าเซวียนไม่ได้ห้ามไว้ ทำเพียงแค่มองดูแผ่นหลังของเธอที่ไกลออกไป จากนั้นก็แสยะยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน “บอกว่าผมเปลี่ยนไปแล้ว แล้วคุณไม่เปลี่ยนเลยหรือ ถ้าคุณไม่เปลี่ยนไปคุณก็คงไม่คบกับเยี่ยเจิ้นถิงหรอก”

ตู๊ดตู๊ดดด เสียงโทรศัพท์สั่น เป็นฉู่จือหันที่โทรมา