ตอนที่ 461 การรอคอยที่เนิ่นนาน

เพียงไม่นาน โทรศัพท์ของฉู่จือหันก็ดังขึ้น เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏขึ้น สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที เธอรีบทำท่าทางทันที

บอดี้การ์ดสองคนนั้นหยุดเดินทันที

“พี่!” ฉู่จือหันรีบรับสายทันที

“จือหัน เธออยู่กับเชียนเสวี่ยไหม” ฉู่จือมั่วถาม

ฉู่จือหันชะงักไปครู่หนึ่ง เธอเหลือบขึ้นไปมองเฟิงเชียนเสวี่ยด้วยสายตาเย็นยะเยือก แต่น้ำเสียงกลับอ่อนโยนมาก “เธอบอกพี่หรือ”

“ใช่ เชียนเสวี่ยบอกว่าเธอนัดไปกินข้าวน่ะ” ฉู่จือมั่วพูดไปพลางยิ้มไปพลาง “ก่อนพี่จะไป พี่ฝากเธอดูแลเชียนเสวี่ยไว้ เธอไม่ทำให้พี่ผิดหวังจริงๆ”

“ฉันก็ต้องดูแลคนในใจพี่ให้ดีอยู่แล้วสิ” รอยยิ้มของฉู่จือหันเย็นยะเยือกมาก “เป็นอย่างไรบ้างคะ อากาศที่ฝรั่งเศสดีไหม”

“ค่อนข้างดีเลย จือหัน เชียนเสวี่ยอยู่ทางนั้นตัวคนเดียว พี่ไม่วางใจ เธอลองดูด้วยนะว่าเชียนเสวี่ยมีปัญหาด้านการงานหรือการใช้ชีวิตหรือเปล่า ช่วยดูแลเชียนเสวี่ยด้วย...”

“ได้ค่ะ ฉันรู้แล้ว”

“ส่งโทรศัพท์ให้เชียนเสวี่ยหน่อย พี่ขอคุยกับเธอสักหน่อย” ฉู่จือมั่วออกคำสั่ง

“อื้อ” ฉู่จือหันส่งโทรศัพท์ไปให้เฟิงเชียนเสวี่ย

เฟิงเชียนเสวี่ยเดินเข้าไปรับโทรศัพท์มาและเปิดสปีกเกอร์โฟน “จือมั่ว!”

“เชียนเสวี่ย พวกเธอกินข้าวกันที่ไหนหรือ”

ตอนที่ฉู่จือมั่วคุยกับเฟิงเชียนเสวี่ย น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนมาก

“ที่ซิลเวอร์ไดมอนด์” เฟิงเชียนเสวี่ยพูดแบบมีความหมายแฝง “ภัตตาคารที่ซือเฮ่าเซวียนชอบมาน่ะ”

“อ้อ” ฉู่จือมั่วชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถามต่อ “ได้ยินมาว่าเขาหย่าแล้วหรือ”

“เหมือนจะใช่นะ” เฟิงเชียนเสวี่ยมองไปที่ฉู่จือหัน สีหน้าของเธอดูไม่ดีเลย เธอรีบทำท่าทางไม่ให้เฟิงเชียนเสวี่ยพูดไปเรื่อย