ตอนที่ 49
ตอนที่ 49 คุณคือปีศาจร้ายใช่ไหม
September 21, 2026
“ขอโทษค่ะ ฉันโทรไปสิบกว่ารอบแล้ว แต่ปลายสายปิดเครื่อง ฉันจะพยายามติดต่อต่อไปเรื่อยๆ นะคะ” ครูใหญ่หลิววิตกกังวลมาก “ฉันเองก็เพิ่งจะถูกย้ายมาที่นี่เมื่อสัปดาห์ก่อนเองค่ะ ยังไม่ค่อยรู้อะไรมากเกี่ยวกับเด็กนักเรียน แต่ฉันจะพยายามให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่นะคะ”
“คุณเยี่ยคะ ขอคลิปวิดีโอให้ฉันดูหน่อยได้ไหมคะ” คุณครูเฉินถามอย่างระแวดระวัง
เยี่ยฮุยส่งโทรศัพท์มือถือให้เธอ
คุณครูเฉินดูคลิปวิดีโอด้วยความตั้งใจ ทันใดนั้นเธอก็ได้ข้อสรุปว่า “เด็กคนนี้ไม่ใช่เฉินเฉินค่ะ แต่เป็นหลงหลง! แม้ว่าเด็กทั้งสองจะเหมือนกัน แต่บุคลิกนั้นแตกต่างกันค่อนข้างมากค่ะ...”
“หลงหลง?” เยี่ยฮุยตกตะลึง “คู่แฝดหรอกหรือ”
“เป็นแฝดสามค่ะ” คุณครูเฉินอธิบาย “เฉินเฉินเป็นคนโต คนรองชื่อว่าหลงหลง ทั้งสองคนหน้าตาเหมือนกันค่ะ คนสุดท้องเป็นเด็กหญิง ชื่อเย่ว์เย่ว์ค่ะ”
“เย่ว์เย่ว์คนนั้นน่าจะเป็นเด็กคนที่ไล่ตามนกแก้วจนวิ่งขึ้นมาบนรถของพวกเราเมื่อคราวก่อน” เยี่ยฮุยเข้าใจเรื่องราวได้ในที่สุด “ก็ว่าอยู่ ทำไมเด็กทั้งสองคนต่างก็มีนกแก้วเหมือนกัน ที่แท้ก็เป็นครอบครัวเดียวกันนี่เอง”
“รีบไปพาหลงหลงมาที่นี่เร็วเข้า” ครูใหญ่หลิวรีบสั่งคุณครูเฉินทันที
“หลงหลงกำลังเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาอนุบาลอยู่ค่ะ ฉันจะไปตามเขามานะคะ” คุณครูเฉินรีบร้อนวิ่งออกไป
ครูใหญ่หลิวย่อตัวลงแล้วค่อยๆ พูดกับเฉินเฉิน “เฉินเฉิน เธอเชื่อครูนะ พวกเขาไม่ใช่คนเลวหรอก ถ้าเธอรู้ว่าชิปอยู่ที่ไหน ก็บอกพวกเขาไปเถอะ ดีไหมจ๊ะ?”
เฉินเฉินได้ยินดังนั้นก็เริ่มลังเลใจ ในเมื่อชายชุดดำคนนั้นส่งชิปให้หลงหลงจริง ก็แปลว่าคนพวกนี้ไม่ได้โกหก และในเมื่อพวกเขาไม่ได้โกหก ก็คงจะไม่ใช่คนเลว
“เจ้าหนูน้อย” เยี่ยฮุยอธิบายกับเฉินเฉินด้วยความอดทน...
“เทคโนโลยีการผลิตสินค้าที่ทันสมัยที่บริษัทของเราวิจัยขึ้นมาอยู่ในชิปนั้นทั้งหมด ตอนนี้ชิปถูกคนร้ายขโมยไปแล้ว ถ้าไม่นำมันกลับคืนมา อาจถูกคนอื่นแอบเอาไปใช้ นอกจากจะสร้างความเสียหายให้กับบริษัทของพวกเราแล้ว ยังอาจจะส่งผลเสียต่อสังคมอีกด้วย”
“ก็ได้” ในที่สุดเฉินเฉินก็เลือกที่จะเชื่อพวกเขา เด็กน้อยเงยหน้าแล้วพูดอย่างจริงจัง “ชิปอันนั้นถูกซื่อเป่าน้อยกลืนลงไป แต่ซื่อเป่าน้อยยังไม่ได้อึออกมาเลยครับ รอจนมันอึออกมาถึงจะคืนให้พวกคุณได้”
“หมายความว่าอะไรน่ะ หนูพูดให้ชัดเจนกว่านี้ได้ไหม” เยี่ยฮุยถามกลับอย่างร้อนรน “ซื่อเป่าน้อยคือ?”
“คุณนี่บื้อจริงๆ ซื่อเป่าน้อยก็คือนกแก้วของเราไง!”
“คุณนี่บื้อจริงๆ ซื่อเป่าน้อยก็คือนกแก้วของเราไง!”