ตอนที่ 496 ให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง

อะไรเธอก็ต้องแก่งแย่งกับเยี่ยเจิ้นถิง อะไรก็ต้องเท่าเทียม ดังนั้นจึงไม่ได้รับความชื่นชอบจากคุณปู่ สองคนทะเราะกันมาทั้งชีวิต

อีกทั้ง สิบปีก่อน เยี่ยเจิ้นอวิ๋นอาละวาดในงานวันคล้ายวันเกิดของคุณปู่ ทำเอาคุณปู่ช็อค

ดีที่ตระกูลเยี่ยมีทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ รักษาอยู่หลายปี คุณปู่ถึงดีขึ้น...

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เยี่ยเจิ้นถิงก็ไม่ให้เธอพบคุณปู่ตามลำพังอีก

มาถึงตึกผู้ป่วยในพิเศษ เยี่ยเจิ้นถิงไม่ได้พาเยี่ยเจิ้นอวิ๋นขึ้นไปทันที แต่รอโทรศัพท์จากเหลยอวี่

“ต้องขนาดนี้หรือ ฉันพูดแล้ว ก็แค่ฟาดแส้ ไม่ได้แตะต้องเธอ” เยี่ยเจิ้นอวิ๋นขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ “มาถึงข้างล่างแล้วยังไม่ให้ฉันขึ้นไป?”

“ผลออกมาแล้ว ไม่มีเรื่องอะไร ให้คุณขึ้นไปแน่นอน”

เยี่ยเจิ้นถิงอยากพาเยี่ยเจิ้นอวิ๋นขึ้นไปมาก อย่างน้อยบอกได้ว่าเฟิงเชียนเสวี่ยปลอดภัย

หากแค่บาดแผลภายนอกเล็กน้อย ตอนนี้เขาไม่ติดใจเอาความเธอ แต่ทว่า หากเฟิงเชียนเสวี่ยได้รับบาดเจ็บล่วงละเมิด เขาจะจัดการเยี่ยเจิ้นอวิ๋น ณ ตรงนี้

ไม่เบามือแน่นอน !

“ไม่เข้าท่า ! ” เยี่ยเจิ้นอวิ๋นหัวเราะเหยียดหยาม “ปู่ของนายไม่ควรส่งมอบตำแหน่งผู้สืบทอดให้นาย เพื่อผู้หญิงคนเดียว ไม่สนใจครอบครัวแล้ว คนประเภทนี้สามารถทำการใหญ่ได้?”

“สู้ฝีมือที่โหดร้ายของคุณป้าไม่ได้อยู่แล้ว” เยี่ยเจิ้นถิงตอบอย่างเรียบๆ “น่าเสียดายคุณถูกคุณปู่เตะออกจากกองมรดกแล้ว ตระกูลเยี่ยไม่มีทายาทคนอื่นแล้ว ไม่มอบให้ผม หรือต้องมอบให้ลูกชายไม่เอาถ่านของคุณ?”

“นาย...” เยี่ยเจิ้นอวิ๋นโกรธจนหน้าเขียว แววตาที่เย็นชาเผยความอาฆาตแค้น เธอสามารถไม่ติดใจกับเยี่ยเจิ้นถิง แต่ทว่า ดูถูกลูกชายของเธอ เธอทนไม่ได้

“เทียนหยาของฉันแค่เป็นคนใจดี ยังไม่รู้ทันคน มีสักวันหนึ่ง เขาจะนำหน้านาย” เยี่ยเจิ้นอวิ๋นจ้องเยี่ยเจิ้นถิงด้วยความโมโห “และก็ บัญชีที่นายต่อยเขาเมื่อครั้งที่แล้ว ฉันจะเอาคืนกับนายในไม่ช้าก็เร็ว”

เยี่ยเจิ้นถิงขี้เกียจที่จะพูดกับเธอ จรดสายตาที่โทรศัพท์

ไม่นาน เหลยอวี่โทรมา “คุณชายเยี่ย คุณเฟิงเจ็บหนักไม่เบา แผ่นหลังถูกตีจนหนังหลุด แต่ส่วนอื่นไม่มีที่ได้รับบาดเจ็บหนัก และไม่ถูกล่วงละเมิด...ในระยะเวลาสั้นๆ สามารถตรวจได้เพียงเท่านี้ ฉันยังตรวจภายในให้เธอ ต้องใช้เวลา”

“โอเค” เยี่ยเจิ้นถิงถอนหายใจ เบิกตาจ้องเยี่ยเจิ้นอวิ๋น “บัญชีนี้ ผมจดไว้แล้ว ! ”

“ดีสิ ถึงตอนนั้นค่อยคิดพร้อมกัน” เยี่ยเจิ้นอวิ๋นฉีกยิ้มเย็นชา “ตอนนี้เข้าไปได้หรือยัง”