ตอนที่ 52 แย่งชิป 2

“ปล่อยเด็กๆ เดี๋ยวนี้นะ...”

แม่จูหยิบมีดหั่นผักจากในครัวพุ่งเข้ามา ร่างอวบอ้วนของเธอวิ่งเข้ามาทำเอาสั่นสะเทือนไปทั้งห้อง

เฮยหู่กำลังจะลงมือ แต่ทันใดนั้นก็เหลือบมองลงไปชั้นล่างและเห็นรถของตระกูลเยี่ยมาถึงแล้ว

เขาจะมัวเสียเวลาไม่ได้อีก เขาใช้ขาเตะแม่จูไปหนึ่งที เขาผลักหลงหลงและเย่ว์เย่ว์ออก แล้วเตรียมจะยกกรงนกแก้ววิ่งหนีไป แต่กลับถูกหลงหลงขัดขา

เขาเกาะกำแพงไว้ได้ทันจึงไม่ได้ล้ม แต่กรงนกในมือเขากลับหล่นลงไปที่พื้น

ด้วยแรงกระแทกทำให้กรงนกเปิดออก ซื่อเป่าน้อยตะลีตะลานบินหนีออกไป

“เฮ้ย!” เฮย์หู่เอื้อมมือไปจับนก แต่คว้าได้เพียงขนนกหนึ่งเส้นเท่านั้น

“พวกแกนี่มันเกะกะจริงๆ!”

เฮยหู่เดือดเป็นฟืนเป็นไฟ เขาเตรียมจะฆ่าทิ้งเสียให้หมด แต่ทันใดนั้นเอง เขาเหลือบไปเห็นกล่องเล็กๆ สีเงินวางอยู่ในกรงนก นั่นมันเป็นกล่องที่เคยใส่ชิปเอาไว้นี่นา

ด้านบนกล่องยังมีริบบิ้นสีชมพูผูกเป็นโบเอาไว้...

เฮยหู่คว้ากล่องขึ้นมาเขย่า ตามคาด ด้านในมีสิ่งของบรรจุอยู่ เขาดีใจกับสิ่งที่คาดไม่ถึงได้สิ่งที่ต้องการมาโดยไม่ต้องออกแรง!

“ไม่ได้ แกจะเอากล่องนั้นไปไม่ได้” แม่จูคิดจะเข้าไปแย่งคืนกลับมา

“ไปให้พ้น เดิมทีของสิ่งนี้ก็เป็นของฉันอยู่แล้ว” เฮยหู่หยิบกริชออกมาและชี้ไปที่แม่จู

แม่จูกลัวจนตัวสั่นและไม่กล้าเข้าไปใกล้

ขณะเดียวกัน ด้านนอกก็มีคนกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามา

เฮยหู่รีบคว้ากล่องและกระโดดออกจากระเบียงไป

“หยุดนะ!”

เยี่ยฮุยเห็นเฮยหู่หนีไปพร้อมกับกล่องชิป เขาจึงรีบนำกำลังคนวิ่งตามไป

“แงๆ...” เย่ว์เย่ว์นั่งร้องไห้จ้าอยู่ที่พื้นระเบียง ใบหน้านุ่มละมุนแดงก่ำ น้ำตาหยดไหลไม่หยุดราวกับไข่มุกที่ขาดหลุดออกจากสร้อย “ซื่อเป่า ซื่อเป่าน้อยของหนู”

“เย่ว์เย่ว์ดูนั่นสิ ซื่อเป่าน้อยบินกลับมาแล้ว” หลงหลงชี้ไปที่หลังคาบ้านที่อยู่ไม่ไกลนัก

เจ้าซื่อเป่ากระพือปีกบินกลับมาเกาะที่บ่าของเย่ว์เย่ว์ แล้วใช้หัวเล็กๆ สีเขียวเงาๆ ของมันถูไปที่แก้มน้อยๆ ที่อาบน้ำตาของเธอ “ซานเป่า ซานเป่า!”