ตอนที่ 521 พ่อสารเลว

หลังจากนั้นไม่นาน ซื่อเป่าน้อยก็ดื่มไวน์จนหมดเกลี้ยง มันเรอและนอนหลับอย่างสบายไปในแก้ว

“ซื่อเป่าน้อย!” หลงหลงบิดซื่อเป่าน้อยออกมา สะบัดไปมา อยากให้ตัวมันสะอาด

ท่าทางของซื่อเป่าน้อยดูวิงเวียนเล็กน้อย ลิ้นสีแดงๆยื่นออกมา ดวงตาของมันกลิ้งไปรอบๆ

“เอ้อร์เป่ารีบวางมันลง” เย่ว์เย่ว์เลื่อนตัวลงมาจากโซฟา วิ่งเข้ามาด้วยขาสั้นๆ และชิงซื่อเป่าน้อยไปอย่างดุเดือด“สะบัดมันไม่ได้นะ มันจะเวียนหัว”

เย่ว์เย่ว์ยังไม่รู้ว่าดื่มเหล้าเมาแปลว่าอะไร

“โอเค...”หลงหลงขมวดคิ้วเล็กๆและบ่นพึมพำอย่างไม่ชอบใจ “ผู้หญิงนี่ยุ่งจริงๆ”

เยี่ยเจิ้นถิงยกมุมปากขึ้น เขาดึงหลงหลงมานั่งข้างๆ “บอกฉันซิว่าหนูยังชอบอะไรอีก”

“ผมชอบปืน” หลงหลงเอียงศรีษะเล็กๆและพูดอย่างเคร่งขรึม “และชอบเครื่องบิน รถยนต์ เรือกลไฟ...ผมชอบของที่ผู้ชายชอบทั้งหมด รวมทั้งผู้หญิงสวยๆ”

“เอ่อ...” เยี่ยเจิ้นถิงตกตะลึง “หนูยังเด็กมากก็ชอบผู้หญิงสวยๆแล้วเหรอ”

“ใช่ครับ” ใบหน้าที่หล่อเหลาของหลงหลงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “ผมมีแฟนสามคนที่โรงเรียนอนุบาล...”

“。。。”

เยี่ยเจิ้นถิงกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าตระกูลเยี่ยจะมียีนส์เช่นนี้ ตั้งแต่พ่อจนมาถึงเขาล้วนเป็นคาสโนว่า

ว่ากันว่าคุณท่านสมัยหนุ่มๆโดดเด่นมากเลยทีเดียว...

“ตู๊ดตู๊ด!”กำลังคิดอยู่โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เยี่ยเจิ้นถิงเหลือบมองและรับสาย “ฮัลโหล!”

“ประธานเยี่ย ฉัน...”

“เจิ้นถิง ฉันเอง”เสียงของหลิงหลงดังมาจากปลายสาย มีอารมณ์ตื่นเต้นเล็กน้อย “นายจะหลบหน้าฉันไปถึงเมื่อไร ต่อให้มีความคิดเห็นอะไร ก็น่าจะออกมาพูดต่อหน้าให้ชัดเจนไม่ใช่เหรอ”

“ฉันพูดแล้วว่าอย่าไปหาฉันที่บริษัท” เยี่ยเจิ้นถิงขมวดคิ้วไม่พอใจ

“ฉันไม่มีทางเลือกอื่น โทรฯไปนายก็ไม่รับสาย ไม่ตอบข้อความ แล้วยังบล้อคเบอร์ของฉัน ฉันเลยต้องเอามือถือของเหวินลี่โทรฯหานาย...”