ตอนที่ 561 ควบคุมตัวเองไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

ขณะที่กำลังพูดหลิงหลงก็นำมีดผลไม้กดลงไปบนข้อมือของตนเอง...

“อย่าวู่วามครับคุณหลิง！” เยี่ยฮุ่ยห้ามเธอเอาไว้

แต่เยี่ยเจิ้นถิงเหมือนไม่มีวี่แววที่จะเข้าไปห้ามเธอเลย อีกทั้งเขายังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา และจุดสูบซิก้าด้วยท่วงท่าสง่างาม

เมื่อกดมีดลงไปแล้ว เลือดก็ซึมออกมาน้อยๆ จนเลือดสดๆ ค่อยๆ ไหลออกมา...

หลิงหลงทำท่าทางเกินจริงโดยล้มตัวลงบนพื้น เเละร้องไห้ฟูมฟายออกมา

“ถือว่ามีประสบการณ์นะ แผลตื้นแบบนั้น ไม่ตายหรอก” เยี่ยเจิ้นถิงสูบซิการ์ เขายกคิ้วคลื่นอย่างเย็นชา “ให้ฉันสอนเธอไหม”

เขาคว้าแขนของหลิงหลง และหยิบมีดผลไม้ขึ้นมาอีกครั้ง และจ่อไปบนข้อมือที่มีแผลของเธอ และพูดโน้มน้าวเธอว่า “ต้องออกแรง ต้องออกแรงทั้งหมดที่มี ให้ฉันได้ยินเสียงของมีดที่เฉือนลงบนเส้นเลือดของเธอ แบบนี้ถึงจะตายได้เร็ว！”

“นาย...”หลิงหลงตกใจจนตาค้าง และมองไปยังเยี่ยเจิ้นถิงอย่างไม่เชื่อสายตา ราวกับว่าเธอได้เห็นกับคนแปลกหน้าคนหนึ่ง

คนทั้งโลกนั้นต่างรู้กันดีว่าเยี่ยเจิ้นถิงเป็นคนเย็นชาและไร้อารมณ์ ฆ่าคนได้อย่างไม่กระพริบตา แต่ก่อนหน้านี้เธอเห็นเพียงคุณสมบัติที่สมบูรณ์แบบของเขาที่อยู่เหนือทุกคนบนโลก และคิดเสมอว่าเธอสามารถเป็นภรรยาของเขาได้ผ่านความงสัมพันธ์ของพวกพ่อ

แต่ตอนนี้เธอถึงรู้ว่า ยามที่เขาโหดร้ายขึ้นมานั้นความโหดร้ายของเขามีไม่มีที่สิ้นสุด！！！

“ทำไมล่ะ” เยี่ยเจิ้นถิงทำหน้าเยาะเย้ย “ไม่ใช่ว่าเธออยากจะตายให้ฉันดูเหรอ ทำต่อสิ！”

“นาย...” หลิงหลงแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ร่างของเธอสั่นไปทั้งร่าง “เยี่ยมมาก นายคอยดูฉันเถอะ！”

เธอโยนมีดปอกผลไม้ทิ้ง แล้วจากไปด้วยความโมโห เสียงประตูที่ปิดลงนั้นดังสนั่น...

เหล่าเลขาอยู่ด้านนอกต่างกรีดร้องออกมาด้วยความกลัว เหวินลี่รีบเข้ามาและพูดว่า “ประธานเยี่ยคะ คุณหลิงเธอ...”

“ให้เธอไปเถอะ” เยี่ยเจิ้นถิงตอบอย่างเลือดเย็น

เยี่ยฮุยส่งสัญญาณมือ

เหวินลี่รีบถอยออกไป และหันไปดุเหล่าเลขาที่กำลังหวาดกลัวว่า “ถอยไปให้หมด มีอะไรให้ดูงั้นเหรอ”

เลขาต่างทยอยกลับไปประจำที่ของตัวเอง มีบางคนที่อดไม่ได้ที่จะพูดออกมาเสียงเบาว่า “คุณหลิงได้รับบาดเจ็บที่ข้อมือ สวรรค์ แถมเธอยังออกไปคนเดียว จะเป็นอันตรายถึงชีวิตหรือเปล่านะ”

“ฉันเห็นว่าเลือดไหลไม่เยอะ คงไม่ได้โดนบาดลึกเท่าไร...”

“น่าจะเป็นแบบนั้นนะ ถ้าเป็นอันตรายถึงชีวิตจริงเป็นไปไม่ได้ที่ประธานเยี่ยจะไม่สนใจ อย่างไรเสียก็เกี่ยวกับความเป็นความตายของคน”