ตอนที่ 579 ความลำบากในการคลอดลูก

“เลิกแกล้งได้แล้ว คุณเห็นฉันเป็นหมูหรือไง?”1

เฟิงเชียนเสวี่ยสับสนอยู่ภายในใจ ช่วงเวลาที่เธออยู่กับเยี่ยเจิ้นถิงนั้น ทางฝั่งนั้นแทบจะไม่ได้ควบคุมเลย อีกทั้งเธอเองก็ไม่ได้คุมกำเนิดด้วย ตอนนี้มาคิดๆ ดูแล้ว เดือนนี้ประจำเดือนเธอเลื่อนไปสิบวันแล้ว

คงไม่ได้ติดจริงๆ หรอกมั้ง?

ไม่เอาเด็ดขาด

ตอนนี้ร่างกายของเธอมีพิษอยู่พอสมควร วิกฤตอย่างมาก การที่ท้องในเวลานี้ คงรักษาเด็กในท้องเอาไว้ไม่ได้แน่นอน

“ดีจะตาย เฉินเฉินหลงหลงเย่วเย่ว์จะต้องดีใจอย่างแน่นอน” เยี่ยเจิ้นถิงแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง “ถ้าคุณปู่รู้ จะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน แล้วต่อไปก็จะไม่ห้ามให้ผมแต่งงานกับคุณอีก!”

“พวกคุณตระกูลเยี่ยเห็นคนเป็นเครื่องจักรไว้ผลิตลูกหรือไงกัน?” เฟิงเชียนเสวี่ยหัวร้อนพูดอย่างหงุดหงิด “คุณก็เอาแต่นึกสนุก คุณรู้ไหมว่าการคลอดลูกมันอันตรายมากแค่ไหน เจ็บปวดมากแค่ไหน?”

“…” เฟิงเชียนเสวี่ยตะลึง แล้วขมวดคิ้ว “เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่ทำไมถึงได้โมโหอีกแล้วล่ะ?”

“ดีๆ อยู่? ดีๆ อยู่แล้วยังไงล่ะ?” เฟิงเชียนเสวี่ยเสียงสะอื้น “ตอนที่ฉันคลอดต้าเป่า เอ้อร์เป่า ซานเป่าเกือบจะตกเลือดตายแล้ว คุณรู้บ้างไหม?”

“คุณมันไม่รู้เรื่องอะไรเลย ได้มีลูกสามคนที่แข็งแรง สดใสร่าเริงในคราวเดียว คุณรู้ไหมว่าก่อนหน้านี้พวกเราผ่านมันมาได้อย่างไร?”

“ฉันท้องแฝดสาม ท้องนี่โตเหมือนกับลูกโป่งที่จะระเบิดอยู่แล้ว ทุกๆ วันกินไม่ได้นอนไม่หลับ เดินเหินทีก็แทบจะล้มคะมำ พวกเด็กๆ คลอดออกมาน้ำหนักก็ไม่ถึงสี่กิโลกรัม เกือบจะไม่รอดแล้ว...”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ น้ำตาของเฟิงเชียนเสวี่ยก็ไหลออกมา “โดยเฉพาะซานเป่า ช็อคตั้งหลายหน จนหมอต่างก็พูดว่ารักษาไม่ได้แล้ว เธอยังโชคดีที่ตอนหลังก็มีชีวิตรอดมาได้”

“คุณเห็นไหมล่ะว่าฉันกับแม่จูประคบประหงมเธอเป็นพิเศษ นั่นก็เพราะเธอร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก เจ็บป่วยได้ง่าย ตอนหนึ่งขวบก็เคยป่วยหนักอยู่ครั้งหนึ่ง เกือบจะช่วยชีวิตเธอไม่ได้...”

“ทำไมฉันถึงต้องเอาสร้อยคอไพลินสีน้ำเงินที่แด๊ดดี้ทิ้งไว้ให้มาขายทิ้งงั้นเหรอ? ก็เพื่อที่จะไปรักษาเธอยังไงล่ะ...”