ตอนที่ 587 รู้สึกไม่สบายใจ

เยี่ยเจิ้นถิงกลับมาจนดึก และเฟิงเชียนเสวี่ยหลับไปแล้ว เขาอาบน้ำและเข้านอนอย่างเงียบๆ แล้วก็กอดเฟิงเชียนเสวี่ยจากด้านหลัง

"กลับมาแล้วเหรอ"

เฟิงเชียนเสวี่ยตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงงเธอรู้สึกถึงลมหายใจที่คุ้นเคยแล้วก็หันไปมองเขา แต่กลับถูกจูบอันเร่าร้อนของเขาหยุดไว้...

เยี่ยเจิ้นถิงมักอยากจะได้มากกว่าที่เขาได้ เขาแทบอดใจไม่ไหวที่จะดึงร่างเธอเข้ามาแนบชิด

เธอชินกับความร้อนแรงของเขาและให้ความร่วมมืออย่างอ่อนโยน ร่างกายของเธออ่อนระทวยและแนบเข้าสู่อ้อมแขนของเขา

จูบของเขารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มือของเขาลูบไล้ตามร่างกายของเธอ ลมหายใจของเขาก็ถี่ขึ้น...

แล้วเขาก็พลิกตัวและกดเธอลง ในตอนที่เขากำลังจะไปต่อ เขาก็กลับหยุดลงในจังหวะสำคัญ "ไม่ ผมสัญญาแล้วว่าจะห้ามใจตัวเอง"

“คุณทนไหวเหรอ” เฟิงเชียนเสวี่ยใช้มือทั้งสองประคองใบหน้าเขา

"ทนไมไหวก็ต้องทนให้ได้แหล่ะ..." เยี่ยเจิ้นถิงถอนหายใจอย่างหมดหนทาง "คุณเลือดกำเดาไหลแล้ว"

เขาพูดพร้อมกับพลิกตัวลงไปนอน...

“แต่ฉันต้องการ!” เฟิงเชียนเสวี่ยรีบกอดเขาไว้ เธออยากจะหวานกับเขาก่อนที่เธอจะไป

"หือ" เยี่ยเจิ้นถิงรู้สึกประหลาดใจมาก มันน้อยมากที่เธอจะเป็นคนรุกและถึงขนาดที่เอ่ยปากบอกว่าต้องการ "คุณพูดว่าอะไรนะ"

"ฉันบอกว่า..." ริมฝีปากสีแดงเซ็กซี่ของเฟิงเชียนเสวี่ยฟัดแก้มของเขาเบาๆ และกระซิบข้างหูของเขา "ฉันต้องการคุณ..."

เสียงของเธอเหมือนไฟที่ร้อนแรงพร้อมกับการล่อลวงที่อันตรายถึงตาย...

“ก็นายบอกเองนี่...”

แล้วเยี่ยเจิ้นถิงก็ถูกครอบงำทันที เขาจับมือของเธอยกขึ้นเหนือศีรษะและจูบเธออย่างเร้าร้อนและรุนแรง

เปลวเพลิงแห่งรักลุกโชน คนสองคนที่รักกันก็แนบชิดกันดุจเถาวัลย์สองต้นที่เกี่ยวพันแน่น ไม่มีวันแยกจากกัน...

คืนนี้เฟิงเชียนเสวี่ยร้อนแรงราวกับไฟ ทำเอาเยี่ยเจิ้นถิงหลงหัวปักหัวปำและผละตัวออกมาไม่ได้

เสร็จแล้วพวกเขาก็นอนกอดกันและหลับไป