ตอนที่ 60 กลิ่นอายแห่งความตาย

มีเสียงฉุดกระชากลากถูดังออกมาจากด้านในของประตู ยังมีเสียงฝีเท้า...

เยี่ยฮุยลากเฮ่อเหวินเจ๋อออกไปด้านนอกอย่างรุนแรง

เฮ่อเหวินเจ๋อยังคงพยายามอ้อนวอนขอร้อง“ประธานเยี่ย ได้โปรดปล่อยผมไปเถอะ ขอแค่คุณยินดีให้ทางรอดแก่ผม ผมจะยอมเป็นสุนัขที่จงรักภักดีที่สุด...”

เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เฟิงเชียนเสวี่ยรีบร้อนจะหลบออกไป เวลานี้ อาอวิ๋นกลับเดินมาที่ตรงหน้า “เชียนเสวี่ย ทำไมเธอถึงเดินมาตรงนี้ล่ะ”

เฟิงเชียนเสวี่ยไม่ทันได้ตอบกลับ เธอดึงอาอวิ๋นให้รีบเดินออกไป

แต่ทว่า ประตูห้องทำงานของประธานด้านหลังของเธอทั้งสองก็เปิดออก

“ทำไมพวกเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้” น้ำเสียงประหลาดใจของเยี่ยฮุยดังขึ้น

เฟิงเชียนเสวี่ยหันกลับไปมอง เฮ่อเหวินเจ๋อที่กำลังคุกเข่าอยู่ที่พื้นถูกเยี่ยฮุยดึงคอปกเสื้อเอาไว้ เขาสวมใส่เครื่องแบบพนักงานเฝ้าประตู ผมเผ้ายุ่งเหยิง สภาพดูไม่จืด

“เฟิงเชียนเสวี่ย!” เฮ่อเหวินเจ๋อขบเขี้ยวเคี้ยวฟันถลึงตามอง “แกทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ยังจะมาที่นี่เพื่อหัวเราะเยาะฉันอีกหรือ”

“ผู้จัดการเฮ่อ?” อาอวิ๋นเห็นเฮ่อเหวินเจ๋อก็ตกใจ เธอหันไปถามเยี่ยฮุยทันที” คุณฮุย คุณทำอะไรน่ะ ทำไมถึงทำกับผู้จัดการเฮ่ออย่างนั้น”

“ไม่เกี่ยวกับพวกเธอ หลีกไป”

เยี่ยฮุยไม่อยากพูดอะไรมาก เขากำลังจะลากเฮ่อเหวินเจ๋อออกไป

“เฟิงเชียนเสวี่ย ฉันจะฆ่าแก...”

ทันใดนั้น เฮ่อเหวินเจ๋อสะบัดหลุดออกจากการจับกุมของเยี่ยฮุย เขาควักมีดสั้นออกมา แล้วพุ่งเข้าใส่เฟิงเชียนเสวี่ยอย่างบ้าคลั่ง

เฟิงเชียนเสวี่ยพลิกตัวหลบตามสัญชาตญาณ แต่ถูกมือผลักที่ด้านหลังอย่างแรง

เธอล้มลงไปกับพื้น ทันใดนั้นเฮ่อเหวินเจ๋อกดเธอเอาไว้ มีดสั้นเล่มนั้นได้แทงเข้าไปที่หัวไหล่ของเธอย่างอย่างโหดเหี้ยม...

“โอ๊ยยย” เฟิงเชียนเสวี่ยร้องโอดครวญเสียงดัง เลือดไหลพุ่งออกมา

เยี่ยฮุยเตรียมจะขยับเข้าไปจัดการกับเฮ่อเหวินเจ๋อ แต่เฮ่อเหวินเจ๋อล็อกตัวเฟิงเชียนเสวี่ยเอาไว้และข่มขู่เขา “อย่าเข้ามานะ เข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันจะฆ่าหล่อนซะ!”

“เฮ่อเหวินเจ๋อ ใจเย็นๆ!” เยี่ยฮุยผ่อนมือลงและพยายามควบคุมอารมณ์ “ความผิดของแกไม่ได้หนักหนาอะไร อย่าทำให้มันกลายเป็นโทษหนักเลย ตัดอนาคตตัวเองเสียเปล่าๆ!

“ใช่ค่ะ ใช่ๆ ผู้จัดการเฮ่อคะ คุณใจเย็นๆ ก่อนค่ะ” เสิ่นอวิ๋นช่วยเกลี้ยกล่อม