ตอนที่ 614 ความตั้งใจของเด็กๆ 1

“เก่งมากเลย ไหนให้ปู่ดูหน่อย”

คุณท่านเยี่ยเปิดดูรายละเอียดของโปรแกรมดู และเห็นว่ารายละเอียดด้านในจัดทำไว้เป็นอย่างดี รหัสก็ทำไว้อย่างครอบคลุม เป็นโปรแกรมที่สมบูรณ์แบบอันหนึ่งเลย

แม้ว่าจะเทียบกับโปรแกรมขั้นสูงพวกนั้นไม่ได้ แต่การออกแบบจากเด็กอายุ 3ขวบครึ่งก็ถือว่าสุดยอดมากแล้ว!

“แด๊ดดี้บอกให้ผมไปลงทะเบียนจดสิทธิบัตร หลังจากนี้โปรแกรมนี้ก็จะเป็นชื่อของผมแล้ว และจะได้ทดลองใช้ในเมืองภายในเดือนหน้าครับ” เฉินเฉินเงยหน้าขึ้นด้วยความภูมิใจ “แด๊ดดี้ยังบอกอีกว่าถ้าโปรแกรมนี้ทำเงินได้จะโอนเข้าไปที่บัญชีของผม ผมจะเอาไปใช้ทำอะไรก็ได้!”

“ดีมาก!” คุณท่านเยี่ยลูบหัวของเฉินเฉินเบาๆ และพูดขึ้น “สมกับที่เป็นลูกหลานของตระกูลเยี่ยจริงๆ!

“ผมรู้สึกว่าต้องขอบคุณหม่ามี้ครับ” เฉินเฉินทำอะไรบางอย่างในไอแพดพร้อมกับพูดไปด้วย “หม่ามี้เป็นจุดประกายความคิดที่ทำให้ผมศึกษาเรื่องนี้ครับ เมื่อก่อนตอนที่ผมคุยกับหม่ามี้และคุยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หม่ามี้ให้คำแนะนำผมมาเยอะแยะเลย แต่ตอนนั้นผมยังไม่สามารถทำขึ้นมาได้ จนได้มารู้จักกับแด๊ดดี้ถึงได้มีโอกาสขึ้นมา...”

เฉินเฉินพูดอย่างจริงจัง คุณท่านเยี่ยก็ฟังอย่างจริงจัง เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเฟิงเชียนเสวี่ยเป็นแม่ที่ดีคนหนึ่ง ถึงแม้ว่าจะเกิดมาธรรมดาไปสักหน่อย แต่ก็มีคำสอนที่ดีมากมายให้กับลูกๆ

เพียงแต่ว่าการที่จะมาเป็นสะใภ้ตระกูลเยี่ยนั้นมันยังไม่พอ

“คุณปู่เจิงคะ หนูไม่เก่งศิลปะการต่อสู้แบบเอ้อร์เป่า แล้วก็ไม่ได้ฉลาดแบบต้าเป่า คุณปู่ยังชอบหนูอยู่ไหมคะ”

จู่ๆ เย่ว์เย่ว์ก็ถามขึ้นมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ และกุมมือทั้งสองข้างไว้ด้วยกัน เห็นได้ชัดว่ากำลังประหม่าอยู่

“เด็กบื้อ ปู่เจิงต้องชอบหนูอยู่แล้วสิ” คุณท่านเยี่ยรีบกอดเย่ว์เย่ว์มาไว้ในอ้อมแขนและพูดกับเธอด้วยความรัก “เย่ว์เย่ว์เป็นนางฟ้า องค์หญิงที่น่ารักที่สุดเลย หนูไม่จำเป็นต้องเก่งเรื่องศิลปะการต่อสู้ ไม่จำเป็นต้องสร้างโปรแกรมเป็น หนูแค่ทำเรื่องที่ทำให้หนูมีความสุขก็พอแล้ว!”

“แม้ว่าหนูจะโตมาทำอะไรไม่เป็นเลย คุณปู่ก็จะไม่เกลียดหนูใช่ไหมคะ”

เย่ว์เย่ว์หันหน้าน้อยๆ ไปมองคุณปู่และถามอย่างไร้เดียงสา

“ไม่เกลียดแน่นอนอยู่แล้ว” คุณท่านเยี่ยหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดูและอ่อนโยน “หนูเป็นน้องเล็กของตระกูลเยี่ย ปู่เจิงหวังแค่ให้หนูมีความสุข สุขภาพร่างกายแข็งแรง หวังให้หนูสมหวัง เรื่องอื่นนั้นไม่สำคัญเลย!”

“ดีจังเลยค่ะ ถ้าอย่างนั้นหนูก็ไม่ต้องกังวลแล้ว”

ในที่สุดเย่ว์เย่ว์ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก จากนั้นก็ใช้มืออวบอ้วนตบหน้าอกของตัวเองเบาๆ ใบหน้าอวบอ้วนของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มน่ารักน่าเอ็นดู...