ตอนที่ 62 จากไปไม่ได้

ประตูห้องเปิดออก,ลมหนาวเย็นพัดเข้ามาพร้อมกับพลังที่เเข็งเเกร่ง เงาของร่างสูงใหญ่ตระหง่านส่องทาบทับมาบนเตียง เหมือนสัตว์ดุร้ายบุกรุกเข้ามา!

ใจของเฟิงเชียนเสวี่ยเต้นระรัว ดวงตาเหมือนเเมวน้อยที่หวาดกลัว มองที่เขาอย่างขลาดๆ

“คุณชายเยี่ย!” เหลยอวี่ทักทายอย่างเคารพ

เยี่ยเจิ้นถิงทำมือ เหลยอวี่ถอยกลับไปอย่างเงียบๆ

ประตูห้องปิดลง เยี่ยเจิ้นถิงค่อยๆเดินเข้าไปหาเฟิงเชียนเสวี่ยช้าๆ……

เฟิงเชียนเสวี่ยยิ่งตื่นตกใจ กอดหมอน ถามตะกุกตะกัก:“คุณ คุณจะทำอะไร”

“คุณกลัวผม?”

เยี่ยเจิ้นถิงหยุดฝีเท้า หมุนตัวนั่งลงที่โซฟาข้างหน้าต่าง

เหลวไหล ใครจะไม่กลัวคุณล่ะ?

เเม้ในใจจะคิดเเบบนี้ เเต่เฟิงเชียนเสวี่ยกลับเเสร้งทำเป็นใจเย็น “คุณ ทำไมพาฉันมาที่นี่?”

“คุณได้รับบาดเจ็บที่บริษัท ผมก็ต้องรับผิดชอบโดยปริยาย” เยี่ยเจิ้นถิงมีสีหน้าเย็นชาเช่นเดียวกับน้ำเสียง เเต่สายตากลับจ้องมาที่ตัวเธอ “เป็นยังไงล่ะที่ไม่ตาย”

“พุดบ้าๆ!”เฟิงเชียนเสวี่ยโพล่งออกมา พูดเสร็จก็กลับกลายเป็นคนขี้ขลาดอีก “ถ้าตายเเล้วจะนั่งตรงนี้พูดคุณกับคุณได้เหรอ?”

เธอพูดคำว่า“คุณ”’เน้นๆ เหมือนยอมจำนนต่อโชคชะตา

เฮ้อเหวินเจ๋อถูกตำรวจจับไปเเล้ว เยี่ยเจิ้นถิงรินเหล้าให้ตัวเองครึ่งเเก้ว เเกว่งเเก้วเหล้าเบาๆ “ครั้งนี้คุณทำได้อย่างกล้าหาญ บริษัทตัดสินใจจะให้รางวัลกับคุณ เธออยากได้อะไร”

“เงิน!” เฟิงเชียนเสวี่ยพูดโดยไม่ลังเล “ให้เงินรางวัลฉันมาเลยเถอะ!”

“ในสมองของคุณมีเเต่เงิน?” สายตาของเยี่ยเจิ้นถิงเต็มไปด้วยความดูถูก

“มีทั้งคนเเก่ มีทั้ง……สัตว์เลี้ยง เงินเดือนเเค่นิดเดียวใช้ไม่พออยู่เเล้ว” เฟิงเชียนเสวี่ยพูดอย่างน่าสงสาร“นอกจากนั้น ครั้งนี้ฉันควรนับได้ว่ารับบาดเจ็บจากการทำงานนะ? ค่ายาค่าหมอฉันไม่ต้องจ่ายใช่มั้ยฉันจะโดนหักเงินเดือนมั้ย”

“……………”

เยี่ยเจิ้นถิงขี้เกียจเกินกว่าจะคุยกับเธอ จึงลุกขึ้นเเล้วจากไป

“ประธานเยี่ยค่อยๆ เดินนะคะ ลำบากคุณเเล้วประธานเยี่ย ขอบคุณประธานเยี่ยที่มาเยี่ยมฉันนะคะ!”

เฟิงเชียนเสวี่ยใช้จิตวิญญาณในการประจบสอพลออย่างสูงสุด เป็นการอำลาส่งเยี่ยเจิ้นถิง

ประตูห้องปิดลง หล่อนถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อเห็นปฎิกิริยาของเยี่ยเจิ้นถิง น่าจะยังไม่เจอชิป

ตอนนี้เธอยังให้เขาไม่ได้ ไม่อย่างนั้น เขาต้องรู้เเน่นอนว่าเธอเป็นคนปล่อย

เพื่อหลีกเลี่ยงฝันร้ายที่ยาวนาน เธอต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

แต่ว่าพวกเขาไม่ได้เเตะต้องกล่องเล็กสีดำใบนี้จริงเหรอ