ตอนที่ 638 พ่อที่สมบูรณ์แบบ

"เธอบอกข่าวปู่ใช่ไหม" เยี่ยเจิ้นถิงนิ่งสงบมาก "ปู่ควรถามเธอว่าเธอทำอะไรลงไป..."

พูดจบเขาก็วางสายและเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวของเด็กๆ...

"แด๊ดดี้!" เมื่อเห็นเยี่ยเจิ้นถิงเดินเข้ามา หลงหลงก็รีบวิ่งเข้ามาหาและโพสต์ท่าทางที่หล่อเหลา "ดูสิ ผมหล่อไหม!"

“หล่อมาก!” เยี่ยเจิ้นถิงลูบหัวน้อยๆ ของเขา

"เอ้อร์เป่า นายโง่มาก" เฉินเฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้ พร้อมกับช่างแต่งหน้ากำลังจัดทรงผมของเขา "เราคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าไม่ให้พูด ให้แด๊ดดี้เดาว่าใครคือพี่ ใครคือผม"

“เอ่อ ลืมไปแล้ว” หลงหลงตบหน้าผากตัวเอง “พอพี่พูดมันก็จะเปิดเผยตัวตนของผมน่ะสิ!”

"ฮ่าฮ่า ใช่แล้ว" เยี่ยเจิ้นถิงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "ใช่แล้ว แม้ว่าลูกสองคนจะหน้าตาเหมือนกันเป๊ะๆ แต่น้ำเสียงและท่าทางเล็กๆ น้อยๆ กลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง"

เฉินเฉินนั้นเหมือนกับเยี่ยเจิ้นถิงซึ่งหยิ่งยโส เย็นชา มีเหตุผล และฉลาด ในขณะที่หลงหลงก็เหมือนกับเยี่ยเจิ้นถิงเช่นกัน แต่เป็นเยี่ยเจิ้นถิงตอนก่อนที่เขาจะอายุหกขวบ มีชีวิตชีวา ร่าเริง และไร้เดียงสา...

"คราวหน้าผมจะเรียนรู้ท่าทางของต้าเป่าให้ดี แด๊ดดี้จะได้เดาไม่ได้" หลงหลงทำหน้าขรึม แล้วขมวดคิ้วแสร้งทำตัวเป็นเฉินเฉิน "แด๊ดดี้ผมคิดซอฟต์แวร์เทคโนโลยีใหม่ที่สามารถช่วยให้เด็กๆ หาทางกลับบ้านเองได้...”

"ฮ่าฮ่าฮ่า เก่งจริงๆ!" เยี่ยเจิ้นถิงบีบหน้าของหลงหลง

"มันไม่ใช่แบบนั้นเลย พี่ไม่ได้ทำหน้าตาเคร่งเครียดขนาดนั้น" เฉินเฉินรู้สึกร้อนรน จึงเลื่อนตัวลงจากเก้าอี้ วิ่งไปหาแล้วพูดว่า "เวลาผมพูด ผมดูเป็นแบบนี้เหรอ..."

ทันใดนั้น เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดซ้ำสิ่งที่หลงหลงพูดเมื่อกี้ด้วยใบหน้าที่จริงจัง

“ต้าเป่า พี่บอกว่าผมไม่เหมือนพี่ งั้นพี่ก็ลองเลียนแบบผมสิ” หลงหลงชูกำปั้นขึ้นมากำหมัด

"เอ่อ..." เฉินเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นขมวดคิ้วและพูดว่า "ช่างเถอะ ยอมแพ้แล้ว พี่เรียนวิธีการกำหมัดของนายไม่ได้!"

“ฮ่าฮ่าฮ่า แปลว่าผมเก่งที่สุดไงหล่ะ” หลงหลงหัวเราะอย่างมีชัย

“เอ้อร์เป่า นายมันนิสัยไม่ดี...” เฉินเฉินหน้าแดงด้วยความหงุดหงิด

"เอาล่ะ ลูกสุดยอดกันทั้งสองคนนั่นแหละ" เยี่ยเจิ้นถิงรีบจัดการเรื่องต่างๆ ให้เข้าที่เข้าทางทันที แล้วถามว่า "แล้วซานเป่าอยู่ที่ไหน"

"แด๊ดดี้ หนูอยู่นี่..." เสียงน่ารักๆ ของเย่ว์เย่ว์ดังมาจากด้านหลัง

เยี่ยเจิ้นถิงมองย้อนกลับไป พบกับเด็กสาวที่สวมชุดเจ้าหญิงสีขาว มงกุฎเพชร ผมยาวหยิกพลิ้วไหวอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับเป็นเฟิงเชียนเสวี่ยรุ่นจิ๋ว...

ความสวยเป๊ะปังมาก!

"ว้าว ซานเป่าสวยงามมาก!" เฉินเฉินและหลงหลงอุทานอย่างตื่นเต้น