ตอนที่ 654 ส่งเธอออกไป

เฟิงเชียนเสวี่ยรู้ว่าคุณท่านเยี่ยแค่พูดหลอกเด็กเท่านั้น และเธอก็รู้ดีว่าตัวเองต่อต้านตระกูลเยี่ยไม่ได้ แม้ว่าเธอจะไม่ยอมแต่เธอก็ต้องไปอยู่ดี...

อารมณ์ที่ระเบิดออกมาเมื่อสักครู่นี้ ตอนนี้พออยู่ต่อหน้าลูก เธอก็ค่อยๆ สงบลง

เธอเห็นกับตาตัวเองว่าซือมู่เฟิงเปลี่ยนไปอย่างไร เฟิงเชียนเสวี่ยจะไม่ยอมให้เรื่องของตัวเองกระทบไปถึงเด็กๆ หรือทำร้ายเด็กๆ เด็ดขาด...

ตอนนี้ร่างกายของเธอมีพิษอยู่ จะตายตอนไหนก็ไม่รู้ ไม่สามารถดูแลเด็กๆ ได้เลย

ให้เด็กๆ อยู่ที่ตระกูลเยี่ยต่อก็ดีกว่าให้ไปหาเช้ากินค่ำกับเธออยู่แล้ว

พอคิดได้แบบนั้น เฟิงเชียนเสวี่ยก็พยักหน้าพร้อมน้ำตา “ใช่! คุณปู่เจิงพูดถูก หม่ามี้ไม่สบาย ต้องไปรักษา”

“แล้วทำไมเมื่อกี้หม่ามี้ถึง...” เฉินเฉินไม่เข้าใจ

“เด็กบื้อ ฉีดยาเจ็บจะตายไป” เฟิงเชียนเสวี่ยย่อตัวลงและลูบหัวของเฉินเฉินเบาๆ จากนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างยากลำบาก “หม่ามี้กลัวเจ็บ หม่ามี้ไม่อยากไปฉีดยาที่โรงพยาบาล...”

“หม่ามี้ไม่ต้องกลัว” เฉินเฉินกอดเฟิงเชียนเสวี่ย จากนั้นก็ตบไหล่เธอเบาๆ “ฉีดยาเสร็จหม่ามี้ก็จะหายป่วยแล้ว หม่ามี้ต้องกล้าเข้าไว้!”

“อื้อ!” เฟิงเชียนเสวี่ยพยักหน้าพร้อมน้ำตาและกัดปากแน่น เพื่อไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา

“ดูสิ ปู่เจิงไม่ได้หลอกหนูใช่ไหม” คุณท่านเยี่ยกวักมือเรียกเฉินเฉินอย่างเอ็นดู “เด็กดี มาหาปู่เจิงเร็ว จะได้ให้แด๊ดดี้พาหม่ามี้ไปรักษา!”

เฉินเฉินเงยหน้าไปมองเยี่ยเจิ้นถิง

เยี่ยเจิ้นถิงผลักหัวน้อยๆ ของเขาเบาๆ “ไปเถอะ!”

ไม่ว่าระหว่างผู้ใหญ่จะมีเรื่องอะไรกัน แต่ไม่สามารถให้พัวพันไปถึงเด็กๆ เด็ดขาด

นี่เป็นความเข้ากันแบบเงียบๆ ของเฟิงเชียนเสวี่ยและเยี่ยเจิ้นถิง

ดังนั้นพวกเราทั้งสองคนจึงร่วมแสดงละครนี้กับคุณท่านเยี่ยให้สมบูรณ์แบบ

เฉินเฉินหันตัวเดินไปทางคุณท่านเยี่ย จากนั้นก็จับมือชราของคุณท่านเยี่ย

บอดี้การ์ดสองคนเดินเข้าไปและพูดกับเฟิงเชียนเสวี่ยด้วยความเคารพ “คุณเฟิง เชิญครับ!”

ครั้งนี้ เฟิงเชียนเสวี่ยไม่ปฏิเสธ ไม่ดีดดิ้น ทำเพียงแค่ยกกระโปรงยาวขึ้นและเดินตามพวกเขาออกไปอย่างเงียบๆ...

ขณะที่เดินผ่านเฉินเฉินไปนั้น เธอก็อดไม่ได้ที่จะบอกไปที่เขา ดวงตาของเธอไปด้วยน้ำตา แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มที่อ่อนโยนออกมา “ต้าเป่า ดูแลตัวเองดีๆ นะลูก ดูแลน้องชายกับน้องสาวด้วย เข้าใจไหมครับ”