ตอนที่ 656 ทิ้งแม่เก็บลูก

หลังลงมาจากรถ เฟิงเชียนเสวี่ยถึงเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าท้องฟ้ามืดครึ้มและฝนตกปรอยๆ ราวกับแสดงความเศร้าที่ต้องจากกัน

บอดี้การ์ดของตระกูลเยี่ยยืนเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบ ราวกับกำลังยืนส่งเฟิงเชียนเสวี่ย

เฟิงเชียนเสวี่ยยกกระโปรงชุดแต่งงานขึ้นและเดินเข้าไปในเครื่องบินพิเศษอย่างช้าๆ บนชุดแต่งงานมีคราบเลือดเป็นหย่อมๆ ราวกับดอกลำโพงที่บานสะพรั่งท่ามกลางความมหัศจรรย์ของชีวิต

ละอองฝนโปรยปรายลงมาบนร่างของเธอ ทำให้ผมและชุดของเธอเปียกโชก...

เธอก้มหน้าลงและเดินไปด้านหน้าอย่างเลื่อนลอย

แม่จูเดินตามมาด้านหลังโดยที่กอดกล่องสีเงินเอาไว้แน่น...

เยี่ยเจิ้นถิงยืนอยู่ด้านข้างรถและมองไปที่เธออย่างสงบนิ่ง เขาอยากจะเข้าไปกอดเธอมาก แต่เขาก็ไม่ได้ทำ...

เขากลัวว่าถ้าเขากอดเธอแล้ว เขาจะไม่ยอมปล่อยให้เธอไปไหนอีก

เขามองดูแผ่นหลังที่งดงามนั่นและคิดในใจลาจากกันแค่ชั่วคราวเท่านั้น รอผมนะ ผมจะไปรับคุณแน่นอน!

“นายท่าน ขึ้นรถเถอะครับ” เยี่ยเซินพูดขึ้นเบาๆ “ผมจะส่งคนคอยคุ้มกันตอนที่เธอไป คนที่อยู่บนเครื่องบินพิเศษมีแค่คนของพวกเราเท่านั้น ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรอกครับ”

เยี่ยเจิ้นถิงไม่ได้พูดอะไร สายตายังคงมองไปที่เฟิงเชียนเสวี่ยดังเดิม เธอก้าวขึ้นบันไดไปทีละขั้นจนเข้าไปในห้องโดยสาร และเธอก็อดใจไม่ไหวหันกลับไปมอง

เยี่ยเจิ้นถิงอ้าปาก เขาอยากจะบอกเอว่าเขาจะไปรับเธออย่างแน่นอน แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป...

เพียงแค่ใช้สายตาบอกกับเธอว่า ‘เชื่อผม!’

เฟิงเชียนเสวี่ยมองดูเยี่ยเจิ้นถิงและร้องไห้ออกมาอีกครั้งหนึ่ง เธออยากได้ยินเขาพูดอะไรสักอย่างหนึ่ง ขอแค่ประโยคเดียวก็ยังดี แต่เขากลับเลือกที่จะเงียบ...

เธอมองไปที่เขาอยู่พักหนึ่ง เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้พูดอะไร เธอก็หันหลังเดินเข้าไปในห้องโดยสารอย่างหมดหวัง

“เชียนเสวี่ย...”

เมื่อมองดูฉากที่เธอเดินเข้าไป ในที่สุดเยี่ยเจิ้นถิงก็ห้ามใจไม่ไหวตะโกนออกมา แต่เธอก็ไม่ได้ยินแล้ว

แม่จูกอดกล่องสีเงินเดินตามเข้าไป และมีบอดี้การ์ดนำกระเป๋าเดินทางของเธอไปวางไว้ด้านหลัง

หลังจากประตูปิดลง พนักงานภาคพื้นดินโบกมือให้คนอื่นๆ ออกจากลาน

เยี่ยเซินดึงเยี่ยเจิ้นถิงเข้าไปในรถ