ตอนที่ 680 หวังว่าจะมีโอกาสได้เจอกันอีก

เสียงรถชนกันดัง"ปัง!" หลังจากนั้นรถทั้งสองคันก็ค่อยๆ หยุดลงพร้อมกัน

ความเร็วของรถสองคันนั้นเร็วมาก ข้างหน้ารถชนกันทำให้รถทั้งสองคันเสียรูปเล็กน้อย

บอดี้การ์ดจากรถทั้งสองคันรีบลงจากรถมาพร้อมๆ กันอย่างรวดเร็วปานสายลม!

"พวกเรากำลังรีบ ไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น ดังนั้นรีบถอยไปเร็วเข้า!"

ก่อนที่เยี่ยฮุยจะพูด บอดี้การ์ดหญิงของอีกฝ่ายก็ออกคำสั่งขัดขึ้นมาอย่างแข็งขัน

"เดี๋ยวนะ ใครควรรับผิดชอบกันแน่?" เยี่ยฮุยถามกลับด้วยความไม่พอใจ "เรากำลังไปทางตรง ส่วนคุณกำลังกลับรถ คุณคือฝ่ายที่ฝ่าฝืนกฎจราจร และคนที่ควรถอยรถไปคือคุณ!"

เป็นเวลาหลายปีในไห่เฉิง ครั้งนี้เยี่ยฮุยได้พบเจอกับคนที่กล้าหยิ่งผยองต่อหน้าพวกเขาเป็นครั้งแรก ผู้หญิงคนนี้ไม่มีตาหรือไงถึงไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร?

“เลอะเทอะมาก!” บอดี้การ์ดหญิงจ้องมองเขาอย่างเย็นชา พร้อมกับกำหมัดแน่น “คุณจะถอยไปไหม”

“ทำไม? อยากสู้งั้นเหรอ?”

เยี่ยฮุยยืดอกเผชิญหน้า ในฐานะบอดี้การ์ดอันดับหนึ่งของตระกูลเยี่ยเขาจจะยอมโดนผู้หญิงคนนี้ท้าทายได้อย่างไร?

"เยี่ยฮุย!" เสียงทุ้มๆ ของเยี่ยเจิ้นถิงดังมาจากในรถ "ช่างเถอะพอแล้ว รีบเร็วเข้า"

“ครับผม” เยี่ยฮุยจ้องมองบอดี้การ์ดหญิงด้วยความโกรธ “นี่ถือว่าเธอโชคดีนะ ที่เจอกับผู้ชายดีๆ ที่เขาไม่ทำร้ายผู้หญิงน่ะ!”

"สุนัขที่ดีจะไม่มาขวางทางหรอกนะ!" บอดี้การ์ดหญิงตอบอย่างไม่เกรงใจ

"นี่เธอ..." ใบหน้าของเยี่ยฮุยแดงก่ำด้วยความโกรธ และเกือบจะโกรธแล้ว จนเกือบจะแสดงอารมณ์โกรธออกไปแล้วถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่เดินไปขึ้นรถเสียก่อน

“เหอะ มีอย่างที่ไหนไม่มีเหตุผลเอาซะเลย!” เยี่ยฮุยเข้าไปในรถด้วยความโกรธ “คนอะไรหยิ่งชะมัด ถ้าฉันไม่รีบ วันนี้ฉันคงจะมอบบทเรียนให้เธอแน่นอน...”

ยังไม่ทันที่เยี่ยฮุยจะพูดจบจู่ๆ เขาก็ตกตะลึง เพราะกระจกรถของอีกฝ่ายที่ค่อยๆ ลดระดับลง เผยให้เห็นใบหน้าด้านข้างที่คุ้นเคย...

ขาวราวกับหิมะในฤดูหนาว บริสุทธิ์ หนาวเย็น และสวยงาม!

เหลิ่งเชียนเสวี่ยมองไปด้านข้างที่ด้านนอกของรถ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคนขับของเธอฝ่าฝืนกฎ เธอขมวดคิ้วและแสดงท่าทาง

คนขับหญิงจึงกลับรถทันทีเพื่อหลีกทาง

“คุณเฟิง!” เยี่ยฮุยหน้าซีดด้วยความตกใจ