ตอนที่ 686 เพื่อนบ้านใหม่ของวิลล่าเขากลาง

ก่อนเข้านอน เยี่ยเจิ้นถิงและได้รับข้อความจากหลิงหวิ๋นด้วยความเป็นห่วงและอบอุ่น

หลิงหวิ๋นเป็นคนพยายามจริง ๆ ในช่วงสองปีที่ผ่านมา เธอส่งข้อความถึงเยี่ยเจิ้นถิงทุกวันว่าอรุณสวัสดิ์และราตรีสวัสดิ์เป็นห่วงเขาอย่างอ่อนโยน

เมื่อก่อนเยี่ยเจิ้นถิงจะเลือกที่จะเพิกเฉย แต่ตอนนี้เฟิงเชียนเสวี่ยกลับมาแล้วและนึกถึงคําพูดของเฉินเฉิน เยี่ยเจิ้นถิงตัดสินใจที่จะอธิบายกับเธอให้ชัดเจน ดังนั้นจึงตอบข้อความว่า “พรุ่งนี้ทานอาหารเย็นด้วยกัน “

"โอเคค่ะ เจอกันคืนพรุ่งนี้!"

เพียงวินาทีที่ตอบกลับ จะเห็นได้ว่าหลิงหวิ๋นที่อยู่ปลายสายนั้นประหลาดใจและตื่นเต้นแค่ไหน

เยี่ยเจิ้นถิงวางโทรศัพท์ลง หลับตาลงไป มีเฟิงเชียนเสวี่ยผุดขึ้นมาในหัว ความฝันคืนนี้ เธอจะปรากฏตัวอีกครั้ง...

เช้าตรู่เมื่อก่อน เยี่ยเจิ้นถิงวางอาหารเช้ากับเด็ก ๆ จนหมด พร้อมที่จะส่งพวกเขาไปโรงเรียน

ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหนเยี่ยเจิ้นถิงก็จะส่งพวกเขาไปโรงเรียนเอง สี่สิบนาทีบนท้องถนนเป็นเวลาที่มีค่าที่สุดสําหรับพ่อและลูกทุกวัน

และวันนี้คุณชายเยี่ยอยากทำงานแทน

เขายิ้มแย้มแจ่มใส สีหน้าสดใส”เด็กๆ วันนี้ให้ปู่ทวดส่งไปโรงเรียนได้ไหม”

เยี่ยเจิ้นถิงมองเด็กๆ ถามความเห็น

"เย้ ปู่ทวดส่งพวกเราไปโรงเรียนนะคะ"เย่ว์เย่ว์ตบมือเล็ก ๆ และส่งเสียงเชียร์อย่างมีความสุข

"ได้สิครับ คุณปู่ทวด ปู่ยังไม่เคยไปโรงเรียนใหม่ของเราเลย วันนี้ไปดูกันเถอะ" หลงหลงเองก็แฮปปี้

เฉินเฉินตอบอย่างเย็นชา "แล้วแต่ครับ"

"งั้นให้ปู่ทวดไปส่งนะ"เยี่ยเจิ้นถิงมองเฉินเฉิน

"อืม" เฉินเฉินพยักหน้า เปลือกตาไม่ได้เงยหน้าแม้แต่น้อย

"รบกวนด้วยครับ" เยี่ยเจิ้นถิงกําชับคุณท่านเยี่ยว่า "อย่าฝืนเกินไป ส่งแล้วก็กลับมาพักผ่อนนะครับ"

"รู้แล้วน่า" เห็นได้ชัดว่าคุณท่านเยี่ยไม่ค่อยหลับ สภาพจิตใจไม่ดี แต่เมื่อคิดว่าจะสามารถส่งหลานๆ ไปโรงเรียนได้ เขาก็มีความสุขมาก

"ฉันไปแล้วนะ" เยี่ยเจิ้นถิงอุ้มลูกสามคนและรีบจากไป