ตอนที่ 752 ใครกล้าแตะต้องคนของฉัน

ลงเขามายี่สิบนาที รถสองคันก็มาบรรจบกัน

เมื่อเยี่ยเจิ้นถิงขึ้นรถ เขาสั่งว่า "ทีมหนึ่งไปบาร์เยี่ยเซ่อกับฉัน ทีมสองกลับไป"

"ครับ"เยี่ยฮุยดีใจมาก

ทุกครั้งที่เยี่ยเจิ้นถิงไปบาร์เยี่ยเซ่อ หรือไม่ก็ไปที่คฤหาสน์เชิงเขา และสถานที่ที่มีของกินน่าสนุกสนานก็จะพาเยี่ยฮุย อาไห่และคนอื่นๆ ที่อยู่ทีมหนึ่งไป งานที่หนักและเหนื่อยทั้งหมดล้วนให้ทีมบีของเขาทำ แต่เหมือนจะไร้คนเห็นค่า

"กลับไปพักผ่อนให้สบายเถอะ"เยียยเจิ้นเจิ้นถิงพูดอย่างไม่เป็นทางการ

เยียยจวินยืดหลังตรงทันที จู่ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองมีพลังที่ไม่มีที่สิ้นสุดขึ้นมาอีกครั้ง

"ลำบากนายแล้วนะ"เยี่ยฮุยตบไหล่เขา แล้วพาคนของเขาขึ้นรถไปทันที

เยี่ยจวินมองพวกเขาจากไป ผู้ติดตามที่อยู่ข้างหลังก็ถอนหายใจว่า เมื่อไหร่คุณชายเยี่ยจะพาพวกเราไปเปิดหูเปิดตาในบาร์เยี่ยเซ่อบ้างนะ

"เดี๋ยวก็มีโอกาสน่า!"

….

เยียยเจิ้นถิงแต่งตัวในรถ ทําผมให้เรียบร้อย เช็คในกระจกแล้วลงจากรถ

บาร์เยี่ยเซ่อเต็มไปด้วยผู้คนเช่นนี้ทุกวัน พวกหนุ่มหล่อสาวสวยล้วนมาดื่มด่ำกับความสุขที่นี่

เยียยเจิ้นถิงเบียดเสียดเข้าไปในฝูงชน อยากเข้าไปที่ห้องส่วนตัว แต่ถูกสาวรวยอ้วนสามคนหยุดเอาไว้

ทั้งสามคนมองเขาหัวจรดเท้าด้วยสายตาที่ตื่นเต้น จากนั้นก็กล่าวด้วยความประหลาดใจว่า "เป็นนายจริงๆ ไม่คิดว่าสองปีให้หลังจะได้พบกับราชาโฮสต์ในตอนนั้นที่นี่อีก ฮ่าฮ่า..."

"ไม่ได้นอนกับคุณเมื่อสองปีก่อน พวกเราเสียใจตั้งนานแน่ะ"

"สุดหล่อ เสนอราคาเลย พวกเจ๊มีเงิน ขอแค่นายเอาใจพวกเราให้ดีๆ อยากได้เท่าไหร่ก็ว่ามา"

ผู้หญิงสามคนยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น ยิ่งพูดก็ยิ่งขยับตัวเข้าไปใกล้

ตอนแรกเยี่ยเจิ้นถิงไม่อยากสนใจพวกเธอ แต่เขาพบว่าร่างที่คุ้นเคยนั้นมองเขาอยู่ไม่ไกล ดังนั้นเขาจึงไม่ได้หลบเลี่ยง เพียงแค่พูดเบาๆ ว่า "ผมมีนัดแล้ว!"

พูดพลางก็อยากจะเดินอ้อมพวกเขาแล้วจากไปทันที

แต่ผู้หญิงคนหนึ่งดึงเสื้อของเขาไว้และไม่ยอมให้เขาไป