ตอนที่ 760 ปรากฏขึ้นเมื่อพูดถึงหัวข้อนี้

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้สีหน้าของเหลิ่งปิงเหลิ่งมั่วก็เริ่มเคร่งขรึมขึ้น เมื่อมองย้อนกลับไปที่คนสองคนที่จูบกันอย่างเร่าร้อน ทว่ากลับไม่รู้สึกโรแมนติกและอบอุ่นอีกต่อไป แต่เริ่มเป็นห่วง...

เป็นเวลานาน เยี่ยเจิ้นถิงก็ไม่ยอมปล่อยเหลิ่งเชียนเสวี่ย เขาจับหน้าเธอด้วยมือเดียว พลางใช้นิ้วหัวแม่มือเช็ดริมฝีปากของเธอ พูดอย่างอ่อนโยนว่า "ไปทำงานเถอะ มีเรื่องอะไรก็มาหาผมได้ตลอดเวลา"

"อืม" เหลิ่งเชียนเสวี่ยพยักหน้าและหันหลังเดินจากไป

เยี่ยเจิ้นถิงมองไปยังแผ่นหลังของเธอที่เดินห่างออกไปไกล สายตาก็ค่อยๆ ซับซ้อนขึ้น

ในไม่ช้าคนของเหลิ่งเชียนเสวี่ยก็จากไปและเงารถสีเงินก็หายไปจากสายตา

และในเวลานี้เยี่ยฮุยก็พาคนมาอย่างเร่งรีบ "คุณชายครับ ไม่เป็นไรใช่ไหม"

จริงๆ แล้วพวกเขาติดตามเยี่ยเจิ้นถิงมาตลอด แต่ไม่กล้าติดตามอย่างใกล้ชิดเกินไป

มองไปรอบๆ จะเห็นได้ชัดว่ามีร่องรอยการต่อสู้ และเห็นได้อย่างชัดเจนว่ายางล้อรถปากานีถูกยิง

"ไม่เป็นไร"เยี่ยเจิ้นถิงโยนกุญแจรถปากานีให้อาไห่ "หลังจากซ่อมเสร็จ ก็จอดไว้ที่ถนนซิ่งฝูนะ"

"ครับ" อาไห่ขับรถออกไป รถหรูแบบนี้มีระบบป้องกันอัตโนมัติ แม้ว่าล้อแบนข้างเดียวก็สามารถใช้ได้ในเวลาอันสั้น

เมื่อขึ้นรถแล้วเยี่ยฮุยก็ถามอย่างระมัดระวังว่า “เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น มีคนติดตามพวกท่านเหรอครับ"

"น่าจะเป็นคนของเยี่ยเจิ้นอวิ๋น"เยี่ยเจิ้นถิงขมวดคิ้วเล็กน้อย

"คนของประธานอวิ๋นรู้การมีอยู่ของคุณเหลิ่งเร็วขนาดนี้เลยเหรอครับ เธอคิดอย่างไร ทําไมต้องส่งคนไปโจมตีคุณเหลิ่ง เธอรู้ไหมว่าคุณเหลิ่งคือคุณเฟิง"

เยี่ยฮุยถามคําถามมากมายและคําถามเหล่านี้ก็เป็นสิ่งที่เยี่ยเจิ้นถิงคิดในตอนนี้

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เยี่ยเจิ้นถิงก็สั่งว่า “บอกเยี่ยฮุย ให้ไปจับตาดูเยี่ยเจิ้นอวิ๋น และ... หลิงหลง!"

"หลิงหลง?"เยี่ยฮุยประหลาดใจมาก "เกี่ยวข้องกับเธอเหรอครับ"