ตอนที่ 762 สั่งสอนเขาให้ดี

“ตึกด้านหลังไม่ใช่ห้องพยาบาลหรือไง” เยี่ยเจิ้นถิงพูดขัดเหลยอวี่และมองเธอด้วยสายตาเย็นชา “พวกคุณจัดการกันอย่างไร”

“ขอโทษค่ะ ฉันผิดไปแล้ว” เหลยอวี่ก้มหน้าลง ไม่กล้าพูดอะไรอีก

“เสียงดังอะไรกัน” เสียงของคุณท่านเยี่ยดังขึ้นมาจากด้านหลัง จากนั้นก็พูดกับเยี่ยเจิ้นถิง “อย่าเสียงดังรบกวนคนป่วย มีเรื่องอะไรก็ไปคุยกันที่ห้องหนังสือ”

ในใจของเยี่ยเจิ้นถิงร้อนเป็นไฟ แต่ก็ตามไปยังห้องหนังสือที่ตึกหนึ่ง

เหลยอวี่รู้สึกไม่สบายใจมาก เยี่ยฮุยทำสัญญาณมือให้เธอ บอกให้เธอไม่ต้องกังวล

เมื่อมาถึงที่ห้องหนังสือ เยี่ยเจิ้นถิงก็ถามขึ้นด้วยความโมโห “คุยกันแล้วว่าจะให้อยู่ตึกเล็กที่ด้านหลังไม่ใช่หรือครับ ถ้าปู่จะรับเธอเข้ามารักษา ผมไม่ขัดแย้งอะไร แต่ไม่จำเป็นต้องมาอยู่ที่ตึกนี้หรอกมั้งครับ ยังอยู่ที่ห้องนั้นอีก”

“แกก็รับปากว่าจะอยู่เป็นเพื่อนเธอแล้วนี่ ทำไมต้องออกไปก่อนด้วย” คุณท่านถามย้อน

“นี่มันคนละเรื่องกันนะครับ!” เยี่ยเจิ้นถิงโกรธมาก

“ในเมื่อแกตัดสินใจเองได้ ฉันก็ทำได้เหมือนกัน” คุณท่านเยี่ยพูดอย่างตรงไปตรงมา “ห้องนั้นไม่มีอุปกรณ์ มาอยู่ที่นี่ดูแลสะดวกกว่า”

“แต่นี่มันบ้านผม” เยี่ยเจิ้นถิงโพล่งปากออกไป

“ถ้าไม่มีฉัน แกยังจะมีบ้านอยู่อีกหรือ”

คุณท่านเยี่ยขมวดคิ้ว บรรยากาศความบ้าอำนาจนั้นกลับมาอีกครั้ง

“ปู่พูดแบบไม่มีเหตุผลเลย” เยี่ยเจิ้นถิงกลั้นไฟร้อนแห่งความโกรธเอาไว้ “ผมยอมถอยให้ปู่แล้ว ปู่กลับได้คืบจะเอาศอก...”

“หลิงอวิ๋นเคยช่วยเย่ว์เย่ว์ เธอมีบุญคุณต่อตระกูลเยี่ยของพวกเรา ตอนนี้เธอบาดเจ็บอยู่ มารักษาที่บ้านของพวกเราแค่ไม่กี่วัน แกก็มาโวยวายแบบนี้ แกคิดว่ามันสมควรไหม”

“ผมไม่ได้บอกว่าไม่ให้เธอมา เพียงแต่มันไม่สมควรที่จะให้เธอพักที่ห้องนั้น...”

“ตอนนี้ก็เข้าไปอยู่แล้ว มันทำไมล่ะ” คุณท่านเยี่ยเริ่มเล่นลูกไม้อีกครั้ง

“ปู่...” เยี่ยเจิ้นถิงระเบิดอารมณ์ออกมา

“นายท่านสงบสติอารมณ์หน่อยครับ” เยี่ยเซินรีบเข้ามาห้ามทัพ จากนั้นก็พูดอธิบาย “เดิมทีคุณท่านไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณหลิงอวิ๋นเข้าไปพักที่ห้องนั้นครับ ตั้งใจจะจัดการให้เธอไปพักที่ตึกทางด้านหลัง...