ตอนที่ 88 ไพลินที่หายไป

“ สิบล้าน ประธานซือให้ราคาสิบล้าน” พิธีกรประกาศ

“สิบเอ็ดล้าน ประธานฉู่ให้ราคาสิบเอ็ดล้าน”

“สิบสามล้าน ประธานจ้าวให้ราคาสิบสามล้าน”

เฟิงเชียนเสวี่ยหันหน้าไปดูการประมูลดุเดือด นักธุรกิจในงานต่างเเข่งกันประมูล

เเม้จะมองจากไกลๆ เเต่เฟิงเชียนเซวี่ยก็ดูออกว่าอัญมณีเหล่านี้มีมูลค่าไม่ธรรมดา…

“นี่เป็นสมบัติของราชวงศ์ฝรั่งเศสเหรอ?”

เฟิงเชียนเสวี่ยไม่เข้าใจสถานการณ์ เเต่สายตาที่เฉียบคมก็เเยกเเยะออกได้

“คุณดูออกได้ไง?” เยี่ยเจิ้นถิงถาม

“ดูจากภาพที่ขยายใหญ่ขึ้นบนจอ รูปเเบบของการฝังเพชรรอบๆอัญมณีนั่นเป็นลวดลายพิเศษสำหรับราชวงศ์ฝรั่งเศส…‘’เฟิงเชียนเสวี่ยระบุอย่างละเอียดละออ “ดูจากเทคนิคที่ทำน่าจะทำจากช่างฝีมือในราชวงศ์สมัยโบราณ ดังนั้นฉันมั่นใจว่านี่ต้องเป็นสมบัติของสะสมของราชวงศ์ฝรั่งเศส”

“ดูๆ ไปคุณก็ไม่ได้ไร้ความรู้ซะทีเดียวนี่” เยี่ยเจิ้นถิงส่งสายตาชื่นชม

“เหตุผลหลักๆ ก็เป็นเพราะสร้อยเส้นนี้คล้ายกับสร้อยที่ฉันขายไป” เฟิงเชียนเสวี่ยพูดพลางถอนหายใจพลาง “รู้สึกเหมือนมาจากชุดเดียวกัน แต่อัญมณีบนสร้อยเส้นนั้นของฉันเป็นสีน้ำเงิน…”

“อย่าบอกนะว่าหัวใจมหาสมุทร?” เยี่ยเจิ้นถิงดูตกใจ

“ใช่ค่ะ มันชื่อว่าหัวใจของมหาสมุทร” เฟิงเชียนเสวี่ยพยักหน้า “คุณรู้จักเหรอ?”

“ทำไมคุณถึงมีสร้อยเส้นนั้นได้” เยี่นเจิ้นถิงถามต่อ

“พ่อซื้อให้น่ะ บางทีอาจจะประมูลมาจากเมืองนอกมั้ง” เฟิงเชียนเสวี่ยพูดอย่างเป็นกันเอง“สี่ปีก่อนฉันไม่มีทางเลือก เลยขายไปล้านสอง!”

“…”

เยี่ยเจิ้นถิงถึงกับพูดไม่ออก

“ทำไมเหรอ” เฟิงเชียนเสวี่ยถาม

เยี่ยเจิ้นถิงขี้เกียจสนใจเธอ ทำสัญญาณมือ เยี่ยฮุยที่อยู่ข้างๆรีบยกป้าย “สามสิบล้าน!”

บรรยากาศรอบข้างดูตึงเครียดขึ้นมาทันที ทุกคนเห็นประธานเยี่ยก็เข้าร่วมประมูล ไม่มีใครกล้าเสนอราคาอีก

“คุณเป็นเจ้าของเล่นเองเเบบนี้ไม่ดีมั๊ง” เฟิงเชียนเซวี่ยเอนตัวเข้าไปพูดที่ข้างหูของเยี่ยเจิ้นถิง “คุณยกป้ายใครจะกล้าเสนอราคา”