บทที่ 16

"ร้านนี้แหละ" นักรบเลี้ยวกลับมาเพียงไม่นานก็ถึงหน้าร้านที่เขาเจอเธอเมื่อวานนี้

อาทิตย์ไม่รอช้ารีบลงจากรถแล้วตรงเข้าไปในร้าน

"จะสั่งอะไรเหรอพ่อหนุ่ม"

"ผมไม่ได้มากินข้าว ผมมาตามหาเมีย"

"ตามหาเมีย?" ป้าเจ้าของร้านงงเป็นไก่ตาแตกเลย

"เมียผมชื่อวาดเดือน" ตอนนี้เขาเรียกชื่อเธอได้เต็มปาก

"อ๋อหนูวาดน่ะเหรอ วันนี้ยังไม่เห็นออกมาทำงานเลย สงสัยจะเหนื่อยมั้งป้าบอกว่าถ้าเหนื่อยก็ไม่ต้องออกมา"

"แต่เธอออกจากบ้านมาแล้ว ถ้าไม่มาทำงานแล้วเธอไปไหน"

"อ้าว..ก็เมียของเอ็งไม่ใช่เหรอ ทำไมมาถามป้าแบบนั้นล่ะ"

อาทิตย์เริ่มจะอารมณ์เสียก็ตอนที่ได้ยินว่าเธอมาทำงานร้านอาหารตามสั่งนี่แหละ ถึงว่า..เขากลับมาจากที่ทำงานทีไรเห็นเธอเหนื่อยหมดแรงทุกวัน

"ป้ารู้ไหมว่า เธอไปที่ไหนได้อีกบ้าง" เขาเริ่มทำใจให้เย็นลง เผื่อว่าป้าคนนี้จะรู้

"ป้าไม่รู้หรอก ก็เห็นเดินเข้าซอยนั้นทุกวัน มีบางวันเดินไปป้ายรถเมล์"

ชายหนุ่มรีบกลับมาที่รถแล้วให้นักรบขับออกไป

"มึงรู้จักบ้านของเธอไหม"

"กูจะไปรู้ได้ยังไง บ้านเมียมึงมึงยังไม่รู้เลย" นักรบพูดในระหว่างที่กำลังขับรถอยู่

"กูเคยคุยกับเธอที่ไหน กูเห็นแต่มึงนั่นแหละคุย"

"เอ๊าไอ้นี่หางานให้กูทำอีกแล้วไหมล่ะ"

เพียงไม่นาน อาทิตย์ก็รู้ว่าบ้านของเธออยู่ที่ไหน เพราะแค่เขาโทรไปหานักสืบ แค่นั้นก็รู้แล้ว

"หลังนี้เหรอวะ"

"อืม"

ทั้งสองยืนอยู่หน้าบ้านปูนเก่าๆ มีอยู่สองหลังติดกัน แต่อีกหลังดูท่าจะใหม่กว่า แต่ก็แค่ก่ออิฐขึ้นไม่มีการฉาบใดๆ เลย

"มีใครอยู่ไหมครับ" เสียงทุ้มตะโกนเข้าไปในบ้านเผื่อว่ามีคนอยู่

"มาหาใครคะ" มีผู้หญิงคนหนึ่งหน้าตาคล้ายวาดเดือนมาก เดินออกมาจากบ้านปูนที่ไม่มีการฉาบนั้น ..ใช่แล้วเธอคือพี่สาวของวาดเดือน เพราะสร้างบ้านยังไม่เสร็จผู้เป็นสามีก็ถูกไล่ออกจากงานก่อน ก็เลยได้อยู่แบบนี้

"ผมมาหาวาดเดือน"

"วาดเดือน?" พี่สาวมองหน้าผู้ชายที่ถามหาน้องสาว แล้วก็มองไปดูรถคันหรู

"วาดเดือนอยู่บ้านใช่ไหมครับ"

"วันก่อนเห็นมาอยู่นะ แต่วันนี้ไม่ได้มา"

"ไม่ได้มา..แล้วเธอจะไปที่ไหนครับ"

"เห็นบอกว่าทำงานแม่บ้าน"

..ทำงานแม่บ้านงั้นเหรอ เธอเป็นเมียเขาต่างหาก ชายหนุ่มถึงกับพูดไม่ออก เขาผิดเอง ที่ปล่อยปละละเลยเธอเกินไป "เธอมีเพื่อนที่ไหนไหมครับ"

"เพื่อนก็มีแต่แถวนี้แหละ ถ้ามาแถวนี้ก็ต้องมาที่บ้านสิ" เพราะน้องสาวของเธอเห็นครอบครัวเป็นใหญ่ ไม่ค่อยคบค้าสมาคมกับเพื่อนที่ไหนเป็นพิเศษ

ก่อนที่จะออกมาเขาก็มองดูบ้านของเธอ มันทรุดโทรมมากเธอโตมาในที่แบบนี้ได้ยังไง

"เราจะเอายังไงต่อดี" นักรบถามเมื่อพาเขาขับรถออกมาจากบ้านหลังนั้นแล้ว

"จ้างนักสืบตามหา" แม่เขาต้องรู้เรื่องนี้แน่ แต่จะให้ถามแม่คงไม่ได้เรื่อง

คืนเดียวกันนั้น..

"ไม่เห็นหน้าหลายวันเลยนะคะคุณอาทิตย์" เจนนี่ขาประจำรีบเดินเข้ามาหา

"แค่อยากมาดื่ม" เขายังไม่อยากกลับบ้าน ก็เลยชวนนักรบมาดื่มก่อน

"คิดถึงคุณอาทิตย์จังเลยค่ะ" มือเรียวเริ่มอยู่ไม่นิ่งลูบไล้ตามลำตัวของชายหนุ่มเพื่อยั่วยวน ให้อีกฝ่ายต้องการในตัวเธอ