บทที่ 26

อีกหลายวันผ่านไป.. ตอนนี้ร่างกายของอาทิตย์แข็งแรงมากแล้ว จนหมออนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล

ชายหนุ่มออกมาพักฟื้นที่บ้านของตัวเอง โดยห้องนั้นไม่มีข้าวของเครื่องใช้ของผู้หญิงหลงเหลืออยู่เลย..

"คุณอาทิตย์คะ คุณผู้หญิงให้มาตามลงไปทานข้าวค่ะ" เป็นเสียงของแจ๋วที่ขึ้นมาตามถึงบนห้องนอน

"บอกแม่ไปว่าไม่หิว" ชายหนุ่มร่างสูง ยืนมองผ่านช่องหน้าต่างออกไปบนท้องฟ้าซึ่งตอนนี้มีดวงดาวระยิบเต็มไปหมด แต่แปลกที่ไม่มีดวงเดือนให้เห็นเลย

ในหัวของเขาเหมือนกับลืมอะไรไปบางอย่าง แต่พยายามนึกเท่าไรก็นึกไม่ออก จนมันทำให้รู้สึกปวดหัวก็เลยหยุดตัวเองไว้แค่นั้น

เช้าวันต่อมา..

"แม่ว่าลูกควรพักผ่อนต่ออีกหน่อยนะ" อรชรเห็นลูกชายในชุดพร้อมที่จะออกไปทำงาน ก็เลยคิดว่าอยากจะให้เขาพักผ่อนมากกว่านี้

"ผมดีขึ้นมากแล้วครับแม่" สิ้นคำพูดอาทิตย์ก็เดินผ่านผู้เป็นแม่ไปที่รถคันหรูแล้วขับออกไป

หญิงวัยกลางคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ ลำบากใจมาก กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ เหมือนลูกชายจะลืมภรรยารักไปจนสิ้น เพราะตั้งแต่เขาฟื้นมา ก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้ว ซึ่งแสดงว่าตอนนี้วาดเดือนก็ท้องได้ 7 เดือนเข้าไปแล้ว

ไม่มีวันไหนที่อรชรจะไม่ เป็นห่วงและคิดถึงลูกสะใภ้ แต่ที่นางยังสบายใจอยู่ได้ ก็เพราะวาดเดือนอยู่ในปกครองของแม่ชี ซึ่งเป็นคุณย่าแท้ๆ ของหลานในท้อง

หนึ่งเดือนผ่านไป..

"ถ้ามันไม่ย้ายออกก็เผาไล่ที่ไปสะ"

"กูว่าให้โอกาสพวกเขาหน่อยก็ดีนะ เพราะว่าบ้านหลังนั้นมีเด็กอยู่ด้วย"

"เด็กแล้วไง เอาเด็กมาอ้างเพื่อให้คนอื่นสงสาร ไม่ต้องทำมาหากินก็ได้งั้นเหรอ"

"ก็ได้ครับคุณอาทิตย์ผมจะทำตาม" นักรบต้องได้ออกมาทำตามคำสั่ง ..ตั้งแต่เขาฟื้นมาในครั้งนี้ ก็กลับมาเป็นนายอาทิตย์คนเดิม เพิ่มเติมคือโหดร้ายกว่าเก่าอีก

วันต่อมา..

"คุณอาทิตย์คะเอกสารที่ต้องการมาแล้วค่ะ" ผู้ช่วยเลขาคนสวยเพิ่งเรียนจบ เข้ามาฝึกงาน และชอบทำตัวโดดเด่นกว่าคนอื่น ที่สำคัญสายตาชม้อยมองเจ้านายแทบจะกลืนกิน

"ขอบคุณครับ"

"คืนนี้ไอซ์ว่าง.. ไม่ทราบว่าคุณอาทิตย์..เอ่อ" มือเรียวยื่นไปแตะแล้วลากยาวตั้งแต่ปลายนิ้วของเขาขึ้นไปหาลำแขน เพื่อเป็นการยั่วยวน ให้อีกฝ่ายรู้ว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่

"ถ้าว่างเดี๋ยวผมจะโทรไปหา"

"อาทิตย์!" นักรบเข้ามาได้ยินพอดี ก็เลยปรามเพื่อนไว้ก่อนที่จะทำอะไรลงไป "คุณอาทิตย์ครับ ผมมีเรื่องอยากจะคุยด้วย" นักรบลืมตัวไปก็เลยเปลี่ยนใช้คำพูดใหม่

"ยังไม่ว่างคุย..แล้วงานที่สั่งไปทำถึงไหนแล้ว" พอหันไปพูดกับเพื่อน..อาทิตย์ก็เปลี่ยนอารมณ์

"กำลังอยู่ในขั้นตอน ขอร้องให้พวกเขาย้ายออก"

"ทำไมต้องขอร้องด้วยวะ นั้นมันที่ของกู!!" อาทิตย์เริ่มใช้อารมณ์พูดกับเพื่อน

"ผมขอคุยกับคุณอาทิตย์ เป็นการส่วนตัว เชิญคุณไอซ์ออกไปก่อน" มีหลายเรื่องที่นักรบอยากจะคุยกับอาทิตย์ เขาหันไปบอกให้ไอซ์ออกไปจากห้องนี้

"ไม่ต้องไปไหน มึงนั่นแหละออกไป ถ้างานทำไม่สำเร็จก็อย่ามาให้กูเห็นหน้า!" แฟ้มในมือถูกขว้างลงที่พื้นกระจัดกระจายทันทีที่พูดจบ

พอขว้างแฟ้มไปแล้วมือหนาก็คว้าเอาผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เข้ามานั่งลงที่ตัก

"ว้าย.." ไอซ์ตกใจ แต่พอตั้งสติได้มือเรียวก็โอบไหล่กว้างไว้