บทที่ 28

เธอไม่รู้เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับงานของเขาเลย และคนในบริษัทของเขาก็เช่นกัน ไม่รู้เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับเธอเลย ยังคิดว่าเขาโสด เพราะการแต่งงานในครั้งนั้นรู้จักแค่ในวงแคบๆ

หญิงสาวงามสง่าในชุดเดรสสีแดงเข้ม รองเท้า กระเป๋า ทรงผม เข้ากับชุดที่สวมใส่อยู่มาก ถึงแม้ว่าเธอจะผ่านการมีลูกมาแล้ว แต่ทรวดทรงองค์เอว ไม่ได้แตกต่างไปจากตอนที่เป็นสาวเลย ผิดแปลกไปนิดก็หน้าอกที่ตูมขึ้น แถมยังต้องได้สวมใส่แผ่นซับน้ำนมมาด้วย

ลิฟต์ถูกกดให้เลื่อนขึ้นไปชั้นผู้บริหาร เพียงไม่นานมันก็ได้เปิดออกที่ชั้นนั้น

ขาเรียวก้าวเดินออกมาแบบหญิงมั่น

"สวัสดีค่ะ ฉันมาทำงานใหม่" เธอกล่าวขึ้นทันที ที่เห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินผ่าน

"มาทำงานก็ไปแผนกฝ่ายบุคคลสิ!" พูดออกไปแบบอารมณ์เสีย ไม่รับแขก ไม่อยากเจรจา เพราะตอนนี้คนที่ถูกถามกำลังย้ายของจากโต๊ะด้านหน้าของท่านประธาน มาอีกโต๊ะหนึ่งซึ่งห่างออกมาไม่ไกลกัน

"สงสัยว่าโต๊ะที่คุณย้ายออกมาคงจะเป็นโต๊ะทำงานของฉันใช่ไหมคะ"

จากที่ไม่สนใจผู้หญิงที่เพิ่งขึ้นมาใหม่ ไอซ์เลขาที่เพิ่งถูกสั่งย้าย กลับไปประจำตำแหน่งเดิม ถึงกับหันขวับกลับมามอง ด้วยสายตาที่อาฆาต

"เธอเองเหรอที่สามารถทำให้ฉันกระเด็นออกจากตรงนั้นได้ อย่าฝันนะว่าเธอจะได้นั่งอยู่โต๊ะนั้นนาน ฉันให้เวลาเธอชื่นชมกับตำแหน่งตรงนั้นสามวัน" จบคำพูดผู้หญิงที่กำลังหอบของพะรุงพะรัง วางของลงที่โต๊ะอีกตัวอย่างแรง

"ขอโทษค่ะ คุณเก็บของออกยังไม่หมด" มันเป็นรูปภาพที่ทำร้ายจิตใจของเธอมาก แต่หญิงสาวก็พอรู้คร่าวๆ มาจากนักรบแล้ว ว่าตอนนี้เขาเป็นยังไง

ที่นักรบต้องได้บอกกล่าวไว้ล่วงหน้า เพราะกลัวว่าเธอมาเจอเองแล้วจะรับไม่ได้

พอไอซ์ทำเป็นไม่สนใจ เธอก็เลยจับรูปภาพที่อยู่ในกรอบนั้น เดินมาส่งให้ที่โต๊ะ

"ฉันไม่รู้นะว่าเธอทำยังไง ถึงมาอยู่ในตำแหน่งนี้แทนฉันได้ แต่เธอเตรียมรับความฉิบหายของชีวิตได้เลย" มันคือคำขู่ของคนที่ถูกลดขั้น

"ขอโทษค่ะฉันมาทำงานไม่ได้มาสู้รบ" จบคำพูดหญิงสาวก็หันหลังให้กับอีกคน แล้วก็วางกระเป๋าลงที่โต๊ะทำงาน

"กรี๊ด!!" อยากจะกรี๊ดเสียงแรงกว่านี้ แต่กลัวคนมอง เพราะชั้นนี้ไม่ได้มีแค่ห้องของท่านประธาน ยังมีห้องของผู้จัดการอีกหลายแผนก

"เธอคนนี้น่ะเหรอที่มาทำงานเป็นเลขาของท่านประธานคนใหม่" เลขาของผู้จัดการแต่ละแผนกต่างก็มองและซุบซิบพูดคุยกัน

"คงจะใช่ ทีแรกฉันคิดว่าเป็นคนมีอายุ แต่นี่สวยเฟี้ยวเลยว่ะ"

"แต่คงสู้มารยาอีกคนไม่ได้หรอก ขนาดพี่อนงค์ ยังกระเด็นออกจากเลขาเลย"

"แล้วตอนนี้พี่อนงค์ไปอยู่แผนกไหนแล้ว"

"ฝ่ายจัดซื้อด้านล่าง"

"ออกนอกพื้นที่เหรอ"

"จะทำยังไงได้ งานช่วงนี้ยิ่งหายาก ดีเท่าไรแล้วเงินเดือนไม่ได้ลดลงไปด้วย"

"สวัสดีค่ะ ฉันจะรับงานได้จากที่ไหนคะ" ในระหว่างที่บรรดาเลขากำลังพูดคุยแบบสนุกปากอยู่นั้น ก็ได้มีเสียงผู้หญิงถามขึ้น

"คุณเป็นเลขาท่านประธาน ต้องรอรับงานจากท่านประธานโดยตรงค่ะ" หนึ่งในสองนั้นหันมากล่าว