บทที่ 37

"วาดเดือน..ธนเกียรติโกศล" พนักงานฝ่ายบุคคลถึงกับมองลงไปที่บัตรพนักงานของเธอใหม่อีกครั้ง เพราะว่านามสกุลนี้คุ้นหูมาก

"ผมพาคุณวาดเดือนไปได้หรือยังครับ"

"ฉะ..เชิญค่ะ"

พอนักรบพาวาดเดือนออกจากห้องไป ฝ่ายบุคคลคนนั้นก็ถือแฟ้มเอกสารเดินเข้าไปหาหัวหน้า

ก๊อก ก๊อก

"เข้ามาค่ะ"

"ช่วยดูประวัติผู้หญิงคนนี้ให้หน่อยค่ะ คุ้นๆ นามสกุลยังไงไม่รู้" พนักงานที่เดินเข้ามายื่นแบบฟอร์ม ให้กับหัวหน้าได้ดู

"วาดเดือน ธนเกียรติโกศล" พอหัวหน้าฝ่ายบุคคลเห็นรายงาน ก็รู้ได้ในทันทีว่าเธอคนนี้เป็นใคร "ผู้หญิงคนนี้ทำไมเหรอ" หัวหน้าเงยหน้าขึ้นถามลูกน้อง

"หัวหน้ารู้จักเหรอคะ"

"ก็พอจะรู้จัก" ทำไมหัวหน้าฝ่ายบุคคลจะไม่รู้ล่ะ ก็ในเมื่ออรชรแม่ของท่านประธานพามาฝากด้วยตัวเอง

"หัวหน้ากระซิบบอกได้ไหมคะ..ว่าเธอเป็นใคร"

"บอกไม่ได้หรอกจ้า บอกได้อย่างเดียวว่าอย่าไปยุ่งกับเธอ" แค่นี้หัวหน้าฝ่ายก็ดูออกแล้ว ว่าฝ่ายบุคคลคงจะเรียกเธอมาตักเตือนเรื่องอะไรสักอย่างแน่

[ชั้นผู้บริหาร]

ทีแรกนักรบจะพาวาดเดือนออกไปทำงานนอกสถานที่ แต่มีคำสั่งด่วนพิเศษให้กลับเข้าบริษัท เขาก็เลยต้องได้พาเธอเลี้ยวรถกลับมา..

"มีอะไรคะ ทำไมถึงให้ฉันกลับเข้ามา" พอมาถึงหญิงสาวก็ตรงเข้าไปหาเขาในห้องทำงาน

แต่เขาไม่ได้อยู่ในห้องนี้แค่คนเดียว ยังมีผู้ช่วยเลขาอยู่ด้วยอีกคน "คุณออกไปก่อน"

วันนี้ไอซ์ดูว่าง่ายมาก พอเขาสั่งก็รีบออกไป

"คุณไม่ต้องออกไปทำงานนอกสถานที่แล้ว"

"ทำไมคะ"

"ทำไมต้องมีเหตุผลด้วย นี่คือคำสั่งของผม"

"ฉันขอทำงานนี้ให้จบก่อน"

"ผมสั่งชุดใหม่ให้รับช่วงต่อจากคุณไปแล้ว"

"คุณกำลังจะทำอะไร ฉันไม่ให้คุณทำอะไรพวกพี่ๆ ในชุมชนนั้นเด็ดขาด" คนพวกนั้นมีความหวังมาก ว่าเธอจะช่วยเรื่องนี้ได้

"เรื่องนั้นมันไม่ใช่หน้าที่ของคุณอีกแล้ว ออกไปทำงานได้"

"ฉันไม่ออกไป ถ้าคุณไม่บอกก่อนว่าคุณกำลังจะทำอะไร"

"ตกลงผมหรือคุณกันแน่ที่เป็นเจ้าของบริษัทนี้" ปากกาในมือถูกวางลงที่โต๊ะอย่างแรง

"คุณค่ะ"

"ยังดีนี่ที่จำได้"

"แต่ถ้าคุณทำอะไรคนในชุมชนนั้น..ฉันจะพาลูกไป" เธอไม่มีอะไรจะขู่เขาอีกแล้วนอกจากเรื่องนี้

แกร่ก!

"อุ้ย" พวกที่ยืนเอาหูแนบประตูแอบฟังอยู่ด้านนอก ต่างก็ตกใจอยู่ดีๆ ด้านในก็เปิดประตูออกมาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง

"ขอโทษค่ะ พอดีว่าจะเอางานมาส่งท่านประธาน" ข้ออ้างก็คือแฟ้มเอกสารในมือ

"เชิญค่ะ" วาดเดือนก็เลยกลับมาที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

{"ยกเลิกคำสั่งใหม่ให้หมด"} พอคล้อยหลังเธอ เขาก็โทรศัพท์ไปหาคนที่สั่งการ ให้หยุดทุกอย่างไว้ก่อน..เพราะคำขู่ของเธอได้ผล

ที่จริงวันนี้อาทิตย์สั่งลูกน้องชุดใหม่ให้จัดการรื้อถอนบ้านคนที่บุกรุกที่ดินของเขา

เขาจึงได้โทรให้เธอกลับมาที่บริษัท เพราะกลัวว่าจะขัดขวางการทำงานของลูกน้องชุดใหม่ แต่พอเธอกลับมาคนที่ถูกเล่นงานกลับเป็นเขา