บทที่ 202 อย่าเขี้ยวจนเกินเหตุ

รถขับมาตลอดทาง จนในที่สุดก็มาหยุดลงที่วิลล่าส่วนตัว

เฉิงเว่ยลงจากรถ แล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งข้างคนขับให้หร่วนซิงหว่าน

หร่วนซิงหว่านเอ่ยพูดขึ้นมาว่า "ขอบคุณนะ"

"ไม่เป็นไร เราเข้าไปกันเถอะ"

หร่วนซิงหว่านเงยหน้ามอง ก็พบว่าคฤหาสน์เบื้องหน้าตกแต่งอย่างสง่างาม ทั้งยังมีกลิ่นอายของหนังสือ

หลังจากที่เข้ามาข้างใน ก็มีคนรับใช้เข้ามาต้อนรับในทันที "คุณเฉิง ท่านจิ้นรออยู่ที่ห้องน้ำชาค่ะ"

เฉิงเว่ยพยักหน้าเบาๆ แล้วเดินนำหร่วนซิงหว่านมาที่ห้องน้ำชา

เมื่อมาถึงประตู เฉิงเว่ยก็เอ่ยพูดเสียงเบากับหร่วนซิงหว่านว่า "ซิงหว่าน เธอไม่ต้องพูดอะไรนะ แค่นั่งอยู่ข้างๆฉันก็พอ"

หร่วนซิงหว่านพยักหน้า "ได้"

ภายในห้องน้ำชา มีชายผมหงอกคนหนึ่งกำลังนั่งรินชาอยู่บนโต๊ะชงชา

ชายแก่ผู้นี้ คงจะเป็นท่านจิ้นสินะ

ตรงข้ามกับเขา มีสามีภรรยาวัยกลางคนนั่งอยู่ตรงหน้า

วินาทีที่เห็นพวกเขา หร่วนซิงหว่านก็ชะงักนิ่งไปเล็กน้อย

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ท่านจิ้นก็วางกาน้ำชาลงพร้อมหันมามอง ตอนที่เห็นหร่วนซิงหว่านข้างกายของเฉิงเว่ยก็นิ่งไปเล็กน้อย "คนนี้คือ?"

เฉิงเว่ยแนะนำ "นี่เพื่อนผมเอง หร่วนซิงหว่าน"

ขณะที่พูด ก็หันมาพูดกับหร่วนซิงหว่านว่า "นี่คือท่านจิ้น อาจารย์ของพ่อฉันเอง"

หร่วนซิงหว่านเอ่ยทักทาย "สวัสดีค่ะท่านจิ้น"

ท่านจิ้นเห็นแบบนั้นก็ยิ้มออกมา "คิดไม่ถึงเลยว่าเสี่ยวเว่ยจะมีเพื่อนสวยขนาดนี้ มาๆๆ มานั่งนี่"

พ่อแม่ของโจวอานอานสบตากัน แม้ว่าก่อนหน้านี้จะได้ยินจากโจวอานอานว่าเฉิงเว่ยกับหร่วนซิงหว่านรู้จักกัน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะพาเธอมาถึงที่นี่

ท่านจิ้นรินชาให้เฉิงเว่ยและหร่วนซิงหว่านทีละคน จากนั้นก็พูดกับหร่วนซิงหว่านว่า "นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เสี่ยวเว่ยพาคนอื่นมาที่นี่ ดูท่าทางแล้วพวกเธอคงไม่ใช่เพื่อนกันธรรมดาล่ะสิท่า"

หร่วนซิงหว่านรู้สึกตันกับคำถามของเขา ไม่รู้ว่าควรตอบยังไงไปชั่วขณะ

ในตอนนี้เอง เฉิงเว่ยก็หัวเราะออกมา "ท่านจิ้นเข้าใจผิดแล้ว ที่ผมพาซิงหว่านมาในวันนี้ นอกจากเหตุผลส่วนตัวแล้ว ผมก็ยังหวังว่าท่านจิ้นจะสามารถช่วยเธอได้"

"หือ?" ท่านจิ้นเอ่ยถาม "สาวน้อยเดือดร้อนอะไรมาเหรอ พูดออกมาได้เลย ถ้าเป็นเรื่องที่คนแก่อย่างฉันสามารถช่วยได้ ฉันก็จะไม่นิ่งดูดายแน่นอน"

พ่อของโจวอานอานเอ่ยพูดอย่างอดไม่ได้ว่า "ท่านจิ้น เรื่องนี้มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด...."

ท่านจิ้นหันหน้าไปมอง ขมวดคิ้วพูดว่า "อะไร เกี่ยวกับพวกแกเหรอ?"

"คุณหร่วนกับลูกสาวของผม ขัดแย้งกันมานานแล้ว ปัญหานี้มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ก็แค่เรื่องของเด็ก ไม่รู้เรื่องรู้ราวเป็นปกติ ผมเองก็ขอโทษประธานเฉิงไปแล้วด้วย เพียงแต่ว่า...."

พ่อแม่ของโจวอานอานมาคราวนี้ก็เพื่อการร่วมงานกับบริษัทเทคโนโลยีดาวสว่าง

หลังจากที่โจวอานอานไปหาเรื่องเฉิงเว่ย เฉิงเว่ยก็ยกเลิกการร่วมงานในครั้งนี้ แต่กว่าพ่อแม่ของโจวอานอานจะคว้าโอกาสนี้มาได้ จะยอมเสียไปง่ายๆได้ยังไง หลายต่อหลายครั้งพวกเขามาหาเฉิงเว่ยไม่รู้ตั้งกี่รอบ

เมื่อเห็นว่าทำอะไรไม่ได้จริงๆ จึงทำได้แค่ฝากความหวังไว้ที่ท่านจิ้น

ก่อนหน้านี้ที่เฉิงเว่ยรับปากว่าจะร่วมงานกับพวกเขา ก็เพราะได้ท่านจิ้นคอยเป็นธุระจัดการให้

พวกเขาคิดว่า ต่อให้เฉิงเว่ยเก่งมากแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นแค่เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ไม่มีทางไม่ไว้หน้าคนแก่อย่างท่านจิ้นแน่นอน

ท่านจิ้นเอ่ยขึ้น "พวกแกทำฉันสับสน ตกลงพวกแกต้องขอโทษเสี่ยวเว่ย หรือคุณหร่วนคนนี้?"