บทที่ 225 ลืมไปแล้วเหรอว่าวันนี้วันอะไร

ห้องภายในโรงแรมห้องหนึ่ง

ผู้จัดการรายงานว่า: " ประธานโจว คุณนายโจวตอบตกลงว่าจะไปชมวิวยามค่ำคืน แต่ว่า..... "

โจวฉือเซินที่นั่งอยู่บนโซฟา ก็ตอบเสียงเนือยๆ : " แต่อะไร "

ผู้จัดการพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก: " คุณนายโจวบอกจะพาเพื่อนไปด้วยหนึ่งคนครับ "

ดวงตาของโจวฉือเซินหรี่ลงผุดความอันตรายขึ้นมา นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนที่วางแขนของเก้าอี้เบาๆ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

แต่ผ่านไปสักพักเขาก็พูดขึ้นว่า: " เธอจะไปกี่โมง "

" คุณนายโจวเข้าร่วมงานประชุมประจำปีของบริษัทเทคโนโลยีดาวสว่างแล้วครับ น่าจะรอให้งานจบก่อนถึงจะไป "

โจวฉือเซินยืดตัวขึ้น: " ตอนนี้ไปเตรียมการได้แล้ว ถ้าเฉิงเว่ยไปด้วย ให้หาวิธีรั้งเขาเอาไว้ "

......

งานประชุมประจำปีได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ ผู้บริหารของบริษัทเทคโนโลยีดาวสว่างต่างขึ้นไปกล่าวคำปราศรัยต่างๆ คนสุดท้ายก็เฉิงเว่ย

หลังจากการกล่าวคำปราศรัยผ่านพ้นไปแล้ว ก็ถึงการจับรางวัล

หร่วนซิงหว่านดูเวลาก็หนึ่งทุ่มครึ่งพอดี

เธอหันหน้าไปหาแล้วพูดกับเฉิงเว่ยด้วยน้ำเสียงเชิงกระซิบว่า: " เฉิงเว่ย ฉันขอตัวไปก่อนนะคะ "

เฉิงเว่ยตกใจเล็กน้อย: " ไปไหนครับ? "

หร่วนซิงหว่านยิ้มน้อยๆ แล้วจึงตอบกลับไป: " พอดีมีธุระที่ต้องไปจัดการนิดหน่อยค่ะ "

เขาเงียบลงไม่กี่อึดใจก็ตอบว่า: "ให้ผมไปกับคุณนะครับ "

หร่วนซิงหว่านตอบ: " ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันคนเดียวจัดการได้อยู่แล้ว "

ในเวลานี้ จังหวะพอดีกับที่ผู้จัดการเข้ามาหาเฉิงเว่ย แล้วบอกว่ามีหนึ่งรายการที่ต้องรีบเริ่มแล้ว

เฉิงเว่ยเป็นถึงหัวหน้าของบริษัทเทคโนโลยีดาวสว่าง ในพิธีแบบนี้ แน่นอนว่าปลีกตัวออกไปไม่ได้อยู่แล้ว

หร่วนซิงหว่านพูด: " คุณไปทำงานเถอะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ "

เฉิงเว่ยทำอะไรไม่ได้ จึงทำได้แค่พยักหน้า: " ถ้างั้นคุณเสร็จธุระแล้วโทรหาผมนะครับ ผมจะไปรับคุณเอง "

" ค่ะ "

เมื่อออกมาจากถุงแล้ว หร่วนซิงหว่านก็ตรงดิ่งไปยังชั้นหนึ่งของโรงแรมทันที

ภายนอกล็อบบี้ มีรถคันหนึ่งจอดรออยู่แล้ว

ชายผู้หนึ่งเดินเข้ามาแล้วถามว่า: " ใช่คุณหร่วนหรือเปล่าครับ? "

" ใช่ค่ะ ฉันเอง "

" ผมเป็นพนักงานของรีสอร์ตแห่งนี้ ตอนนี้ผมมีหน้าที่พาคุณไปยังจุดชมวิวยามค่ำคืนครับ "

หร่วนซิงหว่านยิ้มอ่อนๆ ให้: " ขอบคุณนะคะ "

หน้ารถขับมาถึงถนนกลางเขาแล้ว ก็ขับตรงไปเรื่อยๆ พอผ่านไปสิบนาที ภาพตรงหน้าก็ปรากฏเป็นคฤหาสน์ที่กว้างใหญ่ตั้งอยู่

แต่มันก็เป็นเพียงลักษณะของวิลล่าน้ำพุร้อนก็เท่านั้น

ภายในสวนดอกไม้ของคฤหาสน์ ยังมีอุปกรณ์ดูดาวมากมายวางอยู่ และก็มีเต็นท์เล็กๆ หลายหลัง

ถ้าอากาศดีแล้วก็ วิวที่ได้ดูคงจะสวยมากแน่ๆ

เมื่อลงจากรถแล้ว ชายหนุ่มก็พาหร่วนซิงหว่านไปยังหน้าคฤหาสน์: " คุณผู้หญิงครับ รบกวนคุณนั่งตรงนี้สักครู่นะครับ "

หร่วนซิงหว่านมองไปยังโต๊ะยาวที่ถูกจัดวางด้วยอาหารและไวน์แดงตรงหน้า แล้วพยักหน้าขอบคุณ

เมื่อชายหนุ่มเดินออกไปแล้ว หร่วนซิงหว่านที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะยาว ก็มองไปยังไวน์แดง ด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว แต่จู่ๆ ที่ที่ห่างออกไปก็มีเสียงดังสนั่น เหมือนมีบางสิ่งกำลังลอยแล้วขึ้นไประเบิดบนฟ้า

หร่วนซิงหว่านหันกลับไปดู ก็เห็นว่าเป็นดอกไม้ไฟของรีสอร์ตที่กำลังสว่างไสวอยู่บนฟ้า

เธอไม่นึกว่าจะมีสิ่งนี้ปรากฏขึ้นมา จึงอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

ดอกไม้ไฟหลายลูกผลิบานคล้ายดอกไม้อยู่บนฟ้าอย่างไม่หยุดยั้ง ทั้งอลังการและวิจิตรตระการตา

หลังจากที่ดอกไม้ไฟหยุดลงแล้ว หร่วนซิงหว่านก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดังมาจากด้านหลัง

เธอรู้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้