บทที่ 283 เป็นลูกสาวที่กตัญญูจริงๆ

และในขณะเดียวกัน ห้องข้างๆ

Danielหันหน้าไปมองหลินจืออี้ที่นั่งอยู่บนโซฟาแวบหนึ่ง หลังจากที่เก็บเส้นสายตากลับมาก็รินไวน์สองแก้ว แล้วถึงจะเดินถือแก้วไวน์ไปแล้ว

เขานั่งอยู่ตรงหน้าของเธอ สองขาที่เรียวยาวนั่งไขว่ห้าง : "ทำไมจู่ๆ ถึงนึกอยากจะมาหาผมได้?"

หลินจืออี้หยิบแก้วไวน์ขึ้นมาพร้อมมองไปรอบ พูดอย่างราบเรียบว่า : "ฉันยังไม่เคยมาหาคุณที่นี่เลย ผ่านทางมาก็เลยถือโอกาสมาดูสักหน่อย "

Danielเผยรอยยิ้มที่สวยงาม ยกแก้วเหล้าขึ้นไปทางเธอในระยะไกลๆ แล้ว

หลินจืออี้พูดอีกว่า : "ตอนที่ฉันขึ้นมาเจอกับหร่วนซิงหว่านแล้ว"

"งั้นเหรอ"

หลินจืออี้ยิ้มอย่างดูถูก : "โจวฉือเซินก็เป็นแค่ลูกนอกสมรสเท่านั้น แม้ว่าต่อไปจะสืบทอดตระกูลโจวจริงๆ ความเป็นจริงอันชอบธรรมต้องมีความสอดคล้องกับนามที่ใช้เรียก ไม่รู้ว่าเขามีอะไรให้น่าภาคภูมิใจ"

เมื่อได้ยิน Danielเพียงแค่ดึงมุมปากแล้ว ไม่ได้พูดอะไร

ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดหลินจืออี้ก็เริ่มพูดเข้าประเด็นแล้ว : "ที่ฉันมาก็เพราะอยากให้คุณช่วยสืบหาเรื่องเมื่อ 20 ปีที่แล้วหน่อย"

Danielเลิกคิ้วขึ้นสงบเยือกเย็นมาก แสดงสัญญาณให้เธอพูดต่อไป

หลินจืออี้หยิบภาพๆ หนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้ว และรูปภาพก็แสดงให้เห็นว่าเธอใช้มือถือถ่ายแล้วค่อยปริ้นออกมาอีกครั้ง

เธอเอารูปภาพมาวางไว้ตรงหน้าของDaniel นิ้วมือชี้ไปยังผู้ชายคนนั้นที่อยู่ด้านข้างหลินจื้อหย่วน : "คุณช่วยฉันสืบหาคนคนนี้หน่อย ดูว่าเมื่อ 20 ปีก่อนเขาทำอะไร"

Danielหยิบรูปภาพขึ้นมาเหลือบมองดูแวบหนึ่ง: "คนนี้คือ?"

"คนคนนี้ เป็นน้องชายของพ่อฉัน ฉันควรเรียกว่าลุง"

"ทำไมถึงคิดที่จะสืบหาเขา?"

หลินจืออี้ยิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พูดว่า : "เรื่องอื่นคุณไม่ต้องสนใจ เกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดที่เขาทำ ฉันต้องการข้อมูลที่ครบถ้วนสมบูรณ์แบบ"

Danielมองไปที่เธอ: "ในเมื่อนี่เป็นน้องชายของพ่อคุณ ผมคิดว่าคุณถามเขาน่าจะได้คำตอบเร็วกว่านะ"

"ฉันหาเบาะแสที่เป็นประโยชน์จากพ่อฉันไม่ได้เลย อีกอย่างสิ่งที่เขายินยอมที่จะบอกกับฉันก็มีขีดจำกัด" หลินจืออี้พูด "ฉันคิดว่าวิกฤตที่ตระกูลหลินกำลังเผชิญหน้าอยู่ในตอนนี้ น่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องเมื่อ 20 ปีก่อน ขอเพียงแค่หาเบาะแสเจอ ฉันรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เมื่อ 20 ปีก่อน ฉันก็มีวิธีที่จะพลิกสถานการณ์"

แม้ว่าจะไม่เกี่ยวข้องกัน เธอก็จะสร้างข้อมูลที่เกี่ยวข้องกันขึ้นมา

ขอเพียงแค่เอาเรื่องราวที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ของหลินซื่อมาเกี่ยวโยงกัน ล้วนแต่ย้อนกลับไปถึงเมื่อ 20 ปีก่อน งั้นหร่วนซิงหว่านคนนั้นก็จะกลายเป็นผู้ที่รับเคราะห์แทนผู้อื่นที่ดีที่สุด ถึงตอนนั้นแม้แต่โจวฉือเซินก็ปกป้องเธอไม่ได้

หลินจืออี้พูดอีกว่า : "คุณมีความสัมพันธ์ที่ดีกับท่านจิ้น น่าจะถามเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อ 20 ปีก่อนจากปากของเขาได้"

Danielมองไปที่เธอแวบหนึ่งอย่างมีนัยที่ลึกซึ้งในใจ พร้อมทั้งวางรูปภาพลงทันที: "เรื่องสืบหาน่ะสืบหาได้แน่ เพียงแต่ว่าผมกลัวว่าความจริงที่สืบหาออกมา จะทำให้คุณตกใจสุดขีด"

หลินจืออี้ขมวดคิ้ว : "หมายความว่าอะไร?"

Danielยิ้ม: "ไม่มีอะไร ก็แค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น"

หลินจืออี้ลุกขึ้นยืนพูดว่า : "งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะ"

"ต้องให้ผมไปส่งคุณไหม"

หลินจืออี้มองไปที่เขาแวบหนึ่ง โทนเสียงไม่แยแส : "ไม่ต้องแล้ว คุณช่วยจัดการเรื่องเหล่านี้ให้ฉันให้เรียบร้อย รอหลังจากที่เรื่องสำเร็จแล้ว ฉันจะให้สิ่งที่คุณต้องการ"

Danielเลิกคิ้วขึ้น: "งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ"

รอหลังจากที่หลินจืออี้ออกไปแล้ว Danielดูรูปภาพในโทรศัพท์ กดเบอร์โทร : "เมื่อกี้หลินจืออี้เอารูปภาพหนึ่งรูปมาให้ผมดู ให้ผมช่วยสืบหาความจริงเมื่อ 20 ปีก่อน"

โทรศัพท์สายนั้นหยุดอยู่ครู่หนึ่งถึงพูดว่า : "เธอต้องการความจริงอะไร"

"ไม่รู้นะ ดูท่าทางเหมือนว่าเธอจะพอเดาได้แล้วว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในครั้งนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องเมื่อ 20 ปีก่อนนะ คิดอยากจะหาสิ่งที่เป็นส่วนสำคัญ เพื่อให้ทุกอย่างล้วนแต่มีร่องรอยให้สืบค้นได้" Danielค่อนข้างสงสัย "แต่ว่าผมดูท่าทางของเธอแล้ว น่าจะมีการวางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว"

"เธอพูดว่ายังไง"

"เธอบอกว่าขอเพียงแค่ให้เธอได้รู้ว่าเมื่อ 20 ปีก่อนเกิดเรื่องอะไรขึ้น เธอก็มีวิธีที่จะพลิกสถานการณ์ได้"

อย่างรวดเร็ว โทรศัพท์สายนั้นพูดว่า : "หลินจืออี้ฉลาดมาก ระวังตัวหน่อยอย่าให้เธอจับได้นะ"

Danielพูด: "ทางฝั่งผมไม่เปิดเผยแน่นอน แต่......"

เห็นท่าทางที่มั่นใจว่าจะเป็นผู้ชนะของหลินจืออี้เช่นนั้น ในมือของเธอน่าจะมีหลักฐานหรือไม่ก็เบาะแสที่สำคัญ

"ลองดูก่อนว่าเธอคิดอยากจะทำอะไรกันแน่ หาโอกาสที่เหมาะสม บอกความจริงกับเธอทั้งหมด"