ตอนที่ 37
บทที่ 37 วางสัญญาไว้ จ่ายคืนฉันเป็นงวด
October 22, 2026
บทที่ 37 วางสัญญาไว้ จ่ายคืนฉันเป็นงวด
เพียงแค่เขาบอกว่าไม่ต้องการเด็กคนนั้น เธอจะไปเอาออกทันที
ก็แค่นี้เอง
เธอทำอะไรที่ไม่น่าให้อภัยหรือเปล่า
หลังจากออกจากเซิ่งกวาง หร่วนซิงหว่านเรียกรถไปที่โจวซื่อกรุ๊ป
แต่แผนกต้อนรับส่วนหน้าของโจวซื่อกรุ๊ปเหมือนรู้ว่าเธอจะมา เพียงแค่ถามเธอว่านามสกุลอะไร แม้แต่ลงทะเบียนก็ยังไม่ต้อง ก็พาเธอไปที่ลิฟต์ส่วนตัวของประธาน
หร่วนซิงหว่านยังจำได้ว่าเมื่อนานมาแล้วเคยมาส่งเอกสารให้โจวฉือเซินครั้งหนึ่ง แต่ก็ไม่กล้าบอกเจ้าหน้าที่ที่โจวซื่อกรุ๊ปว่าเธอเป็นภรรยาของโจวฉือเซิน กลัวเขาจะโกรธ ก็เลยยืนเหมือนคนโง่ที่แผนกต้อนรับส่วนหน้า รอจนกว่าพวกเธอว่าง แล้วช่วยแจ้งขึ้นไปให้เธอ
สุดท้ายก็ยังไม่ได้รับสีหน้าที่ดีจากผู้ชายสารเลวคนนั้น
ออกจากลิฟต์ หลินหนานรออยู่ด้านนอกแล้ว
หลินหนานกล่าว “คุณนาย ประธานโจวกำลังประชุมอยู่ เขาให้คุณรอที่ห้องทำงานของเขาสักครู่”
หร่วนซิงหว่านทนแล้วทนอีกแต่ก็ทนไม่ไหว “อย่าเรียกฉันคุณนายอีกเลย ฉันไม่เหมาะสม”
“...........”
ฆ่าศัตรูไปเป็นพันแต่ก็เสียคนของตัวเองไปแปดร้อยคน ศูนย์เสียไม่ต่างกันเลยจริงๆ
หลินหนานไอหนึ่งที ยื่นมือออกไปแล้วกล่าวว่า “คุณผู้........ คุณหร่วน เชิญ”
นั่งรอในห้องทำงานของโจวฉือเซิน มองดูกาแฟที่หลินหนานนำมาให้ หร่วนซิงหว่านกล่าว “สามารถเปลี่ยนเป็นน้ำร้อนให้ฉันได้ไหม ชนิดที่สามารถลวกคนให้ตายได้”
“คุณหร่วน........ล้อเล่นเก่งจริงๆ”
หร่วนซิงหว่านยิ้มแต่หน้าในใจไม่ยิ้มกล่าวว่า “จะสู้ประธานโจวของพวกคุณได้อย่างไร”
หลินหนานดูท่าทางของเธอก็รู้ว่าตั้งใจมาประณามความผิดของอีกฝ่ายอย่างรุนแรง และไม่รู้ว่าประธานโจวเอาความมั่นใจมาจากไหน จึงคิดว่าเธอมาเพื่อแสดงความขอบคุณ
แต่หลินหนานก็ไปเปลี่ยนกาแฟเป็นน้ำร้อนให้เธอ เพียงแค่ไม่สามารถลวกคนให้ตายได้แบบนั้น
เขาคิดอย่างห่วงใย ถ้าประธานโจวถูกสาดน้ำจริงๆ น้ำเปล่าก็ยังดีกว่ากาแฟ
แต่หร่วนซิงหว่านก็แค่พูดระบายความโกรธเฉย เธอก็ไม่มีความกล้าที่สาดใส่โจวฉือเซินหรอก
ตอนนี้เด็กน้อยในท้องกำลังขยับตัว เธอเพิ่งอาเจียนไปหลายรอบ ดื่มน้ำจึงรู้สึกดีขึ้น
เมื่อน้ำในแก้วถึงก้นแก้ว โจวฉือเซินถึงกลับมา
เขาปลดกระดุมเสื้อสูท นั่งลงตรงหน้าหร่วนซิงหว่าน น้ำเสียงเย็นชาเป็นทางการเชิงธุรกิจ “มาหาฉันมีธุระอะไร”
ผู้ชายคนนี้เหมือนหมาจริงๆ รู้อยู่แก่ใจยังจะมาถามอีก
หร่วนซิงหว่านก็ไม่อยากจะเสียเวลากับเขา หยิบสัญญาออกมา “ถึงแม้ฉันจะรู้สึกกับประธานโจวที่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น และวิธีการที่พูดอย่างทำอย่างหน้าไหว้หลังหลอกเช่นนี้รู้สึก..........”
พูดไปครึ่งทาง เธอก็รู้สึกว่าอุณหภูมิในห้องทำงานลดลงอย่างกะทันหัน
หร่วนซิงหว่านกล่าวอย่างไม่เปลี่ยนสีหน้า “รู้สึกชื่นชมมาก ชื่นชมวิธีการของประธานโจวที่ฆ่าคนแบบไม่เห็นเลือด ชื่นชมด้วยความจริงใจ”
โจวฉือเซินไม่มีอารมณ์มาฟังเธอพล่าม ขัดจังหวะเธออย่างไม่พอใจ “พูดภาษาคน”
“พูดง่ายๆก็คือแม้ฉันจะรู้สึกว่าการกระทำของคุณช่างน่าอับอาย แต่ฉันก็ยังไม่สามารถแบกรับหนี้ก้อนโตได้อย่างสบายใจ ทำได้แค่ทุบฟันและกลืนลงไปในท้อง กลั้นใจเขียนสัญญาให้คุณหนึ่งฉบับ”
นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ชายสารเลวคนนี้อยากเห็นที่สุดเหรอ
โจวฉือเซินเงยหน้ามองเธอ ไม่มีอารมณ์ใดที่สามารถมองเห็นได้บนใบหน้าที่น่ากลัว “ดังนั้น ครั้งนี้คุณจะจ่ายคืออย่างไร”
หร่วนซิงหว่านเม้มมุมปาก กำลังจะพูด เหมือนเขาจะรู้ว่าเธอกำลังจะพูดอะไร ปิดกั้นเธอทุกทาง “ไม่รับการผ่อนผัน”
“............”
เธอรู้ดีว่านายทุนที่ชั่วร้ายคนนี้ไม่ใช่คนดีอะไร