บทที่ 378 แค่ทำตามไปทีละขั้นตอนก็เท่านั้นเอง

ความจริงได้พิสูจน์ให้เห็นว่า การคาดเดาของหร่วนซิงหว่านนั้นไม่ผิด รวมถึงหลินจืออี้และจ้าวเชียนเชียนด้วย ในเมืองหนานเฉิงเหล่าบรรดาแขกผู้ทรงเกียรติที่ได้รับเชิญให้มาเป็นกรรมการนั้น ต่างได้ให้คะแนนแก่หร่วนซิงหว่านต่ำที่สุด

คณะกรรมการมืออาชีพที่เหลือมองหน้ากัน และไม่ได้พูดอะไร

ถึงอย่างไรครอบครัวของคนเหล่านี้ก็มีอำนาจ ไม่มีใครมาทะเลาะกับพวกเธอเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หรอก

หลังจากที่พวกเธอให้คะแนนแล้ว พนักงานก็จัดให้พวกเธอออกจากสนามอย่างเป็นระเบียบ

ก่อนที่จ้าวเชียนเชียนจะจากไป จ้าวเชียนเชียนเหลือบมองไปยังคณะกรรมการผู้ตัดสินอีกสองคน คนถัดมาได้พยักหน้าโดยไม่มีร่องรอยให้ใครเห็น

เธอถอนสายตากลับมาด้วยสีหน้าพึงพอใจ หากนังจิ้งจอกตนนั้นสามารถคว้าแชมป์ได้ ชื่อของจ้าวเชียนเชียนของเธอกลับเขียนกลับด้าน!

ด้านข้าง หลินจืออี้ที่เห็นความเคลื่อนไหวที่เล็กน้อยของพวกเขา กับรอยยิ้มที่ดูถูกได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

ผู้ชนะในครั้งนี้คือใคร และดูเหมือนจะชัดเจนอยู่แล้ว

หลังจากออกจากห้องประชุม หลินจืออี้ก็ไม่อยากอยู่ที่นั่นอีก จึงได้เดินจากไปทันที

ทันทีที่เธอขึ้นรถ ผู้ช่วยหลินของจื้อหย่วนก็โทรมา และกระซิบว่า "คุณหนูครับ ท่านประธานขอให้คุณหนูมาที่บริษัทสักครู่"

หลินจืออี้รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย "เรื่องอะไร"

ผู้ช่วยไม่ได้พูดอะไรมาก และรีบวางสายไปทันที

หลินจืออี้มองโทรศัพท์แล้วขมวดคิ้ว พูดกับคนขับรถว่า "ไปบริษัท"

"ครับ"

เมื่อเข้ามาในบริษัท หลินจืออี้ได้ยินพนักงานหลายคนกำลังพูดคุยกันเป็นการส่วนตัว แต่พอเห็นเธอแล้ว ก็พากันเบนสายตาออก และเงียบลง แล้วจากนั้นก็ได้แยกย้ายกันไป

เห็นดังนั้น หลินจืออี้ได้ขมวดคิ้วแน่น เธอคว้าพนักงานคนหนึ่งไว้ แล้วถามอย่างไม่พอใจว่า "พวกเธอกำลังคุยอะไรอยู่?"

พนักงานอ้ำอึ้ง "คือ...... คือ...... ท่านประธานไม่ยอมให้พูด"

"แม้แต่ฉันยังไม่ยอมพูดอีกหรือ"

"ฉัน...... คุณหลินไปพบท่านประธาน แล้วจะรู้เองค่ะ"

หลินจืออี้ระงับความโกรธไว้ และขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องทำงานของหลินจื้อหย่วน

หลังจากยืนอยู่ข้างนอกแล้วเคาะประตู หลินจืออี้ก็ผลักประตูเปิดออกทันที "คุณพ่อคะ เกิดอะไรขึ้น หนู......"

ก่อนที่หลินจืออี้จะพูดจบ ก็ได้เห็นรอยยิ้มของชายคนหนึ่ง

สำหรับคนคนนี้ ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับเธอ

เสิ่นจื่อซีโบกมือให้เธอ "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คุณหลิน"

หลินจืออี้พูดเสียงเย็นชา "คุณมาทำอะไรที่นี่"

เสิ่นจื่อซีพูด "โอ้ คือว่าแบบนี้ ผมมาแทนผู้ที่มอบหมายของผม"

พร้อมกันนั้น เขาหยิบเอกสารในกระเป๋าออกมา

หลินจืออี้พูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "เป็นหร่วนซิงหว่านบอกให้คุณมาใช่ไหม เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?"

"คุณหลินอาจจะเข้าใจผิดแล้ว ผมมาที่นี่ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอเลยแม้แต่น้อย" เสิ่นจื่อซียกมุมปากขึ้น "แต่ปัญหาระหว่างคุณหลินกับเธอ ผมก็สนใจมาก ถ้ามีโอกาสเราคุยกันเป็นการส่วนตัวจะได้ไหม?"

"นาย......"