บทที่ 408 ทั้งสองมีความเป็นไปได้สูง

ในตอนเย็น เมื่อหร่วนซิงหว่านออกมาจากห้องทำงาน สาวๆ ในร้านก็เลิกงานพอดี

เห็นดังนั้นก็พากันทักเธอ "พี่ซิงหว่าน พวกเรากลับแล้วนะคะ"

หร่วนซิงหว่านยิ้มและพยักหน้า "เจอกันพรุ่งนี้นะ"

รอจนพวกสาวๆ จากไป หร่วนซิงหว่านมองเพ้ยซานซานที่ยืนสะพายกระเป๋าเสร็จแล้ว ก็อดเลิกคิ้วถามไม่ได้ว่า "นี่เธอ......"

เพ้ยซานซานไอเพื่อปกปิดความกระอักกระอ่วน "ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย ออกกำลังกายนิดหน่อย"

หร่วนซิงหว่านเดินไปที่ห้องน้ำชาเทน้ำหนึ่งแก้ว และยิ้ม "เธอกำลังจะไปออกเดทกับDanielใช่ไหม?"

เพ้ยซานซานเดินไปข้างๆ เธอ แล้วยืนพิงกำแพง "ไม่......ไม่ใช่นะ"

พูดจบก็ก้มหน้าม้วนสายสะพาย "แค่กินข้าวเท่านั้นเอง"

หร่วนซิงหว่านหยิบแก้วขึ้นมาดื่มน้ำ และมองไปที่คนที่รออยู่ข้างนอก "ไปเถอะ เขารอเธออยู่นะ"

เพ้ยซานซานสายตามองตามสายตาของเธอไป และอดเบ้ปากไม่ได้ คิดไปคิดมาจึงพูดขึ้นว่า "ซิงซิง ยังไงในสตูดิโอก็ไม่มีอะไรแล้ว หรือไม่เธอไปกับพวกเราล่ะ?"

หร่วนซิงหว่านพูดว่า "ฉันไม่ไปหรอก เดี๋ยว...... โจวฉือเซินจะมาหาฉันแล้ว"

ได้ยินดังนั้น เพ้ยซานซานก็เผยสีหน้าที่คลุมเครือออกมา ก็พูดขึ้นอย่างเข้าใจทันทีว่า "งั้นฉันไม่รบกวนพวกเธอแล้ว ไปก่อนนะ บ๊ายบาย"

หร่วนซิงหว่านพยักหน้า "ระมัดระวังด้วยนะ"

หลังจากที่เพ้ยซานซานออกไป หร่วนซิงหว่านก็ปิดประตูกระจก ขณะที่กำลังจะกลับถึงห้องทำงาน กลับเห็นว่าในรถที่ฝั่งตรงข้ามถนน มีคนกำลังมองเธออยู่

รถคันนี้ จอดอยู่ที่นี่นานแล้ว

เมื่อรับรู้ได้ถึงสายตาของเธอ คนในรถรีบถอนสายตา และตามรถของDanielออกไป

หร่วนซิงหว่านเห็นดังนั้น ก็เม้มปากเบาๆ

ถ้าเธอเดาไม่ผิด น่าจะเป็นคนของหลินจื้อหย่วน

เมื่อกลับมาถึงห้องทำงาน หร่วนซิงหว่านวางแก้วน้ำไว้ข้างๆ หยิบปากกาขึ้นมา คิดอยู่นาน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้วาดอะไรออกมาเลย

เพียงแค่เขียนชื่อไม่กี่ชื่อ ไว้บนกระดาษร่าง

หลินจื้อหย่วน หลินจืออี้ Daniel ท่านจิ้น เฉิงเว่ย รวมทั้งคุณมู่คนที่มอบกุญแจโกดังให้เธอก่อนหน้านี้ แต่หลังจากนั้นกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

หร่วนซิงหว่านมองไปที่ชื่อบนกระดาษ หลังจากคิดอยู่ชั่วครู่ ก็เพิ่มชื่อขึ้นอีกหนึ่งชื่อ William

แม้จะพูดว่า Williamจะดูเหมือนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ แต่เขามีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับคนเหล่านี้

หร่วนซิงหว่านนึกถึงวันก่อนที่ไปบ้านท่านจิ้นกับเฉิงเว่ย Williamกับเฉิงเว่ย เหมือนจะไม่รู้จักกัน เพียงแค่ทักทายกันพอเป็นพิธีเท่านั้น

อันนี้ก็แปลกมากแล้ว เฉิงเว่ยสนิทกับท่านจิ้นมาก อีกทั้งความสัมพันธ์ระหว่าง William กับท่านจิ้นก็ดีกว่าที่เห็นมาก

แต่ทั้งๆ ที่ได้เห็นความสัมพันธ์ของท่านจิ้น โอกาสได้พวกเขาจะได้พบกัน มีมากมายเหลือเกิน

สิ่งเดียวที่สามารถอธิบายได้ คือพวกเขาไม่คุ้นเคยกันเลย หรือไม่จงใจแกล้งทำเป็นไม่คุ้นเคย

ไม่ว่าจะเป็นเฉิงเว่ย ยังมีDaniel หรือท่านจิ้น เป้าหมายของพวกเขาก็คือจัดการกับหลินจื้อหย่วน

แต่Williamที่ดูเหมือนคนนอกไม่มีความเกี่ยวข้อง แต่กลับเป็นเพราะความบังเอิญ ที่ได้เข้าร่วมโครงการการประมูลของหลินซื่อ

สิ่งเหล่านี้อยู่รวมกันแล้ว เป็นเรื่องยากที่จะเชื่อได้ ที่ว่า William มาเพียงเพื่อพัฒนาตลาดในประเทศเท่านั้น

แต่ไม่ว่ายังไง หร่วนซิงหว่านก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย จากนั้นได้ระบายชื่อบนกระดาษวาดทั้งหมดด้วยปากกาอย่างหงุดหงิด

ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหู "เขียนอะไรอยู่เหรอ?"

หร่วนซิงหว่านไม่ทันตั้งตัว จึงถูกเขาทำให้ตกใจ แล้วเอนหลังโดยไม่รู้ตัว แต่ดันไปแนบชิดกับหน้าอกที่อบอุ่นของชายหนุ่ม

ริมฝีปากของโจวฉือเซินยกขึ้นเล็กน้อย แล้วถือโอกาสกอดไหล่เธอไว้

หร่วนซิงหว่าน "......"

อิตาบ้านี่จงใจชัดๆ