บทที่ 554 ตอนที่ลงมือให้ระวังหน่อย

โจวฉือเซินพูดอีกว่า : "ผมหมายความว่า ช่วงเวลาต่อจากนี้ไป คุณไม่สามารถย้ายไปอยู่ที่อื่นได้อีก "

หร่วนซิงหว่านค่อยๆหันหน้ากลับมา มองมาที่เขา

ในเวลานี้เธอถึงแอบรู้สึกได้ว่า วันนี้อารมณ์ที่โจวฉือเซินพูดกับเธอนั่นผิดปกติ

ไม่ใช้น้ำเสียงที่ออกคำสั่งแบบเมื่อก่อน และก็ไม่ได้เผด็จการอย่างไม่มีเหตุผลขนาดนั้นแล้ว

ก็ไม่รู้ว่าเธอเข้าใจผิดหรือเปล่า รู้สึกเหมือนว่าขอร้องและรั้งเอาไว้อย่างอธิบายไม่ได้

โจวฉือเซินสบกับเส้นสายตาของเธอ:"?"

จู่ๆหร่วนซิงหว่านยื่นมือออกไป แตะที่หน้าผากของเขา : "คุณไม่สบายหรือเปล่า?"

โจวฉือเซิน:"......"

เขาดึงมือของเธอไว้ กุมไว้ในฝ่ามือ : "เปล่า"

"งั้นทำไมคุณถึงพูดคำพูดแปลกๆล่ะ"

โจวฉือเซินเลิกคิ้ว : "ไม่ให้คุณย้ายออกไป ก็แปลกแล้ว?"

หร่วนซิงหว่านพยักหน้าอย่างจริงจัง : "นี่ยังไม่แปลกมากพอเหรอ ถ้าเป็นเมื่อก่อน คุณน่าจะพูดว่า ‘ไม่อนุญาต’ ‘ไม่’ ‘ไม่ได้’แต่ไม่ใช่ ‘ไม่สามารถ’"

"คำเหล่านี้มันต่างกันตรงไหน?"

"แตกต่างกันเยอะ ‘ไม่สามารถ’คำนี้ เวลาที่ได้ยิน ก็จะดูอ่อนโยนกว่าคำสองสามคำก่อนหน้าหน่อยๆ"

โจวฉืเซินยิ้มพร้อมพูดว่า : "คุณนี่เอาจริงเอาจังกับการตีความตามตัวอักษรมากเกินไป"

หร่วนซิงหว่านเบะปาก : "คุณทำเรื่องอะไรที่รู้สึกผิดต่อฉันหรือเปล่า?หรือว่า คุณมีผู้หญิงคนอื่นจริงๆ?"

"รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ คุณใช้สมองมากเกินไปทำให้เกิดภาพหลอนแล้ว"

หร่วนซิงหว่าน:"......"

ผู้ชายคนนี้ก็ยังคงขาดศีลธรรมมากเช่นเคย

หร่วนซิงหว่านดึงมึงออกจากฝ่ามือของเขาแล้ว : "พอแล้ว ฉันไปละ คุณทำงานต่อเถอะ"

โจวฉือเซินลุกขึ้นยืน สวมชุดสูทแล้ว

หร่วนซิงหว่านหันหน้ามา : "ฉันไม่มีปัญหาอะไรจริงๆ คุณ......"

"ไม่ได้บอกว่าจะไปส่งคุณ ผมก็จะกลับไปเหมือนกัน"

หร่วนซิงหว่าน:"?"

โจวฉือเซินพูด : "คุณก็สงสัยว่าผมมีผู้หญิงอื่นแล้ว ผมจะปล่อยให้คุณอยู่คนเดียวได้เหรอ "

หร่วนซิงหว่าน:"......"

เธอไม่ควรปากเสียไปทำยั่วโมโหเขา

ระหว่างทางกลับ โจวฉือเซินจับมือเธอไว้ตลอด อิงที่เบาะหลังด้วยสายตาที่ง่วงนอนเล็กน้อย ก็ไม่รู้ว่าหลับไปแล้วหรือเปล่า

หร่วนซิงหว่านก็ไม่ได้ไปรบกวนเขา ให้เขาพักผ่อนถึงอย่างไรก็ถูกต้องแล้ว

รอจนถึงคฤหาสน์ซิงหูแล้ว หร่วนซิ่งหว่านเข้าห้องนอนแล้ว พูดถามว่า : "คุณอาบน้ำก่อนหรือว่าฉันอาบก่อน?"

โจวฉือเซินแก้เนกไทเพียงมือเดียว น้ำเสียงค่อนข้างเหนื่อยล้า : "คุณอาบก่อนเถอะ"

"โอเค แต่ว่าวันนี้ฉันจะสระผมนะ อาจจะช้านิดหน่อย ถ้าหากคุณรีบล่ะก็ ไปอาบน้ำที่ห้องรับรองแขกก่อนได้"

"อืม"

หร่วนซิงหว่านหยิบชุดนอน เข้าไปในห้องน้ำแล้ว

โจวฉือเซินยืนอยู่ที่ระเบียง เคาะบุหรี่ออกมาจากกล่องบุหรี่แล้ว คาบไว้ระหว่างริมฝีปาก จุดไฟ

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลินหลานโทรศัพท์เข้ามาแล้ว : "ประธานโจว เธอจำได้แล้ว คนที่ส่งรูปของเฉินเป่ยให้เธอ ก็คือคนของทางฝั่งประธาน "

คำตอบเป็นไปตามที่คาดคิดไว้

โจวฉือเซินดีดๆเถ้าบุหรี่ พูดอย่างราบเรียบว่า : "เวลาลงมือจัดการก็ระวังหน่อย อย่าให้ท่านใหญ่รู้เข้า "

"ครับ"

หลินหนานพูดถามอีกว่า : "งั้นผู้หญิงคนนี้ จะให้จัดการยังไง"