บทที่ 644 เธอเป็นแฟนคลับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?

หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง หร่วนเฉินจึงพูดขึ้น: "พี่ไม่ได้อยู่ในห้องแต่งหน้าเหรอ"

"แต่งเสร็จแล้ว พี่ออกมาเดินเล่นน่ะ" สวี่วานถามต่อ "ทำไมนาย......"

พูดได้แค่ครึ่งหนึ่ง จู่ๆเธอก็นึกถึงที่ผู้ช่วยเพิ่งพูดเมื่อกี้ คนที่เข้าร่วมถ่ายรายการยังมีนักแสดงที่ไม่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง แต่ว่าฉลาดมาก

คงจะไม่ใช่......

สวี่วานค่อนข้างประหลาดใจ: "ก่อนหน้านี้ที่นายบอกว่า งานที่บริษัทนายจัดไว้ให้นายก็คือนี่น่ะเหรอ?"

หร่วนเฉินพยักหน้า: "ผมลืมบอกให้คุณรู้"

สวี่วานชะงักเล็กน้อยแล้วถึงพูดขึ้น: "อ้อ......ไม่เป็นไร พี่แค่ไม่คิดว่าจะเจอนายที่นี่"

หร่วนเฉินนึกถึงฉากนั้นที่เจอกันเมื่อกี้ เม้มปากเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร

สวี่วานก็ไม่ได้พูดขึ้นมาอีกราวกับเข้าใจไปโดยปริยาย: "งั้นอะไรล่ะ นายเคยบอกเรื่องนี้กับพวกพี่สาวนายไหม อีกเดี๋ยวพวกเธอจะมา นายจะ......"

"บอกไปแล้ว"

"อื้ม อีกเดี๋ยวจะเริ่มถ่ายรายการแล้ว ฉันกลับไปก่อนนะ"

"ครับ"

สวี่วานยิ้มให้เขา ถอยไปสองก้าว แล้วรีบหมุนตัวเดินออกไป

หลังจากเสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นพักหนึ่ง ทางเดินก็เงียบลงอีกครั้ง

หร่วนเฉินพิงอยู่บนกำแพง คลำหาไฟแช็กกับบุหรี่ที่ยับยู่ยี่ออกมา ดวงตามองต่ำลงไปไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

กลับมาที่ห้องแต่งหน้า สวี่วานนั่งลงไปที่เดิม เป่าลมหายใจออกมา

ผู้ช่วยถามขึ้น: "พี่สวี่วาน เป็นอะไรคะ?"

สวี่วาน: "เมื่อกี้พี่......เจอหร่วนเฉิน"

ผู้ช่วยดวงตาเป็นประกาย พูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ: "เขาก็อยู่ที่นี่เหรอคะ? ทำงานพาร์ทไทม์หรือว่า......"

"เขาก็คือนักแสดงคนที่หกที่เข้าร่วมถ่ายรายการ"

ผู้ช่วยตกตะลึง: "ไม่นึกว่าจะเป็นเขา ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงเลย"

สวี่วานถอนใจ หยิบหมอนมากอดไว้ในอ้อมอก นึกถึงฉากที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ อดไม่ได้ที่จะใจลอย

ไม่นึกว่าเจ้าเด็กนั่นจะแอบสูบบุหรี่ ปกติดูไม่ออกเลย

แต่สวี่วานคิดๆแล้วมันก็คงเป็นเรื่องธรรมดา เธอเคยได้ยินเรื่องน่าหดหู่พวกนั้นภายในครอบครัวของหร่วนซิงหว่าน ต้องเจอกับครอบครัวประเภทนี้ พ่อประเภทนี้ หร่วนเฉินแค่สูบบุหรี่คลายเครียด อุปนิสัยไม่แปรเปลี่ยนไปจนผิดปกติก็ไม่เลวแล้ว

แต่ตัวเขากลับยังยอดเยี่ยมขนาดนั้น หน้าตาหล่อเหลา สอบได้คะแนนดี มีมารยาท ถ่อมตัว ไม่อวดดี สงบสุขุม

สวี่วาน "เฮ้อ" ออกมา รู้สึกว่าเขาไม่ง่ายเลยจริงๆ

ผู้ช่วยที่อยู่ด้านข้าง เห็นคิ้วของเธอเดี๋ยวก็ขมวดแน่น เดี๋ยวก็คลายออก แล้วยังแสดงสีหน้าเสียดายออกมาบ่อยๆด้วย

หลังจากนั้นสิบนาที นักแสดงทั้งหมดทยอยๆเข้ามาในฉากที่ถ่ายทำรายการ

อานหญ่าถิงกอดอกยืนอยู่ตรงนั้น สีหน้าปรากฏความหงุดหงิดออกมาเล็กน้อย ผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆทั้งถือพัดอันเล็กๆ ทั้งส่งกาแฟไปให้เธอ

เห็นสวี่วานมาแล้ว อานหญ่าถิงจึงพูดถากถางกับผู้ช่วยขึ้นมา: "ยังเป็นพวกเราที่ไม่โด่งดังพอสินะ ทำได้แค่ต้องรีบๆมารออยู่ที่นี่ ไม่เหมือนคนที่มีชื่อเสียงบางคน ต้องเป็นคนสุดท้ายถึงจะออกมาได้ ทำยังกะที่นี่เป็นพรมแดงที่จะจับจ้องคนที่อยู่ท้ายสุดไปได้"

จริงๆยังเหลือเวลาก่อนเริ่มถ่ายรายการอีกพักหนึ่ง แต่เนื่องด้วยมีรุ่นพี่อย่างสวี่วานกับอานหญ่าถิงอยู่ นักแสดงคนอื่นๆจึงไม่อยากมาทีหลังพวกเธอ ดังนั้นถึงได้มารอกันล่วงหน้าแล้ว

พูดขนาดนี้ คนที่มาถึงสุดท้าย กลับกลายเป็นคนอวดดี

นักแสดงหลายคนนั้น รวมไปถึงเจ้าหน้าที่ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็กลั้นใจรอดู ไม่กล้าส่งเสียงออกมา กลัวว่าทั้งสองคนจะทะเลาะกัน

แม้นี่จะเป็นรายการที่น่าจับตามองของพวกเธอ แต่ถ้าก่อนถ่ายรายการทะเลาะกันขึ้นมา แล้วจะถ่ายยังไงล่ะ

ไม่ได้ยินการตอบโต้ของสวี่วาน อานหญ่าถิงก็ยิ่งเอาใหญ่ มองผู้ช่วยแล้วพูดต่อ: "ว่าแล้วเชียวมีคนหนุนหลังทำอะไรก็สะดวกทั้งนั้นแหละ คนอื่นมีสิทธิ์มาสาย ใครจะเหมือนพวกเราล่ะ แค่ชีวิตของคนทำงาน ใครเห็นแล้วไม่พูดว่าอิจฉา ฉัน......"