บทที่ 674 ถูกผู้ชายสองคนแย่งชิง

หลังจากหลินหนานออกมาจากห้องผู้อำนวยการแล้ว ก็รู้สึกว่าเสื้อเชิ้ตข้างหลังเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

เขาเพียงแค่เก็บของเล็กน้อย และออกจากโจวซื่อ

ระหว่างทาง เขารับสายหนึ่ง หลังจากวางสาย ก็โทรหาโจวฉือเซิน

ปลายสาย เสียงของโจวฉือเซินสงบนิ่ง "ว่ามา"

"ประธานโจว เมื่อกี้ผมได้รับข่าว เงินที่ไว้ใช้จ้างคนพวกนั้น โอนมาจากบัญชีต่างประเทศของหลินจื้ออานครับ บัญชีนี้เปิดในนิวยอร์กเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว และทุกปีก็มีเงินจำนวนมากโอนไปยังบัญชีนี้ด้วยครับ ผมเดาว่า น่าจะได้รับผลประโยชน์มาจากเหล่าสิ่งผิดกฎหมายที่จ้าวจิ้งทำ"

"บัญชีนี้เป็นความลับ หลายปีมานี้มีเพียงแค่โอนเงิน ไม่มีรายจ่าย รวมถึงตัวหลินจืออี้เอง ก็ไม่รู้ว่ามีเลขบัญชีนี้อยู่"

โจวฉือเซินพูด "สืบรู้หรือยังว่าหลินจื้ออานออกจากเมืองหนานเฉิงเมื่อไหร่?"

หลินหนานพูด "ทางเข้าออกทุกทางของเมืองหลินหนาน ต่างก็มีคนของเรา และคนของWilliamคอยจับตาดู แม้เขาจะลักลอบข้ามลำน้ำ ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาเรา ออกไปอย่างเงียบๆได้หรอกครับ ก็มีแค่ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว......"

หรือไม่ หลินจื้ออานก็ขุดหลุมหนีไป

หรือไม่ ก็มีคนพาเขาออกไป และคนคนนี้ เป็นคนที่พวกเขาจะไม่ไปสอบสวน หรือสงสัยเลย

ห่างไปไม่กี่วินาที โจวฉือเซินจึงพูดขึ้นว่า "ฉันจะยังอยู่ที่ลอนดอนสักพัก เกิดอะไรขึ้นที่เมืองหนานเฉิง นายกับเฉิงเป่ยก็จัดการกันเอง สตูดิโอของหร่วนซิงหว่านอยู่ที่นั่น นายไปดูสักหน่อย ถ้าพวกเขายุ่งมาก ก็ส่งสักสองคนไปช่วย"

หลินหนานรับคำ ก่อนจะพูด "ประธานโจวครับ......"

"ว่ามา"

หลินหนานลังเลอยู่ครู่หนึ่งไม่พูดอะไรอยู่นาน

"ว่ามา"

โจวฉือเซินพูด "นายจะแต่งงาน?"

หลินหนานตกใจ "จะเป็นไปได้ยังไงครับ?"

เขายุ่งทั้งวันจนไม่มีกระทั่งเวลาออกไปหาแฟน จะให้แต่งกับใคร

"งั้นทำไมถึงไม่พูด อ้ำๆอึ้งๆรอฉันตัดริบบิ้นเหรอ?"

หลินหนาน "......"

ตอนนี้เขาเสียใจ ถ้าพูดไปตรงๆ เมื่อกี้ก็ดีอยู่แล้วเชียว

ด้วยเรื่องการแต่งงานอะไรที่โจวฉือเซินพูดขึ้นมาก่อน เหมือนกับทำให้เขารู้สึกไม่พอใจและถูกประณามอย่างแรง คำพูดที่เขาจะพูดออกไปต่อไปนี้ แฝงไปด้วยการข่มขู่50% และการโอ้อวด50%

หลินหนานเงียบไปสักพัก ก่อนจะพูด "วันนี้คุณชายใหญ่เรียกพบผม"

"เขาให้ข้อเสนอที่ดีอะไรกับนาย"

"ให้ผมเป็นรองประธาน และจ่ายเงินปันผลให้ผม 5%ครับ"

โจวฉือเซินพูด "ดีทีเดียว ตอนฉันแต่งงาน นายก็ใส่ซองให้ฉันเยอะๆล่ะ"

หลินหนาน "......"

เดี๋ยวนะ ฟังจากน้ำเสียงของเขา ขอแต่งงานสำเร็จแล้ว?

หลินหนานหัวเราะแห้งๆ "งั้นถ้าผมไม่ไป ผมไม่ต้องใส่ซองให้คุณได้ไหม?"

"ฝันอะไรอยู่" ชะงักไปสักพัก โจวฉือเซินก็พูดว่า "ไปหรือไม่ก็แล้วแต่นายนะ ตัดสินใจด้วยตัวเองให้ดี ไม่ต้องคิดเผื่อฉัน"

"ผมไม่ไปหรอกครับ"

โจวฉือเซินพูด "นี่เป็นการตัดสินใจของนายนะ อย่ามาโทษฉันทีหลังล่ะ"

"ประธานโจว คุณรู้ไหมว่าทำไมคุณถึงใช้เวลานานมากในการจีบคุณหร่วน? ก็เพราะว่าคำพูดคุณมันไม่น่าฟังยังไงล่ะครับ"

"แล้วยังไง ฉันจีบติดแล้ว"

หลินหนานยิ้มน้อยๆ เจ้านายที่เขาหาเอง กำลังร้องไห้ก็ต้องทำงานนี้ให้เสร็จ

โจวฉือเซินพูด "เอาล่ะ นายจะเปลี่ยนใจตอนไหนก็ได้ ไม่ต้องบอกฉัน"

โจวฉือเซินพูดจบ ก็วางสายไป

หลินหนานถือโทรศัพท์ พลางลอบถอนหายใจ ทำไมจู่ๆเขาถึงกลายเป็นที่ต้องการ และถูกผู้ชายสองคนแย่งชิง

อีกคนอ่อนโยนและใจดี ส่วนอีกคนก็เลือดเย็นไร้ความปราณี นิสัยไม่ดี พูดจาหยาบคาย ไม่น่าฟังสักประโยค

ช่างเลือกยากเสียจริง