บทที่ 679 ระหว่างเธอสองคนยังมีการหมั้นหมายอยู่

กลับถึงโรงแรม โจวฉือเซินติดต่อกลับทางเมืองเจียงโจว

ลอนดอนในตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองบ่ายสาม แต่เมืองเจียงโจวนั้นค่ำมืดดึกดื่นแล้ว

หร่วนซิงหว่านเห็นลูกของเธอนอนอยู่บนเตียงทารก ผ่านทางวีดีโอคอล นอนหลับสนิท ไม่ได้ถูกรบกวนจากทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกภายนอกแต่อย่างใด

ทั้งยังมีน้าสวี่และเจียงหยวน ต่างก็อยู่เคียงข้าง

ที่นี่คือบ้านใหญ่ของทางคุณแม่สวี่เยว่ ตั้งแต่แม่ของเธอแต่งงานกับท่านใหญ่เจียงแล้ว จนมาถึงตอนนี้ก็ผ่านไป 50 60 ปี บ้านเกือบจะเป็นบ้านร้างไปแล้ว

หลังจากที่ท่านใหญ่เจียงได้เสียชีวิต ตระกูลเจียงก็ยิ่งไม่มีผู้ใดรู้จักที่แห่งนี้อีก

โจวฉือเซินก่อนที่จะมาอยู่เมืองเจียงโจว เธอได้สืบค้นความเป็นมาของเจียงเยว่ จึงค้นพบบ้านหลังนี้ ด้วยเหตุนี้ คนที่เขาเคยส่งไป ต่างก็เคยอยู่ที่แห่งนี้

ภายหลังตระกูลเจียงเกิดเรื่องครั้งนี้ขึ้น ข้อครหาจึงมุ่งตรงมาที่เจียงซ่างหาน

ในตอนแรกที่เจียงหยวนรับรู้ได้ถึงจุดวิกฤติ เมื่อตอนที่เตรียมพาทุกคนในห้องปฏิบัติการอพยพออกมา ก็ได้พบกับคนของโจวฉือเซิน พวกเขาก็ถูกรับมาอยู่ที่นี่เลย

เจียงเยว่ถูกพาตัวไปจากตระกูลเจียง เกือบจะเป็นช่วงเวลาเดียวกับพวกเขา

เมื่อข่าวการเสียชีวิตของเหล่าผู้อาวุโสในตระกูลแพร่ออกไป ช่วงเวลาที่คนพวกนั้นฉวยโอกาสเล่นงาน ห้องปฏิบัติการและเจียงเยว่นั้นต่างก็ว่างเปล่า

พอเห็นพวกเขาไม่เป็นอะไร หร่วนซิงหว่านก็วางใจ ถ้านั้นดึกดื่นมากแล้ว เธอพูดไม่กี่ประโยคจึงวางสายลง

"คราวนี้ก็วางใจได้แล้วใช่ไหม ?" โจวฉือเซินพูด

หร่วนซิงหว่านมองไปทางเขา "คุณคาดการณ์ล่วงหน้าไว้แล้วว่าจะต้องเกิดเรื่องใช่ไหมคะ ถ้าหากว่าช้าอีกก้าวเดียว มันอาจจะ......"

โจวฉือเซินพูดอย่างแผ่วเบา "เมืองเจียงโจวทางนั้นเองก็ไม่สงบ ไม่ว่าเจียงซ่างหานจะอยู่หรือไม่ ภัยอันตรายก็สามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นแล้วหนึ่งครั้ง ผมจะไม่มีทางให้มันเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด"

หร่วนซิงหว่านก้มหน้า ยิ้มออกมาเล็กน้อย

โจวฉือเซินมองการณ์ไกลและรอบคอบมากกว่าที่เธอคิดจริงๆ

ผ่านไปสักพัก เธอพูดขึ้นว่า "แล้วเจียงซ่างหานล่ะคะ ตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง?เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ตระกูลเจียงไม่ใช่ว่าจะ......"

"ไม่ต้องกังวล เขาสบายดี"

หร่วนซิงหว่านหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ก็พูดว่า "พวกเรากลับหนานเฉิงพรุ่งนี้เย็นใช่ไหมคะ?"

โจวฉือเซินตอบ อืม

"แล้ว Daniel จะทำยังไงดีคะ?ถ้าเขาถูกหลินจื้ออานพาตัวไปจริง ถ้างั้นเขาตอนนี้......"

สถานการณ์ร้ายมากกว่าดี

โจวฉือเซินกุมมือเธอเอาไว้ "วางใจเถอะ หากหลินจื้ออานเลือกที่จะเอาตัวเขาไป นั่นหมายความว่าเก็บ Daniel ไว้ยังมีประโยชน์กับเขา ถ้าเขายังไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ อย่างไร Daniel ก็เป็นเบี้ยของเขา เขาไม่มีทางที่จะเอาชีวิตเขาหรอก"

หร่วนซิงหว่านเม้มริมฝีปากเบาๆ "แต่ถึงอย่างนั้น สถานการณ์ของ Daniel ก็ยังอันตรายมากอยู่ดี ฉันไม่รู้......ว่าควรจะพูดกับซานซานอย่างไร"

"เรื่องพวกนี้ต่างก็เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมาย ไม่มีใครอยากที่จะให้เป็นแบบนี้ ดังนั้นก็อย่าโทษตัวเองด้วยเหตุนี้เลย ถ้าเกิดเธอถาม คุณก็ตอบไปตามความจริง แต่ถ้าเธอไม่ได้ถาม คุณก็เลือกได้ว่าจะพูดหรือไม่พูด"

หร่วนซิงหว่านก้มศีรษะ ไม่พูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง

โจวฉือเซินลูบหัวของเธอ "เลิกคิดเรื่องพวกนี้ดีกว่า มาลอนดอนเกินครึ่งเดือนแล้ว คุณอยู่ในโรงพยาบาลทุกวัน สองวันนี้ให้ผมพาคุณออกไปผ่อนคลายไหม ?"

......

วันที่สอง เพ้ยซานซานและเจียงชูหนิงยังคงไปทำงานที่สตูดิโอตามปกติ

หลังจากที่หร่วนเฉินไปส่งพวกเธอ เขาเตรียมตัวจะออกไป

เพ้ยซานซานก็เรียกเขาเอาไว้ "เสี่ยวเฉิน คุณจะไปไหน ?"

หร่วนเฉินพูด "อัดรายการ วันนี้เป็นตอนสุดท้าย แล้วก็ต้องถ่ายภาพโฆษณากับสินค้าด้วย"

เพ้ยซานซานพยักหน้า " โอเค คุณตอนไหนก็ติดต่อมาหากันได้ตลอดนะ คุณตัวคนเดียวก็ต้องระวัง"