บทที่ 699 มีอะไรอยากจะพูดอีกไหม?

โจวฉือเซินพูด "ทำไมท่านประธานฉินตื่นเต้นขนาดนี้ล่ะครับ บอกว่าระลึกความหลังไม่ใช่เหรอ? อย่าเครียดครับ"

"ฉัน... ฉันไม่ได้เครียด นายตั้งใจ..."

ในตอนที่พวกเขากำลังคุยกัน คนของโจวจู้นเหนียนก็พาผู้ช่วยของสวี่วานเข้ามา

ผู้ช่วยคนนั้นไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ เขาพูดกับโจวฉือเซินอย่างตะกุกตะกัก "ประธาน... ประธานโจว..."

จากนั้นก็มองไปที่โจวจู้นเหนียน ไม่รู้ว่าจะเรียกยังไง เขาอ้าปากค้างไม่พูดอะไรอยู่นาน

เจียงหยุนจู๋ไม่ได้โกรธ เขาพูดอย่างอ่อนโยน "เมื่อกี้คุณไปไหนมา?"

ผู้ช่วยพูด "ฉัน...ฉันไปรับโทรศัพท์มาครับ บอกว่างานเลี้ยงครบรอบอยากได้ความร่วมมือจากฉัน ฉัน...ก็เลยออกไปค่ะ..."

"แล้วนอกจากคุณยังมีใครอีกไหม?"

"ผู้ช่วยดาราในเครือโจวซื่อกรุ๊ปก็ไปกันหมดค่ะ"

โจวจู้นเหนียนหันหน้าไปถาม "มีเรื่องนี้รึเปล่า?"

ลูกน้องตอบ "ไม่ได้ยินว่างานเลี้ยงมีปัญหาอะไรนะครับ เรื่องนี้หลินหนานเป็นคนดูแล ผมไปเรียกเขามาถามดีกว่าครับ"

หลินหนานกำลังจัดการเรื่องงานเลี้ยงเพื่อการกุศล ได้ยินข่าว เขาก็รีบมาทันที

เขาพูด "งานเลี้ยงปกติดี ไม่มีปัญหาอะไรครับ"

ผู้ช่วยของสวี่วานตกใจ "แต่ว่าเรา... เรารออยู่ที่นั่นตั้งนาน"

"คนที่เรียกคุณไปคือใคร?"

"คือ...คือผู้จัดการฝ่ายบริหารค่ะ"

ไม่อย่างนั้นพวกเขาก็คงไม่รออยู่ที่นั่น

หลินหนานหยิบโทรศัพท์ออกมาติดต่อผู้จัดการฝ่ายบริหารครับ แต่เขาปิดโทรศัพท์

ฉินหยู่ฮุยพูด "นี่คือปัญหาการสื่อสารภายในของโจวซื่อกรุ๊ป พวกคุณคงจะไม่โยนความผิดเรื่องนี้มาให้ผมใช่ไหม แปลกคนจริงๆ"

สวี่วานพูดอย่างเย็นชา "ถ้าคุณไม่ใช้เงินซื้อเขา เขาจะหาข้ออ้างเรียกผู้ช่วยของฉันออกไปได้ยังไง"

ฉินหยู่ฮุยมองไปที่โจวจู้นเหนียน "ประธานโจว ตอนนี้คุณเห็นแล้วใช่ไหม เธอใส่ร้ายผมแบบนี้ ผมบ้าไปแล้วเหรอ? ทำไมต้องใช้เงินซื้อผู้จัดการฝ่ายบริหารของโจวซื่อกรุ๊ป?"

โจวจู้นเหนียนเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดกับสวี่วาน "ตอนนี้น่าจะยังติดต่อผู้จัดการฝ่ายบริหารไม่ได้ ผมคิดว่า เรื่องนี้ปล่อยไปก่อนดีกว่าครับ รอให้ตรวจสอบชัดเจนแล้ว ผมต้องมีคำอธิบายให้คุณแน่นอนครับ"

สวี่วานเม้มปากแน่น ใช่ว่าเธอไม่เข้าใจความหมายของโจวจู้นเหนียน วันคืองานเลี้ยงครบรอบขอโจวซื่อกรุ๊ป เขาหวังว่าเธอจะไม่ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่

แต่สำหรับคนเลวอย่างฉินหยู่ฮุย เธอแค่เห็นหน้าก็อยากจะอ้วก

ถ้าเขาออกไปจากประตูนี้ได้ เขาจะยิ่งเย่อหยิ่งและไม่กลัวอะไรมากกว่าเดิม

ถึงแม้ว่าสวี่วานจะไม่กลัวคำขู่ของเขา แต่เขาก็กลัวว่าไอ้สารเลวนี้จะทำอะไรหร่วนเฉิน

สวี่วานหลับตาแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ "ไม่ ฉันจะแจ้งตำรวจ ฉินหยู่ฮุยรังควานฉันมากกว่าหนึ่งครั้งแล้ว เขามาที่หน้าบ้านฉันหลายครั้ง ทำพฤติกรรมไม่ดี เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของหมู่บ้านเป็นพยานให้ฉันได้"

โจวจู้นเหนียนไม่พูดอะไร เหมือนกำลังพิจารณา

ฉินหยู่ฮุยยิ่งไม่กลัวเข้าไปใหญ่ คำให้การของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพวกนั้น มันทำอะไรเขาไม่ได้อยู่แล้ว

เขาแค่ทำอะไรนิดหน่อย ก็สามารถทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องซุบซิบนินทา

ตำรวจไม่มีทางสนใจเรื่องพวกนี้

ฉินหยู่ฮุยพูด "ดี แจ้งตำรวจเลย ยังไงผม..."

เขายังพูดไม่จบ ก็มีเสียงเหมือนอะไรตกลงมาที่ประตู จากนั้นก็มีเสียงร้องของผู้ชายดังขึ้นมา

พวกเขาหันหน้าไปมอง