บทที่ 736 ตอนนี้รู้วิธีเอาใจฉัน?

หลังจากหร่วนซิงหว่านป้อนอาหารเจ้าตัวน้อยเสร็จแล้ว โจวฉือเซินก็หมายจะอุ้มเขาออกไป

เมื่อหร่วนซิงหว่านนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้า เธอก็พูดอย่างไม่สบายใจ "คุณอย่ารังแกเขานะ!"

โจวฉือเซินพูด "คุณควรบอกเขามากกว่านะ ว่าอย่ารังแกผม"

หลังจากพูดจบ เขาก็อุ้มเด็กน้อยด้วยมือเดียวแล้วเดินไปที่สวนดอกไม้

เด็กน้อยที่นอนคว่ำหน้าบนไหล่ของโจวฉือเซิน มองมายังหร่วนซิงหว่านด้วยใบหน้าเหี่ยวเฉา

สวี่เยว่พูด "สบายใจเถอะ เขารู้จักขอบเขต ว่าควรหรือไม่ควรทำอะไร"

หร่วนซิงหว่านดึงสายตากลับมา หัวเราะไร้เสียง "หนูรู้ค่ะ"

โจวฉือเซิน เป็นคนปากแข็งแต่ใจอ่อน ปากกับใจไม่ตรงกัน

หลังจากทานข้าวเสร็จ หร่วนซิงหว่านก็เตรียมจะไปล้างจาน เจียงหยวนกระแอมไอพลางพูด "คุณตามผมมาหน่อย ผมมีเรื่องจะพูดด้วย"

หร่วนซิงหว่านพูด "งั้นรอฉัน......"

สวี่เยว่รับจานชามมาจากมือเธอ "หนูไปเถอะ เดี๋ยวน้าจัดการเอง"

พูดจบ เธอก็หันหลังเข้าห้องครัวไปอย่างเร็ว

หร่วนซิงหว่านดึงสายตากลับมา เช็ดมือ ก่อนจะตามเจียงหยวนไปข้างนอก ถามเสียงเบาว่า "เกิดอะไรขึ้นคะ"

เจียงหยวนนวดต้นคอ "เมื่อกี้ถ้าผมพูดอะไรผิดไป ผมขออภัยด้วยนะครับ"

หร่วนซิงหว่านยิ้มจาง "ไม่เป็นไรค่ะ"

เจียงหยวนพูดต่อ "แต่ผมพูดจริงนะครับ พวกคุณสามารถมีลูกกันได้อีกคน เลือดจากสายสะดือของทารกแรกเกิดมีสเต็มเซลล์จำนวนมาก สเต็มเซลล์คือเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต มันแยกความแตกต่างออกเป็นเซลล์ต่างๆ ในร่างกายมนุษย์และมีไม่เหมือนกัน แบ่งเป็นเซลล์เม็ดเลือด เซลล์ประสาท เซลล์กระดูก ฯลฯ"

เขาพูดต่อ "เลือดจากสายสะดือ ประกอบด้วยเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดเลือดที่สามารถสร้างระบบเม็ดเลือดและภูมิคุ้มกันของมนุษย์ ทั้งยังสามารถนำมาใช้สำหรับปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดเลือดได้ ซึ่งมีประโยชน์มากสำหรับการรักษาเด็ก และอาจมีเรื่องประหลาดใจที่คาดไม่ถึงครับ"

หร่วนซิงหว่านตะลึง "จริงไหมคะ"

เจียงหยวนพยักหน้า "จริงครับ วิธีอื่นเราลองมาหมดแล้ว เหลือเพียงแค่ทางนี้ทางเดียว"

ดวงตาของหร่วนซิงหว่านเป็นประกายเต็มไปด้วยความหวัง ก่อนจะหรี่ลงในฉับพลัน เธอหยั่งเชิงถามว่า "หาได้จากที่เก็บสายสะดือของโรงพยาบาลได้ไหมคะ......"

"กำลังหาอยู่ครับ แต่ความเป็นไปได้ที่จะไม่เข้ากันมีสูงมาก และถึงแม้จะหาที่มันเข้าคู่กันได้ ก็ไร้ทางรักษาให้เกิดผลที่ดีที่สุดได้ ดังนั้น......"

หร่วนซิงหว่านก้มหน้า พูดต่อ "ดังนั้นเลือดจากสายสะดือที่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด จะดีที่สุดสำหรับการรักษาเขา"

เจียงหยวนพยักหน้า "ใช่ครับ"

เขาพูดพลางเข้าใกล้หร่วนซิงหว่าน และพูดอย่างลึกลับว่า "โจวฉือเซินมีโรคอะไรที่ไม่อาจเปิดเผยได้หรือครับ? คุณบอกผมสิ อย่างไรผมก็เป็นหมอ ฉีดยาให้เขาสักเข็มสองเข็ม รับรองว่าจะพาเขาย้อนกลับสู่วัยที่แข็งแรงเลยทีเดียว"

หร่วนซิงหว่าน "......"

พูดเหมือนโฆษณาชวนเชื่อที่แปะตามถนนเลยนะ

มุมปากที่ฉีกยิ้มเล็กน้อย "ฉันเคยแท้งค่ะ ยังไม่หายดีเลย ตอนที่ท้องเด็กคนนี้ คุณหมอบอกฉันว่าสุขภาพของฉันค่อนข้างแย่ ยากที่จะท้องได้อีกในอนาคต"

เจียงหยวนขมวดคิ้ว "มีเรื่องแบบนี้ด้วย?"

เขาพูดอีก "ยื่นมือมาหน่อยครับ ผมขอจับชีพจรของคุณหน่อย"

หร่วนซิงหว่านยกข้อมือขึ้น

เจียงหยวนสัมผัสชีพจรของเธอ พลางขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อหร่วนซิงหว่านเห็นสีหน้าของเขา ก็เดาตอนจบได้แล้ว เธอเม้มปากเล็กน้อย

ไม่นาน เจียงหยวนก็เอามือออก "หมอที่ตรวจคุณพูดถูก......แต่เรื่องนี้มันยังพอมีทาง ตราบใดที่คุณบำรุงร่างกายอย่างดี ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะตั้งครรภ์ครับ"

"อย่างไรคะ?"

"กินยา ฉีดยา ออกกำลังกาย นอนเร็วตื่นเช้า ทำงานน้อยลง อย่าเครียด พักผ่อนให้เพียงพอครับ"

หร่วนซิงหว่านถาม "ใช้เวลานานเท่าไหร่คะ?"

เจียงหยวนพูด "มันไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน ไม่มีใครบอกเวลาที่แน่ชัดได้หรอกครับ และการฉีดยากับกินยามันก็ทรมานนะครับ หรือคุณจะไปปรึกษากับโจวฉือเซิน......"