บทที่ 786 เด็กไม่มีความผิด

หร่วนซิงหว่านรอจนกระทั่งตาจะปิดเพราะง่วง โจวฉือเซินก็ยังไม่กลับมา

เธอดื่มยาจีนอุ่น ก่อนจะเข้านอน

แต่เมื่อเธอนอนบนเตียงได้ครู่หนึ่ง ก็ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวจากข้างนอก

หร่วนซิงหว่านลุกขึ้นมานั่งบนเตียงช้าๆ ก่อนจะขยี้ตา

โจวฉือเซินเข้ามาในห้องนอน ก่อนพูดเสียงทุ้มต่ำ "ยังไม่นอนอีกเหรอ?"

น้ำเสียงของหร่วนซิงหว่านแฝงความเหนื่อยล้า "เตรียมจะนอนแล้วค่ะ แต่คุณกลับมาพอดี"

โจวฉือเซินเดินมายืนข้างหน้าเธอ พลางลูบศีรษะของเธอเบาๆ "ขอโทษนะที่ปลุกคุณให้ตื่น นอนเถอะ"

หร่วนซิงหว่านพูดอย่างง่วงงุน "คุณยังไม่พูดเลย"

โจวฉือเซินเม้มปาก เงียบไปสักพักก่อนจะพูดว่า "หรือรอให้คุณตื่นแล้วค่อยพูดกันไหม?"

พูดไป เธออาจจะนอนไม่หลับ

เธอพูดอย่างขุ่นเคือง "คุณจงใจหลอกฉันสินะ"

ใครที่กำลังวนเวียนอยู่ระหว่างประตูของความจริง จะสามารถนอนหลับลงได้กันล่ะ

โจวฉือเซินพูด "อยากรู้จริงๆเหรอ?"

หร่วนซิงหว่าน "......"

หร่วนซิงหว่านพูด "แต่คุณบอกเอง ว่ากลับมาแล้วจะบอกฉันนี่คะ"

โจวฉือเซินไม่พูดอะไร เพียงแค่ดึงเธอเข้ามากอด

ศีรษะของหร่วนซิงหว่านซบอยู่ตรงอกของเขา เธอไม่ได้เร่งเร้า เพียงแค่รออย่างเงียบเชียบ

ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มก็ดังเข้ามา "คุณจำได้ไหม หลังจากที่โจงเสียนตาย เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง"

หร่วนซิงหว่านพยักหน้า "เจ้าตัวเล็กป่วย เข้าไปเกี่ยวข้องกับความขัดแย้งของตระกูลเจียง......"

เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมานี้ ดูเหมือนว่าจะสามารถเอ่ยประโยคสั้นๆเช่นนี้จะไม่เป็นอะไร แต่พูดขึ้นมาทีก็ช่างสะกิดใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตอนแรกๆที่เจ้าตัวเล็กเริ่มป่วย เธอไม่กล้ากลับไปนึกถึงตอนนั้นเลยด้วยซ้ำ

ทุกครั้งที่คิด แค่หายใจเธอก็ยังเจ็บปวด

โจวฉือเซินพูดอีกว่า "คุณคิดว่า คนที่ตายไปแล้ว จะมีความสามารถทำเรื่องแบบนี้ไหม"

หร่วนซิงหว่านชะงัก ไม่เข้าใจเล็กน้อย "แต่ฉันจำได้ว่า ก่อนเธอตายเธอพูดว่า......"

"เคยพูดก็อีกเรื่องหนึ่ง แต่ความสามารถของโจงเสียนนั้นจำกัด ถ้าเธอมีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงตระกูลเจียงได้ละก็ เธอก็คงใช้มันกับผมนานแล้วล่ะ"

หร่วนซิงหว่านเม้มปากเบาๆ ไม่พูดอะไร

ราวกับเธอค่อยๆเข้าใจ ว่าทำไมโจวฉือเซินไม่พูดออกมาตรงๆ และพูดได้ไม่เต็มปาก

ในเมืองหนานเฉิง โจวฉือเซินมีศัตรูมากมาย แต่คนที่รู้เรื่องเขากับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตระกูลโจว รวมถึงรู้ถึงการมีอยู่ของตระกูลเจียงนั่น มีแค่ไม่กี่คน

พูดขึ้นมาแล้ว ความจริงเหล่านั้นที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเจียง พวกเขาเองก็ถูกลากให้ไปสืบเจอเช่นเดียวกัน

คนคนนี้รู้ความจริง แต่ไม่บอกด้วยตัวเอง แต่กลับให้พวกเขาไปหากันเอง งั้นจุดมุ่งหมายของเขาก็มีเพียงหนึ่งเดียว

สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่ปฏิกิริยาของโจวฉือเซินหลังจากที่ความจริงถูกเปิดเผย แต่สิ่งที่เขาต้องการคือ ความรู้สึกผิดในขณะที่โจวฉือเซินกำลังงมหาความจริงเหล่านี้อยู่ต่างหาก

และตัวเลือกสุดท้ายของโจวฉือเซิน ก็อยู่ในความคาดเดาของเขา

เขารู้จักโจวฉือเซินมาก

และหลังจากเหตุการณ์นี้ มันง่ายมากที่เขาจะได้สิ่งที่วางแผนไว้โดยไม่ต้องลงแรงอะไรเลย

นานกว่าที่โจวฉือเซินจะพูดต่อ "โจวจู้นเหนียน"

แม้ว่าจะรู้อยู่แก่ใจแล้ว แต่เมื่อได้ยินเขาพูดออกมาจากปากเอง หร่วนซิงหว่านก็ตกใจเล็กน้อย มือที่วางไว้บนเตียงกุมมือของเขาแน่นโดยไม่ทันรู้ตัว