บทที่ 112 เดายากมากเหรอ

หร่วนซิงหว่านไม่ค่อยเข้าใจความหายของเขา "หา?"

โจวฉือเซินไม่อยากสนใจเธอ เขาวางสายไปทันที

ได้ยินเสียงตัดสายดังออกมาจากโทรศัพท์ หร่วนซิงหว่านรู้สึกงงงวย ผู้ชายคนนี้จู่ๆก็พูดอะไรออกมา

ทันใดนั้น เพ้ยซานซานก็ออกมาจากห้อง "เกิดอะไรขึ้นเหรอ ไอ้...ประธานโจวโทรมาหาเธอเหรอ?"

หร่วนซิงหว่านส่ายหน้า "ไม่มีอะไร เราเข้าไปข้างในกันเถอะ"

หลังกินข้าวเสร็จ หร่วนซิงหว่านได้รับคำตอบจากหลินจืออี้ เธอบอกว่าแบบร่างไม่มีปัญหาอะไร บอกให้หร่วนซิงหว่านวาดภาพได้เลย สร้อยคอต้องใช้วัตถุดิบอะไรก็บอกเธอได้เลย เธอจะให้คนส่งไปให้

หลักจากที่หร่วนซิงหว่านตอบกลับหลินจืออี้ สวี่วานก็พูดว่า "ฉันก็อยากได้ แต่ว่าฉันขอสั่งส่วนตัวได้ไหม ฉันไม่มีเวลาไปที่เซิ่งกวาง"

หร่วนซิงหว่านเก็บโทรศัพท์ "ได้สิ เธอชอบสไตล์ไหนก็บอกฉัน ฉันเอาให้เธอ"

"ได้ยังไง งานก็คืองาน ฉันจะเอาเปรียบเธอได้ยังไง" สวี่วานพูด "แล้วอีกอย่าง ถ้าประธานโจวรู้ว่าฉันไม่ให้เงินค่าออกแบบเธอ เขาคงจะบีบฉันให้ตาย"

หร่วนซิงหว่าน "......?"

เธอจำได้ว่าเธอไม่เคยพูดเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับโจวฉือเซินให้เธอฟัง

เพ้ยซานซานก็แปลกใจ "เธอรู้ได้ยังไง?"

หร่วนซิงหว่านสงสัย "เดายากมากเหรอ?"

เมื่อก่อนหลินหนานเคยให้เธอไปเยี่ยมหร่วนซิงหว่านที่โรงพยาบาล เธอก็คิดแล้วว่าความสัมพันธ์ของหร่วนซิงหว่านและโจวฉือเซินไม่ปกติ

และถึงแม้ว่าบางครั้งโจวฉือเซินมักจะมีข่าวลือจากสื่อต่างๆ แต่เธอถูกเขาเอาเปรียบมาตั้งหลายปี ไม่มากก็น้อยสวี่วานก็ถือว่ารู้จักเขาดี

ไม่ว่าจะเป็นซูซือเวยหรือนางแบบดาราที่เคยมีข่าวฉาวกับเขา ในสายตาของเขามันก็เป็นแค่หุ่นยนต์พูดได้เท่านั้น

เขาเป็นถึงท่านประธานของโจวซื่อกรุ๊ป วันหนึ่งมีเรื่องต้องทำตั้งมากมาย จะไปสนใจนักออกแบบที่ไม่ความสัมพันธ์อะไรกับเขาทำไม เขาคิดอะไรกันแน่?

นี่มันชัดเจนอยู่แล้ว

ได้ยินแบบนี้ หร่วนซิงหว่านก็เงียบไปพักหนึ่ง ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจความหมายของคำพูดสุดท้ายที่โจวฉือเซินพูดในโทรศัพท์แล้ว

เขาบอกว่าเธอเป็นภรรยาที่ชอบธรรมของเขา ซึ่งหมายความว่าเขาไม่เคยคิดจะปิดบังเรื่องนี้จากใคร

ถ้าหร่วนซิงหว่านเดาไม่ผิด ความหมายของโจวฉือเซินคือ ต่อไปถ้ามีคนบอกว่าเธอเป็นภรรยาของใคร เธอก็สามารถพูดออกไปได้เลยว่าอดีตสามีของเธอคือเขา

แต่ว่า ถ้าทำแบบนั้นปัญหามันก็ยิ่งใหญ่กว่าเดินไม่ใช่เหรอ

ตั้งแต่ข่าวที่พวกเขาหย่าร้างกันแพร่ออกไป หร่วนซิงหว่านได้ยินตัวเองในทุกรูปแบบจากปากของใครหลายๆคน กว่าข่าวพวกนั้นจะเงียบไป ถ้าหร่วนซิงหว่านแสดงตัวอีก เช่นนั้นมันก็คือการให้ข้อมูลพวกเขาไม่ใช่เหรอ?

เธอแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบสุข

แล้วอีกอย่าง คนอย่างหลี่อ๋าง เป็นแค่คนส่วนน้อย แค่เธอรู้ว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิดก็พอแล้ว

......

มู่สื้อ

หลังจากที่หลี่อ๋างได้รับโทรศัพท์จากบริษัท เขาก็ไม่สนใจหยางเจียวเจียว กลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและรีบออกไปทันที

หัวหน้าโจ้งเหอพูดว่า "โปรเจกต์นี้ประธานโจวบอกให้นายเข้าร่วมด้วย นายทำตัวให้มันกระปรี้กระเปร่า โปรเจกต์ครั้งนี้จะสำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นอยู่ที่นายแล้ว!"

หลี่อ๋างรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "ประธานเฉินไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมจะทำตัวให้ดี"

เดิมทีหลี่อ๋างยังอารมณ์เสียกับเรื่องของเพ้ยซานซานตอนช่วงบ่ายไม่หาย คิดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องดีๆแบบนี้รอเขาอยู่ มีความโชคดีในความโชคร้ายจริงๆเลย

"ไปกันเถอะ ประธานโจวจะถึงแล้ว"

ทันทีที่พวกเขาออกไปเจียงย่านก็ออกมาจากหลังกำแพงข้างๆ โจวฉือเซินจะทำอะไรอีก มีโปรเจกต์อะไรต้องพูดคุยกับโจ้งเหอ

สิบนาทีต่อมา

ประตูห้องถูกเปิดออก เงาของผู้ชายคนหนึ่งปรากฏขึ้นที่ประตู ท่าทีของเขาเย็นชา