บทที่ 166 ฉันได้หย่าแล้ว

วันรุ่งขึ้น รถโรลส์-รอยซ์สีดำจอดอยู่ข้างถนน

หลินหนานลดหน้าต่างรถลงและมองออกไป จากนั้นก็เก็บสายตาที่เพ่งมองไป หยั่งเชิงบนเส้นขอบความตาย:"ประธานโจว ดูเหมือนสตูดิโอจะยังไม่เปิด คุณนายน่าจะหยุดในช่วงสุดสัปดาห์แล้ว"

โจวฉือเซินเม้มริมฝีปากบางของเขา และได้ลืมตา:"คุณว่าเธอจงใจหรือเปล่า?"

เมื่อวานเขาได้พูดแล้วว่าวันนี้จะมาหาเธอ แต่วันนี้เธอกลับเลือกที่จะไม่เปิดประตู

หลินหนานทำได้แค่ยิ้มอย่างขมขื่นในใจ นั่นมันเป็นความอรรถรสของพวกเขาสองสามีภรรยาในก่อนหน้านั้น เขาจะไปรู้ได้ยังไง

โจวฉือเซินหายใจเข้าลึกๆ :"คุณโทรหาเธอหน่อย ถามเธอว่าอยู่ที่ไหน"

หลินหนานหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันทีเมื่อได้ยินเช่นนี้ หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เขาก็พูดอย่างเสียงเบาว่า:"ประธานโจว คุณนายก็บล็อกผมด้วยแล้ว"

โจวฉือเซิน:"......"

ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหนานก็สังเกตเห็นแผ่นกระดาษติดอยู่ที่ทางเข้าสตูดิโอ และเขาก็เปิดประตูรถและมองเข้าไปใกล้ๆ

ด้านบนนี้เป็นเบอร์ติดต่อ บอกว่าหามีเรื่องด่วนก็สามารถโทรมาเบอร์นี้ได้

หลินหนานก็โทรไปโดยไม่ได้คิดอะไรเลย เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็รับสาย

เพ้ยซานซานได้พูด:"สวัสดีค่ะ นี่ใครคะ?"

หลินหนานได้พูดว่า:"ผมอยากจะสั่งทำสร้อยคอ แต่พอมาถึงหน้าสตูดิโอพวกคุณแล้ว กลับพบว่าประตูไม่ได้เปิด ขอสอบถามหน่อยได้ไหมว่าพวกคุณจะกลับมาวันไหนครับ "

"อ๋อ......ขออภัยด้วยนะคะ วันนี้ฉันและเพื่อนของฉันมาร่วมงานเลี้ยงรุ่นกันน่ะ หากว่าคุณไม่รับล่ะก็ พรุ่งนี้พวกเราค่อยไปคุยกันในร้านได้ไหม "

"อย่างนี้หรอกเหรอ"หลินหนานหันกลับมาและเหลือบมองชายที่นั่งอยู่ในรถโรลส์รอยซ์สีดำ "บอสของพวกเราค่อนข้างจะรีบมาก คุณดูว่าสะดวกที่จะให้ที่อยู่ทางคุณไหม พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้"

ถึงคราวของเพ้ยซานซานที่จะลังเล

หลินหนานพูดอีกครั้งทันทีหลังจากเห็นสิ่งนี้:"เหตุผลหลักคือบอสของพวกเรากำลังจะเดินทางไปทำธุรกิจในคืนนี้ และจะกลับมาอีกครึ่งเดือนหลังจากนั้น นี่คือของขวัญที่จะมอบให้แฟน จึงอยากจะสั่งทำล่วงหน้าไว้ก่อน"

เพ้ยซานซานคิดเพียงครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบตกลง:"ถ้าอย่างนั้นก็ได้ เดี๋ยวฉันจะส่งที่อยู่ให้กับคุณ พวกคุณก็มาเลย ลำบากคุณเลย"

ลูกค้ามาถึงหน้าประตูแล้ว และไม่มีเหตุผลที่จะผลักไสผู้คนออกไปอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้นใช้เวลาไม่นานในการพูดคุยเกี่ยวกับการออกแบบมากนัก

"ไม่ต้องเกรงใจ ไม่ต้องเกรงใจ ต้องบอกว่ารบกวนพวกคุณแล้วถึงจะถูก"

หลังจากวางสายแล้ว หลินหนานก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และเรื่องมันก็ทำเรียบร้อยแล้ว

แม้ว่าการปฏิบัตินั้นจะค่อนข้างดูน่าสมเพชเล็กน้อย แต่ก็ถือได้ว่าเป็นการรักษางานที่อาจจะตกนี้ไว้แล้ว

......

ในห้องพิเศษนั้น

เพ้ยซานซานกลับมาหลังจากรับโทรศัพท์ และพูดคำสองสามคำกับหร่วนซิงหว่านด้วยเสียงเบาๆ

หร่วนซิงหว่านพยักหน้าตอบ:"ได้"

ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆ พวกเธอเห็นเช่นนี้ก็พูดว่า:"โอ้ ซานซาน สตูดิโอนั้นของพวกคุณยุ่งมากสินะ เพื่อนสมัยเรียนออกมาทานอาหารร่วมกันยังคงคุยเรื่องงานอีกแหนะ"

ผู้หญิงคนนี้ชื่อว่าเฉินหว่านลู่ ฐานะที่บ้านก็ถือได้ว่าค่อนข้างดี ได้ยินมาว่าหลังจากเรียนจบก็แต่งงานกับผู้บริหารระดับสูงของบริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง ตอนนี้ก็เป็นภรรยาเต็มตัวอยู่ที่บ้าน มีชีวิตที่สุขสบาย ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเพ้ยซานซานและหร่วนซิงหว่านนั้นไม่ดีมาโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งชอบยั่วยุพูดอะไรแปลกๆ