บทที่ 213 วางแผนระยะยาวโดยไม่รีบหวังผล เพื่อให้ได้รับประโยชน์ที่มากยิ่งขึ้น

ภายในห้อง VIP

อุณหภูมิภายในห้องลดลงตามการมาถึงของโจวฉือเซิน

บรรยากาศอึดอัดและกดดัน

บนโต๊ะเล่นไพ่ มีคนเอ่ยถามเสียงเบาว่า "ประธานโจวเป็นอะไรไปหรือ"

เจียงย่านเหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งดื่มไวน์อยู่ที่โซฟา "คาดว่าน่าจะถูกกัดมาอีกล่ะมั้ง"

"......"

อีกคนเอ่ยว่า "เล่นกันรุนแรงขนาดนั้นเลยหรือ แต่ช่วงนี้ไม่เห็นได้ยินว่ามีผู้หญิงคนไหนปรากฏตัวขึ้นข้างกายประธานโจวนี่"

เจียงย่านยิ้มโดยไม่เอ่ยอะไร

ตอนนี้เองที่ประตูห้อง VIP ถูกเปิดออก ผู้ร้ายที่กัดคนเดินเข้ามา

เจียงย่านเงยหน้ามองไป เมื่อเห็นหร่วนซิงหว่านก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าโจวฉือเซินจะยังสามารถพาคนกลับมาที่นี่ได้อีก

สองคนนี้ไม่ใช่ทะเลาะกันจนไม่มีทางคืนดีกันได้แล้วไม่ใช่หรือ

เมื่อสบตาเข้ากับเขา หร่วนซิงหว่านก็พยักหน้าให้เล็กน้อย ถือเป็นการทักทาย

ต่อมาเธอก็เดินไปนั่งลงข้างกายโจวฉือเซิน

เจียงย่านเลิกคิ้วและถอนสายตากลับคืนมา

ในตอนนี้เองที่มีคนถามขึ้นว่า "นั่นคือใครกัน หน้าตาสวยมาก นางแบบหรือว่าดาราที่ประธานโจวขุดค้นพบ?"

เจียงย่านลูบไพ่ เอ่ยอย่างตรงไปตรงมาว่า "อดีตภรรยาของประธานโจว"

ทุกคน "......"

โจวฉือเซินไม่ได้รังเกียจภรรยาคนก่อนของเขาเป็นพิเศษหรือ ไม่ง่ายเลยที่จะหย่ากันได้ ทำไมถึงได้มาอยู่ด้วยกันอีกแล้ว

ส่วนโจวฉือเซินที่นั่งดื่มไวน์นิ่งๆในมุมหนึ่ง ก็ยังคงไม่เอ่ยปากพูดอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ

หร่วนซิงหว่านก็ไม่พูดอะไร นั่งอยู่ตรงนั้นเงียบๆ

ถึงอย่างไรเขาก็แค่บอกว่าให้เธอมาเข้าร่วมปาร์ตี้เล่นไพ่เป็นเพื่อนเขา แต่ไม่ได้บอกว่าต้องทำอะไร

หร่วนซิงหว่านมองไปทางเจียงย่านครู่หนึ่ง ก็พบว่าล้วนเป็นลูกหลานเศรษฐีที่เห็นชีวิตเป็นเกมส์ เธออดที่จะรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ โจวฉือเซินมาเข้าร่วมการเล่นไพ่ในครั้งนี้ จะมีประโยชน์ต่อโครงการหลายโครงการที่ได้รับผลกระทบของโจวซื่อกรุ๊ปจริงๆหรือ

ในตอนที่หร่วนซิงหว่านยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจนั้น เสียงของโจวฉือเซินก็ลอยมาจากด้านข้าง "ดื่มไวน์ไหม"

หร่วนซิงหว่านถอนสายตากลับมา มองไปทางเขา เครื่องหน้าของชายหนุ่มอยู่ภายใต้เงาแสงอันเลือนราง เงานั้นอำพรางอารมณ์ความรู้สึกในก้นบึ้งนัยน์ตาของเขา จึงเห็นเพียงแค่แนวกรามที่แข็งกระด้าง

หลังจากหวาดผวาไปครู่หนึ่ง หร่วนซิงหว่านก็เอ่ยอย่างมีสติว่า "ฉันไม่ดื่ม"

ท่ามกลางความมืดนั้น ชายหนุ่มคล้ายกับหัวเราะออกมา ต่อมาก็หยิบแก้วไวน์ขึ้นมา เงยหน้าดื่มลงไป ลูกกระเดือกเขาขยับไปมา

โจวฉือเซินวางแก้วไวน์ลง ลุกขึ้นเดินไปทางโต๊ะเล่นไพ่

เขาเพิ่งจะไป ก็มีคนคนหนึ่งลุกขึ้น "ประธานโจว คุณนั่งที่ของผมเถอะ ผมมีธุระจะไปแล้วพอดี"

หลังจากที่โจวฉือเซินนั่งลง เจียงย่านถึงได้เอ่ยว่า "ตำแหน่งที่นั่งของนายเลวร้ายมาก คืนวันนี้แพ้ตลอด ประธานโจวต้องระวังสักหน่อยแล้ว"

"มีใครโชคร้ายกว่านายด้วยหรือ"

เจียงย่าน "....."

คนคนนี้กินระเบิดมาหนึ่งตันสินะ

เปิดปากเอ่ยกลิ่นดินปืนก็ฟุ้งไปทั่วขนาดนี้

คราวนี้ คนบนโต๊ะเล่นไพ่ล้วนลงฉันทมติเดียวกัน

ตอนนี้อารมณ์ของประธานโจวไม่ดีเป็นอย่างมาก ล่วงเกินใครก็ได้แต่อย่าล่วงเกินเขา

หลังจากเล่นไปหลายรอบ โจวฉือเซินก็พ่ายแพ้อนาถอย่างที่คิดเอาไว้เลยจริงๆ

เขาดันไพ่ออก และหันไปมองหร่วนซิงหว่าน "มานี่"

หร่วนซิงหว่านเดินเข้ามา ลังเลเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยว่า "ฉันเล่นไม่เป็น"

เงียบไปครู่หนึ่ง ก็เอ่ยเสริมด้วยท่าทางจริงจังอีกประโยคว่า "และไม่มีเงินเช่นกัน"

เงินที่ได้จากหยาดเหงื่อและแรงงานของเธอไม่สามารถเสียให้กับนายทุนชั่วช้าพวกนี้ได้