บทที่ 250 งานเลี้ยงวันเกิดของท่านจิ้น

หลังจากที่เฉิงเว่ยกล่าวเช่นนี้ ใบหน้าของเฉินหว่านลู่แดงก่ำ และรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก

หยางเจิ้นเหลือบมองเธอด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง แล้วกล่าวกับเฉิงเว่ยว่า "งั้นวันหลังผมจะไปเยี่ยมประธานเฉิงเป็นการส่วนตัว วันนี้ผมไม่รบกวนคุณแล้ว"

หลังจากกล่าวจบ เขาพยักหน้าให้หร่วนซิงหว่านอีกครั้ง "คุณหร่วน ลาก่อน"

หลังจากที่หยางเจิ้นจากไป เฉินหว่านลู่จ้องไปที่หร่วนซิงหว่านอย่างโกรธเคือง "พวกคุณสองคนสมรู้ร่วมคิดกัน จงใจทำให้ฉันอับอาย!"

หร่วนซิงหว่านกล่าวอย่างขบขันว่า "ฉันเชิญคุณมาหรือ?"

"คุณ........" เฉินหว่านลู่กัดริมฝีปากไว้แน่น "คุณคอยดูต่อไปเถอะ!"

หลังจากกล่าวจบ เธอก็กระทืบเท้าอย่างแรง หันหลังแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

เฉิงเว่ยถอนสายตากลับ และมองไปที่หร่วนซิงหว่าน "ซิงหว่าน เธอก็เป็นแบบนี้ คุณอย่าไปสนใจเธอ"

หร่วนซิงหว่านยิ้มจางๆ "ฉันรู้"

เฉินหว่านลู่จงใจมาเพื่อก่อกวนเธอ ถ้าเธอโกรธเพราะเหตุนี้ มันก็สมความตั้งใจของเธอ?

หลังจากหยุดชั่วครู่ หร่วนซิงหว่านก็กล่าวว่า "มีเรื่องอะไรหรือ?"

เฉิงเว่ยเม้มริมฝีปาก "ซิงหว่าน คืนพรุ่งนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของท่านจิ้น เขาอยากให้ผมพาคุณไปพร้อมกัน"

หร่วนซิงหว่านตกใจ "ฉันเหรอ?"

"ใช่" เฉิงเว่ยกล่าวอีกครั้ง "ถ้าหากคุณไม่เต็มใจไปก็ไม่เป็นไร ผมจะหาข้ออ้างไม่ไป"

"อย่าดีกว่า........." หร่วนซิงหว่านคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า "พรุ่งนี้กี่โมง?"

คราวก่อนไปทานอาหารเย็นที่บ้านของท่านจิ้น เธอยังไม่ได้ขอบคุณเขาเลย ตอนนี้เป็นงานวันเลี้ยงเกิดของท่านจิ้นก็เชิญเธออีกครั้งแล้ว และเธอก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

และมันคงจะน่าอึดอัดถ้าเป็นเพราะเธอแล้วเฉิงเว่ยก็ไม่ไปด้วย

เฉิงเว่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก "พรุ่งนี้หนึ่งทุ่ม และผมจะมารับคุณตอนหกโมงเย็น"

หร่วนซิงหว่านพยักหน้าเล็กน้อย "โอเค"

เฉิงเว่ยยังมีธุระอื่น ก็เลยไม่ได้อยู่นานนักและจากไปในไม่ช้า

หร่วนซิงหว่านยืนอยู่ที่เดิมสักครู่ จากนั้นก็ถอนหายใจ แล้วเก็บสร้อยคอที่เฉินหว่านลู่โยนลงบนพื้น

ไม่นานหลังจากนั้น เพ้ยซานซานก็กลับมา เธอกล่าวซุบซิบว่า "ฉันเพิ่งเห็นรถของเฉิงเว่ยออกไป เขามาคุยอะไรกับคุณ?"

หร่วนซิงหว่านกล่าวว่า "พรุ่งนี้ฉันจะไปงานวันเกิด"

"งานวันเกิด? งานวันเกิดของใคร?"

เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อนที่จะพูดถึง และต้องเริ่มที่โจวอานอาน

หลังจากที่หร่วนซิงหว่านสรุปสั้นๆ เพ้ยซานซานก็เข้าใจขึ้นมาฉับพลันและพูดแทงใจดำว่า "กล่าวอีกนัยหนึ่ง คราวที่แล้วตอนที่คุณไป อิตาบ้าโจวฉือเซินก็อยู่ที่นั่นด้วย มันแสดงให้เห็นว่าชายชราที่คุณพูดถึงรู้จักเขาด้วย และงานเลี้ยงวันเกิดในคืนพรุ่งนี้เขาก็ต้องไปแน่นอน"

หร่วนซิงหว่าน "......"

ทำไมเธอถึงนึกไม่ถึงเรื่องนี้

เพ้ยซานซานถือโอกาสถามว่า "ซิงซิง คุณพิจารณาถึงไหนแล้ว?"

หร่วนซิงหว่านไม่สามารถมีปฏิกิริยาตอบสนองทันที "พิจารณาเรื่องอะไร? "

"ก็เรื่องของคุณกับเฉิงเว่ยไง แล้วยังมีโจวฉือเซินอีก คุณจะเลือกใคร?"

หร่วนซิงหว่านขยับปาก แต่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

เพ้ยซานซานวางแขนบนเคาน์เตอร์เก็บเงินที่อยู่ข้างๆ แล้วเอามือเท้าคาง "ถ้าเป็นฉันก็เลือกยาก คนหนึ่งเป็นอดีตสามีที่ได้สติตื่นแล้วกลับมาไล่ตามจีบ ส่วนอีกคนเป็นหนุ่มนักธุรกิจหน้าใหม่ที่โดดเด่นซึ่งแอบชอบคุณมาหกเจ็ดปีแล้ว"

หร่วนซิงหว่านกล่าวด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ว่า "พูดจาเหลวไหล?"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็กล่าวอีกครั้งว่า "ก่อนหน้านั้นฉันเคยคิดที่จะลองคบกับเฉิงเว่ยมา เพียงแต่......."

"เพียงแต่คุณพบว่า ในใจของคุณยังคงรักอิตาบ้านั้นอยู่ แต่คุณรู้สึกว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นระหว่างพวกคุณ และคุณไม่สามารถปล่อยวาง หรือทำเหมือนกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น แล้วก็กลับไปคืนดีกับเขา?"

หลังจากนั้นไม่นาน หร่วนซิงหว่านก็พยักหน้า

เพ้ยซานซานถอนหายใจ "ฉันไม่เคยมีประสบการณ์กับเรื่องแบบนี้ ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถให้คำแนะนำที่เป็นสาระสำคัญแก่คุณได้ เรื่องแบบนี้ไม่ต้องรีบ ต่อไปถ้ามีอะไรที่ดีกว่านี้ คุณต้องเหวี่ยงแหให้กว้างและอย่าปล่อยปลาใหญ่ที่ยอดเยี่ยมไป"

หร่วนซิงหว่านหัวเราะ "ใช่ คุณพูดถูก"