บทที่ 272 มีเงินนี่มันดีจริงๆ

หลังจากที่หร่วนซิงหว่านลุกขึ้น เธอรู้สึกเวียนหัวมากขึ้น

เธอตบศีรษะของตนเอง ลุกจากเตียงแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า

ในห้องนั่งเล่น เพ้ยซานซานพร้อมที่จะออกไปแล้ว "ซิงซิง คุณอยากทานอะไรไหม? พวกเราไปหาอะไรทานกันข้างนอกดีไหม?"

หร่วนซิงหว่านกล่าวว่า "ฉันอยากจะทานอะไรเผ็ดๆ หน่อย หลังจากดูหนังเสร็จ พวกเราไปทานไปสุกี้กันเถอะ"

"โอเค ฉันก็อยากทานเหมือนกัน"

"คุณรอสักครู่น่ะ ฉันไปล้างหน้าแล้วพวกเราก็ไปเลย"

ที่โรงหนังในเวลาตอนบ่าย ผู้คนพลุกพล่านมาก

หลังจากที่หร่วนซิงหว่านรับตั๋วหนังเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอเห็นเพ้ยซานซานถือโค้กอยู่ในมือสามขวด "ทำไมคุณถึงได้ซื้อเยอะจัง เสี่ยวเฉินไม่มาไม่ใช่หรือ?"

เพ้ยซานซานหัวเราะ"ฉันรู้สึกกระหายน้ำนิดหน่อย ขวดเดียวอาจจะไม่พอ"

"ดื่มเยอะขนาดนี้ ระวังหลังจากดูหนังจบแล้วจะทานสุกี้ไม่ลง"

"วางใจเถอะ ยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมง อีกอย่างเข้าห้องน้ำสักสองรอบก็ได้แล้ว" เพ้ยซานซานมองเวลา "พวกเราไปกันเถอะ หนังกำลังจะเริ่มฉายแล้ว"

หร่วนซิงหว่านพยักหน้า "โอเค"

หลังจากที่เดินเข้ามาถึงห้องฉายหนัง ก่อนที่หร่วนซิงหว่านจะนั่งลง ก็ถูกเพ้ยซานซานดึงให้ลุกขึ้น "เอาอย่างนี้...ซิงซิง คนที่นั่งอยู่ข้างหน้าฉันสูงเกินไป ฉันมองไม่เห็น คุณนั่งเก้าอี้ข้างนอกตัวนี้เถอะ ให้ฉันนั่งข้างในน่ะ"

"โอเค"

หลังจากหร่วนซิงหว่านนั่งลงแล้ว มองไปรอบๆ และเห็นว่านอกจากที่นั่งด้านขวาของเธอว่างแล้ว ที่นั่งอื่นเต็มทั้งหมด ซึ่งครึกครื้นไม่น้อย

ผ่านไปสักครู่ไฟในโรงหนังก็หรี่ลง และบนหน้าจอขนาดใหญ่ก็เริ่มฉายตัวอย่างหนังอื่นๆ

ไม่ช้าหนังเรื่องนี้ก็เริ่มฉายอย่างเป็นทางการ

หร่วนซิงหว่านดื่มโค้กแล้ววางลงข้างๆ ขณะที่เธอกำลังจะดึงมือกลับ บังเอิญไปชนอะไรบางอย่าง

ไม่รู้ว่ามีคนมานั่งตรงที่ว่างเมื่อสักครู่ตั้งแต่เมื่อไร

หร่วนซิงหว่านเงยหน้ามองตามสัญชาตญาณ หลังจากนั้นร่างกายของเธอก็แข็งทื่อ

โจวฉือเซินจ้องมองเธอและกระซิบว่า "มองผมทำไม ดูหนังสิ"

หร่วนซิงหว่าน "......"

เธอถอยสายตาแล้วมองไปที่เพ้ยซานซานอีกครั้ง

มิน่าล่ะ ถึงได้รู้สึกว่าวันนี้พฤติกรรมของเพ้ยซานซานค่อนข้างแปลก

ที่แท้ได้วางแผนไว้ก่อนแล้วนี่เอง

เพ้ยซานซานดูเหมือนจะรับรู้กับการจ้องมองของเธอ เพ้ยซานซานไม่กล้าสบตาเธอ ดังนั้นเพ้ยซานซานจึงทำได้เพียงแกล้งดื่มโค้ก เพื่อให้เรื่องนี้มันผ่านไป

หร่วนซิงหว่านสูดลมหายใจ และมองหน้าจอที่อยู่ด้านหน้าอีกครั้ง

ช่างเถอะ

อย่างไรก็ตาม ในเมื่ออิตาบ้าไม่ได้แสดงท่าทางอะไรมากเกินไป เธอก็คิดเสียว่านั่งข้างคนแปลกหน้าและดูหนังตามปกติ

สองชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากหนังจบลง ผู้ชมก็ลุกออกไปจากที่นั่งเรื่อยๆ

เพ้ยซานซานจับท้องของตนเอง "ซิงซิง ฉันอยากจะไปเข้าห้องน้ำ ฉันจะไปก่อน แล้วฉันจะรอคุณข้างนอกน่ะ........"

เธอจะหาข้ออ้างเพื่อหนีไป แต่เธอถูกหร่วนซิงหว่านดึงตัวเอาไว้เสียก่อน

หร่วนซิงหว่านยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า "ฉันก็จะไปด้วย"

โจวฉือเซินนั่งอยู่ที่เดิม โดยกุมมือที่เรียวยาวของตนเองเอาไว้ "ถ้าพวกคุณออกไปตอนนี้ ต้องเข้าแถวอย่างน้อยสิบนาที"

หร่วนซิงหว่านกล่าวว่า "งั้นพวกเราไปห้างสรรพสินค้าที่อยู่ข้างๆ ดีกว่า ถ้าประธานโจว...........ไม่มีธุระอะไรแล้ว ก็เชิญกลับไปก่อนนะ"

ก่อนที่เธอจะกล่าวจบ โจวฉือเซินก็ลุกขึ้นและกล่าวว่า "ตามผมมา"

......

หลังจากออกจากห้องน้ำ เพ้ยซานซานกล่าวขณะที่ล้างมือ "ไม่คิดว่าโจวซื่อกรุ๊ปจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับโรงภาพยนตร์ ฉันอยากรู้จริงๆ ว่ายังอุตสาหกรรมอะไรบ้างที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับโจวซื่อกรุ๊ป"

หร่วนซิงหว่านกล่าวว่า "โจวซื่อกรุ๊ปมีส่วนเกี่ยวข้องกับวงการบันเทิงมาโดยตลอด ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกที่โรงภาพยนตร์จะรวมอยู่ในนั้นด้วย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันคิดไม่ถึง"

เพ้ยซานซานถามว่า "อะไรนะ?"