บทที่ 315 ไม่คิดว่าแปลกเหรอ

ถึงแม้จะตอบตกลงว่าจะไปเดทกับโจวฉือเซินแล้ว แต่ในตอนช่วงเช้าหร่วนซิงหว่านก็ยังไปที่ทำงาน

ในตอนที่เธอลุกขึ้นมาจากเตียง ตาบ้ายังคงนอนอยู่

หร่วนซิงหว่านคิดว่าปกติแล้วเขาทำงานหนักมาโดยตลอด ดังนั้นจึงไม่คิดที่จะปลุกเขา

หลังจากที่เขียนกระดาษวางไว้บนหัวนอน เธอก็ออกไป

เธอยืนอยู่หน้าลิฟต์ กดปุ่มลงและรออย่างเบื่อหน่าย

ในตอนนั้นเองประตูห้องข้างๆ ก็ถูกเปิดออก

Danielโผล่หัวออกมา มองไปรอบๆ เมื่อพบว่าโจวฉือเซินไม่ได้ตามมาด้วยเขาถึงจะเดินออกไป

หร่วนซิงหว่านหันไปกล่าวทักทายเขา "อรุณสวัสดิ์"

"สวัสดี......ทำไมคุณหร่วนถึงไปทำงานเช้าขนาดนี้?"

หร่วนซิงหว่านพยักหน้าและตอบว่า "ตอนบ่ายฉันมีธุระนิดหน่อย จึงต้องรีบไปจัดการอะไรให้เรียบร้อยก่อน"

Danielยืนอยู่ข้างๆ เธอและพูดว่า "พูดไปพูดมาฉันก็ยังไม่เคยไปที่ที่ทำงานของคุณหร่วนเลย วันนี้เป็นโอกาสดี ฉันขอไปดูหน่อยได้ไหม"

หร่วนซิงหว่านรู้ว่าเขามีเรื่องอยากจะพูด เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย "ได้สิ"

หลังจากที่ออกมาจากที่พัก Danielก็หันไปมองรอบๆ ให้แน่ใจอีกครั้ง เมื่อพบว่าโจวฉือเซินไม่ได้ตามมาด้วยเขาจึงเดินตามเธอออกไป

เมื่อหร่วนซิงหว่านเห็นแบบนั้นจึงถามออกมาว่า "คุณกำลังหาอะไรอยู่เหรอ?"

Danielยิ้มและตอบออกมาว่า "ไม่ได้หาอะไร เออใช่แล้ว สองวันที่ผ่านมาประธานโจวมาอยู่ที่นี่ใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินอย่างนั้นหร่วนซิงหว่านก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรจะตอบออกไปอย่างไง

โชคดีที่Danielไม่ได้ถามคำถามนี้ต่อไป สุดท้ายเขาก็กลับมาที่หัวข้อหลัก "เมื่อวานซืน เรื่องที่เกิดขึ้นในงานประมูล ผมมีบางอย่างที่ยังไม่เข้าใจ ไม่ทราบว่าคุณหร่วนจะช่วย......"

หร่วนซิงหว่านเดินไปพร้อมกับพูดออกมาว่า "เมื่อสองสามเดือนก่อนหร่วนจุนหนีออกจากคุกและเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ในตอนที่ฉันกับเสี่ยวเฉินเก็บของของเขา ก็ไปเจอกับกล่องๆ หนึ่ง และในกล่องๆ นั้นก็มีของดูต่างหน้าของแม่ฉันอยู่"

Danielถามออกมาว่า "ของดูต่างหน้า......มันมีอะไรบ้าง?"

"มีรูปภาพสองสามใบและนาฬิกาพกอีกหนึ่งเรือน ฉันเองก็เพิ่งจะรู้ตอนนั้นเหมือนกัน หร่วนจุนไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของฉัน และพ่อแท้ๆ ของฉันก็คือคนที่อยู่ในภาพนั้น หร่วนจุนน่าจะอิจฉาเขาจึงใช้มีดกรีดรูปตรงตำแหน่งหน้าของเขาจนขาดไป"

"นาฬิกาพกนั่นเป็นของหลินจื้อหย่วน?"

หร่วนซิงหว่านพยักหน้าเบาๆ และพูดออกมาว่า "ตอนแรกฉันรู้แค่ว่าหลินจื้อหย่วนอาจจะรู้จักพ่อแท้ๆ ของฉัน แต่ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยจนกระทั่งพบกับบันทึกที่อยู่ในนาฬิกาพก"

Danielขมวดคิ้วและถามออกมาว่า "งั้นคุณรู้ได้อย่างไงว่าหลินจื้อหย่วนอาจจะรู้จักพ่อแท้ๆ ของเธอ?"

"เนื่องจากเสี่ยวเฉินได้เอาข้อมูลต่างๆ ไปลงหนังสือพิมพ์เพื่อตามหาเบาะแส และยังใช้วิธีอื่นๆ เพื่อที่จะตามหาคนคนนั้น และหลินจื้อหย่วนก็เข้ามาขัดขวางด้วยกันปิดข่าว"

"เรื่องนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"น่าจะประมาณ 2 เดือนก่อนเห็นจะได้"

Danielขมวดคิ้วมากกว่าเดิม "มันก็หมายความว่า หลินจื้อหย่วนรู้ว่าพวกคุณกำลังจะตามหาเขา จึงไม่อยากให้พวกคุณหาเบาะแสอะไรได้มากจึงจงใจที่จะปิดข่าว และตอนที่พวกคุณนำภาพไปหาเขา เขาก็น่าจะรู้แล้วว่าเธอเป็นใคร"

เมื่อได้ยินแบบนั้นหร่วนซิงหว่านก็เงียบไปครู่หนึ่งและพูดออกมาว่า "มันน่าจะเป็นแบบนั้น"

"แต่ว่า เธอคิดว่ามันแปลกไหม"

หร่วนซิงหว่านถามออกมาด้วยความไม่เข้าใจ "มันแปลกตรงไหน?"

Danielพูดออกมาว่า "ตระกูลหลินเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่และมีอำนาจ ถ้าหากพวกเขาไม่ต้องการให้เธอตามหาเบาะแส แล้วเธอจะหามันเจอได้อย่างไร?"