บทที่ 482 แต่ฉันตอนนี้อารมณ์ไม่ดี

มีวัยรุ่นจำนวนมากอยู่ในผาจำลองนี่ และมีหลายคนที่จำหร่วนซิงหว่านได้ เมื่อมองไปยังคนที่อยู่ข้างเธอ ถึงแม้จะมองหน้าโจวฉือเซินไม่ชัด แต่เมื่อเห็นหร่วนซิงหว่านกอดเขาแน่นขนาดนี้ ก็สามารถเดาไปได้70-80%แล้ว

ในขณะนี้มีเสียงซุบซิบสนั่น และถ่ายรูปอย่างบ้าคลั่ง

หร่วนซิงหว่านวางแผนมาเสียเยอะแยะ แต่กลับไม่คิดว่าจะมีเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้น

เธอฝังศีรษะลงในอ้อมอกของโจวฉือเซิน ก่อนพูดกระซิบ "รีบลงไปสิ!"

โจวฉือเซินใช้มือข้างเดียวโอบแขนเธอ และพูดอย่างใจเย็นว่า "ลงไปน่ะได้ แต่คุณลืมอะไรไปหรือเปล่า"

หร่วนซิงหว่านกัดฟัน "คุณจงใจใช่ไหม"

"ผมจงใจอะไรล่ะ คุณผลักผมขึ้นมาเอง"

"ก็นั่น......"

เมื่อหร่วนซิงหว่านจะโต้กลับ เธอก็ตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่ที่สำหรับพูดคุย เธอแอบหยิกเอวของเขา

"เร็วสิ!"

โจวฉือเซินร้องโอดโอย แล้วพูดข้างหูเธอว่า "ที่รัก ผมเคยบอกคุณหรือยัง ว่าอย่าแตะเอวผู้ชายตามใจชอบ"

ฟังเหมือนเขายังคงไม่อยากลงไปข้างล่าง

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศมันดูมีเลศนัยอะไรบางอย่าง คนข้างล่างก็มีไม่น้อย หร่วนซิงหว่านก็ยิ่งพูดไม่ออก

"กลับไปค่อยเรียกไม่ได้เหรอ"

‘เคยมีครั้งไหนที่คุณกลับไปแล้วเรียก?"

"ครั้งนี้ ฉันสัญญา"

โจวฉือเซินมองไปที่เธอ ไม่รู้ว่าคิดอะไร ทันใดก็พูดขึ้นว่า "ถ้าคุณรับปากว่าหลังจากกลับไป คุณจะเรียกผมว่า ‘สามี’ ทุกวัน ผมจะพิจารณาให้สักหน่อย"

หร่วนซิงหว่าน "......"

ไอ้นี่ได้คืบจะเอาศอก

ไม่รอให้เธอโต้แย้ง โจวฉือเซินพูดว่า "คุณคิดยังไงบ้าง"

หร่วนซิงหว่านพูดอย่างหงุดหงิด "คุณให้โอกาสฉันคิดเรื่องนี้แล้วไหม"

"ไม่ใช่ว่าผมไม่ให้คุณ แต่พวกเขาไม่ให้คุณต่างหาก"

คนด้านล่างเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และพวกเขาใช้เวลากันด้านบนค่อนข้างนาน ถ้ารูปภาพถูกเผยให้เห็นออกมา ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง

หร่วนซิงหว่านพยักหน้าอย่างขอไปที "โอเค โอเค ฉันรับปากคุณค่ะ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ โจวฉือเซินก็ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะยกมือขึ้นดึงเชือก ในขณะเดียวกันก็พูดขึ้นว่า "จับให้แน่น"

เดิมทีหร่วนซิงหว่านก็กอดแน่นอยู่แล้ว เมื่อได้ยินเขาพูดอย่างนี้ เธอก็หลับตาลงทันที และโอบรอบเอวของเขาไว้แน่น

ไม่ถึงสองวินาที เธอก็พลันรู้สึกว่าร่างกายของเธอร่วงหล่นลงมา

ไม่นานนัก ในที่สุดเท้าของเธอก็เหยียบพื้นอีกครั้ง

เธอรีบปล่อยโจวฉือเซิน ก่อนจะหายใจเข้าลึก

โจวฉือเซินถอดอุปกรณ์ปีนเขาให้เธอ ยิ้มพลางถามว่า "ใช้เสร็จแล้วก็ทิ้ง?"

หร่วนซิงหว่านไม่คิดสนใจเขา

ตอนนี้เอง ก็มีพนักงานเข้ามาหา "ประธานโจว ต้องจัดการไหมครับ"

โจวฉือเซินหันมามอง "ไม่ต้อง บอกพวกเขาว่า ค่าใช้จ่ายของคืนนี้ทั้งหมดฉันจะจ่ายเอง รูปก็สามารถเก็บไว้ชื่นชมดูเองได้ แต่อย่าเอาออกไปเผยแพร่ในที่สาธารณะ"

หร่วนซิงหว่าน "......"

เขาป่วยเหรอ ใครอยากจะชื่นชมรูปกันล่ะ!

พนักงานรับคำ ก่อนจะจากไป และไล่ฝูงชนให้กระจายออกไป

โจวฉือเซินมองเวลา "ไปดูหนังไหม"

หร่วนซิงหว่านพูด "ขอบคุณสำหรับคำเชิญ ฉันไม่ไป"

"ทำไมละ?"