บทที่ 522 ตกอยู่ในอันตราย

โจวฉือเซินนั่งเฮลิคอปเตอร์กลับมา ดังนั้นเจียงย่านจึงพาหร่วนซิงหว่านไปที่สนามบินจอดเครื่องส่วนตัว

หร่วนซิงหว่านพูดขึ้น "คุณกลับไปเถอะ ฉันแค่รอเขาที่นี่"

เจียงย่านพยักหน้า เขายังมีธุระอื่นต้องจัดการอีกมากจริงๆ

เขาพูดขึ้น "มีอะไรก็โทรหาฉัน"

"ได้"

หลังจากเจียงย่านออกไป หร่วนซิงหว่านก็พิงหน้าต่าง มองนอกหน้าต่างเงียบๆ

เหน็ดเหนื่อยมาหนึ่งคืน ตอนนี้เส้นขอบฟ้าที่อยู่ไกลเริ่มกลายเป็นสีขาวแล้ว

ผ่านไปไม่นาน ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว

หร่วนซิงหว่านเหม่อลอย ไม่รู้ตัวเองหลับไปเมื่อไร

เธอตื่นขึ้นมาเพราะการสั่นของโทรศัพท์

หร่วนซิงหว่านลืมตาขึ้น เห็นว่าหร่วนเฉินโทรมา

เธอกระแอมเสียง แล้วรับสาย "เสี่ยวเฉิน มีอะไรเหรอ?"

หร่วนเฉินพูดเสียงเข้ม "ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?"

"ฉัน......"

หร่วนซิงหว่านติดอยู่ที่ปากไม่พูดออกไป เนื่องจากเสี่ยวเฉินโทรมาหาเธอเช้าขนาดนี้ และด้วยน้ำเสียงนี้ แสดงว่าเรื่องเมื่อคืนเป็นไปได้สูงว่าเขาอาจจะรู้แล้ว

เธอพูดเสียงเบา "ฉันอยู่สนามบิน รอโจวฉือเซินกลับมา"

หร่วนเฉินพูด "ส่งที่อยู่มาให้ผม ผมจะไปหาคุณ"

หร่วนซิงหว่านพูด "ไม่ต้อง ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย นายตั้งใจเรียนไปก็พอ"

หร่วนเฉินขมวดคิ้ว "เรื่องใหญ่โตขนาดนี้ จะไม่เป็นไรได้ยังไง"

หลังจากหร่วนซิงหว่านออกมาจากบ้านตระกูลโจว นอกจากโทรหาเจียงย่านแล้ว ก็ไม่ได้ดูโทรศัพท์เลย ไม่รู้ว่าก่อเรื่องวุ่นวายไปถึงไหนแล้ว

เธอยิ้ม "ไม่เป็นไรจริงๆ ถ้าเป็นอะไรจริงๆ ตอนนี้ฉันยังนั่งที่นี่คุยโทรศัพท์กับนายได้อยู่ไหม ตระกูลโจวแค่สร้างสถานการณ์ขู่ตบตาคนเฉยๆ พวกเขาไม่กล้าทำอะไรฉันหรอก"

หร่วนเฉินเม้มปาก ไม่พูดอะไร

หร่วนซิงหว่านพูดขึ้น "เอาล่ะ นายรีบไปเรียนเถอะ อีกสองวันฉันจะไปหานายที่โรงเรียน"

"ไม่ต้อง" หร่วนเฉินพูด "ตอนเย็นผมจะไปอพาร์ตเมนต์"

"อ่า......งั้นก็ได้ ฉันก็จะกลับไปตอนเย็น"

วางสายไปแล้ว หร่วนซิงหว่านพลิกโทรศัพท์ดู เห็นเพ้ยซานซานโทรหาเธอสองสาย และส่งข้อความมาไม่น้อย

เธอคงหลับลึกเกิน ไม่ได้ยินเลย

หร่วนซิงหว่านเห็นโทรศัพท์มีแบตเหลือไม่เท่าไรแล้ว เลยไม่ได้โทรกลับหาเพ้ยซานซาน แค่ส่งข้อความกลับไปรายงานว่าปลอดภัย

ฉวยโอกาสเหลือแบตอันน้อยนิด หร่วนซิงหว่านเปิดหน้าเว็บดู

มีข่าวสองสามข่าวที่เกี่ยวข้องคือข่าวที่เธอหายตัวไปหลังจากเข้าร่วมงานเลี้ยงตระกูลโจว

แต่ก็การชี้แจง ว่าเรื่องนี้มันเป็นแค่เหตุการณ์ไม่คาดฝัน

เห็นได้ชัดว่าคือการแทรกแซงของตระกูลโจว

เรื่องนี้จริงๆ แล้วไม่ได้เกิดความกระสับกระส่ายครั้งใหญ่นัก ทุกคนก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

มีแค่คนข้างกายเธอเท่านั้นที่รู้ดี ว่าเรื่องนี้มันไม่ใช่เหตุการณ์ไม่คาดฝันอย่างแน่นอน

ดังนั้นเสี่ยวเฉินและซานซานถึงได้โทรหาเธอ

หร่วนซิงหว่านไม่ได้อ่านต่อ โทรศัพท์แบตหมดปิดเครื่องไปแล้ว

เธอวางโทรศัพท์ลงแล้วหายใจเข้าลึกๆ หลับตาลงอีกครั้ง

ไม่นานนัก หน้าต่างรถก็ถูกเคาะจนเกิดเสียง

หร่วนซิงหว่านเคลื่อนกระจกรถลง