บทที่ 569 คุณนี่มันนักรบผู้กล้าหาญจริงๆ

ในขณะเดียวกัน โรงพยาบาล

โจวฉือเซินได้สติตอน7โมงครึ่ง ก่อนจะมองไปรอบๆ

ภายในห้องพักผู้ปาวย มีเพียงสวี่เยว่กับหลินหนาน ไม่มีเงาของหร่วนซิงหว่าน

หลินหนานขยับเข้ามา ก่อนพูด "ประธานโจว รู้สึกอย่างไรบ้างครับ"

โจวฉือเซินพูดอย่างสงบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ไม่เป็นอะไร"

หลินหนานปรับเตียงให้เขาก่อนจะพูด "ผมจะไปเรียกหมอ"

หลังจากหลินหนานเดินออกไป สวี่เยว่ก็เดินมาหา และนั่งลงตรงโซฟาข้างเขา "เสี่ยวหร่วนพาเด็กน้อยไปแล้ว"

โจวฉือเซินไม่แปลกใจ พลางตอบรับเสียงต่ำ

สวี่เยว่ลอบถอนหายใจ ก่อนจะถามอีก "ถ้าอย่างนั้นคุณวางแผนจะทำยังไงต่อ"

"ค่อยว่ากันเถอะครับ"

ตอนนี้เขาเองยังอยู่ในโรงพยาบาล ทำอะไรไม่ได้เลย

โจวฉือเซินนิ่งไปสักพัก ก่อนจะพูด "เธอกับ......ลูก ได้รับบาดเจ็บไหมครับ?"

"เจ้าหนูตกใจเล็กน้อย ไม่มีปัญหาอะไรหรอก แต่ว่าเสี่ยวหร่วน......ฉันคิดว่า บาดแผลในใจของเธออาจจะใหญ่ขึ้น ฉันได้ยินมาจากหลินหนาน ถ้าหากจู่ๆเธอไม่ปรากฏตัวไปที่นั่นละก็ เด็กคนนั้นคงถูกคนของโจงเสียนฆ่าไปแล้ว"

โจวฉือเซินหลับตาลงช้าๆ "ผมประมาทเอง"

เขารู้ว่าจุดประสงค์ที่ตาเฒ่านั่นทิ้งเด็กไว้เพราะอะไร ดังนั้นจึงไม่คิดมาก่อนว่าจะมีคนลงมือ

แล้วยังต่อหน้าเขาด้วย

เมื่อคิดกลับไป ตอนนั้นโจงเสียนก็พร้อมที่จะตายเสียขนาดนั้น

ก็เลยไร้ความกังวล

สวี่เยว่พูดอีกว่า "ตอนนี้เด็กไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ส่วนอย่างอื่น......คุณนอนพักที่โรงพยาบาลสักสองสามวันเถอะ ก็พอดีกันกับให้เวลาเสี่ยวหร่วนสักหน่อย"

โจวฉือเซินพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง "เธอคงไม่ให้อภัยผม"

เขาจำได้แม่นว่าหร่วนซิงหว่านเคยพูดว่าอะไร และรู้ว่าเธอเป็นคนอย่างไร

เดิมทีครั้งนี้เขาวางแผนจะพาลูกออกจากตระกูลโจว แล้วจะบอกความจริงกับเธอ อย่างน้อย เขาก็มีโอกาสแก้ต่างให้ตัวเองได้ ใครจะไปรู้ ว่าเรื่องมันจะมาไกลกว่าที่เขาคาดการณ์เอาไว้

สวี่เยว่พูด "ฉันก็ช่วยอะไรคุณไม่ได้ แต่ก็ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีแล้วกัน"

ไม่นานนัก หลินหนานก็มาพร้อมกับหมอ

หลังจากหมอตรวจร่างกายให้โจวฉือเซินแล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "คุณกล้าหาญเกินไปแล้ว ถูกยิงบาดเจ็บแล้วยังยืดเวลาให้นานออกไปอีก ถ้าหากมาช้ากว่านี้อีกนิดละก็ มือข้างนี้ก็คงใช้การไม่ได้"

โจวฉือเซินพูด "คงเป็นเพราะผมโชคดี"

"แน่นอนครับ"

สวี่เยว่พูด "ฉันจะไปซื้อข้าวเช้าให้คุณนะ"

รอให้หมอกับสวี่เยว่ออกไป โจวฉือเซินจึงพูดขึ้นมาว่า "สถานการณ์ข้างนอกตอนนี้เป็นยังไงบ้าง"

หลินหนานพูด "ท่านประธานฟื้นแล้ว แต่สถานการณ์ก็ยังไม่ค่อยดีนักครับ มีเพียงดวงตาเท่านั้นที่ขยับได้ หมอบอกว่า เขาสะเทือนจิตใจ จนทำให้สมองอุดตันขาดเลือด และต่อจากนี้ไปเขาจะเป็นอัมพาต นอนอยู่บนเตียงเท่านั้น"

โจวฉือเซินไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก เพียงแค่พูดว่า "ทางตระกูลโจวละ"

"เมื่อคืนวานฝนตกตลอดทั้งคืน ร่างของภรรยาท่านประธานจึงค่อยถูกเคลื่อนย้ายออกไปเช้าวันนี้ครับ" หลินหนานพูดต่อ "เกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนวาน ถูกระงับไว้หมดแล้วครับ ไม่มีหลุดไปข้างนอก"