บทที่ 625 สูญเสียคุณค่าที่เป็นประโยชน์ทุกสิ่ง

หร่วนซิงหว่านชะงัก "ความหมายของคุณก็คือ มีคนจงใจส่งเธอมายังเมืองหนานเฉิง"

โจวฉือเซินส่งเสียงตอบรับ พูดช้าๆ "การแต่งงานของเธอกับเจียงซ่างหาน เป็นเรื่องที่ภายในตระกูลเจียงส่งเสริม อีกอย่าง......ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเธอที่จะออกมาจากเมืองเจียงโจว และพอดีกันกับที่เรากลับมาเมืองหนานเฉิง"

หร่วนซิงหว่านรู้ คำที่เขาละเว้นไว้คือคำว่าอะไร

กฎปากเปล่าของตระกูลเจียง ที่ว่าตลอดชีวิตนี้คนตระกูลเจียงไม่สามารถออกไปจากเมืองเจียงโจวได้

แต่เจียงชูหนิง เป็นหลานสาวคนสำคัญของท่านทวดเจียง ภายใต้การควบคุมดูแลของทุกฝ่าย ไม่ว่าเธอจะใช้วิธีใด เธอก็ไม่สามารถก้าวออกจากเมืองเจียงโจวได้

หร่วนซิงหว่านครุ่นคิดสักพัก ก่อนจะพูดอีก "คนที่ช่วยเธอ จะเป็นคนที่สมรู้ร่วมคิดกับโจงเสียนไหมคะ?"

โจวฉือเซินส่ายหน้า "ไม่ใช่ นอกเหนือจากการต่อสู้ขนาดใหญ่และขนาดเล็กภายในตระกูลเจียงแล้ว ตอนนี้ที่เห็นได้ชัดมีสองกลุ่มอำนาจ กลุ่มหนึ่งคือเจียงซ่างหาน ส่วนอีกกลุ่มคือคนที่ต่อต้านเจียงซ่างหาน กลุ่มคนที่ต่อต้านเขานั่น ถ้าหากว่าต้องการนั่งตำแหน่งของเขา จำเป็นจะต้องได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มผู้อาวุโส "

หร่วนซิงหว่านพูดต่อ "คุณปู่ทวดของเจียงชูหนิงเป็นผู้อาวุโสของตระกูลที่มีอำนาจและชื่อเสียงของตระกูลที่สุด ในเมื่อพวกเขาต้องการความช่วยเหลือของเขา ก็คงไม่ลงมือกับเจียงชูหนิงแน่นอน?"

"ใช่ และด้วยฐานะของเจียงชูหนิงที่นั่น แม้แต่เจียงซ่างหานยังต้องแต่งงานกับเธอเพื่อรักษาตำแหน่งผู้นำตระกูลเจียง ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น เพียงแค่แต่งงานกับเธอ ก็จะได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากครอบครัวของเธอเช่นกัน"

หร่วนซิงหว่านพูด "แต่ตอนนี้เธอออกจากเมืองเจียงโจวและมายังเมืองหนานเฉิง ถึงจะกลับไปอีก แค่เพียงข่าวที่เธอออกจากเมืองเจียงโจวแพร่ออกไป เธอก็คงสูญเสียคุณค่าที่มีประโยชน์ทุกสิ่งไป"

มุมปากของโจวฉือเซินยกขึ้น "ฉลาด"

หร่วนซิงหว่านเข้าใจขึ้นมา "ดังนั้นคนที่ช่วยให้เธอมาที่เมืองหนานเฉิง ก็คือเจียงซ่างหาน"

"เจียงซ่างหานปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้มาโดยตลอด แต่ผู้อาวุโสของตระกูลเจียงกลับไม่ยอมอ่อนข้อให้ ถึงแม้ว่าเขากับเจียงชูหนิงแต่งงานกันแล้ว จะสามารถรักษาตำแหน่งให้มั่นคงไว้ได้ แต่ในขณะเดียวกัน ก็ได้รับการถูกควบคุมไว้จากคนกลุ่มนั้น"

"เรื่องที่เขารับแม่ของผมกลับตระกูลเจียง ภายนอกของผู้เฒ่าเหล่านั้นตกลง แต่ภายในใจคงไม่พอใจอย่างมาก รู้สึกว่าเขากำลังแหกกฎของตระกูลเจียง ถึงแม้ท่านทวดเจียงจะไม่พูดอะไร แต่ก็ชัดเจนมากว่า เขาก็ไม่ได้เต็มใจเช่นกัน แต่สิ่งที่เขาสนใจมากที่สุด คือตำแหน่งผู้นำของตระกูลเจียง ดังนั้นเพียงแค่เจียงชูหนิงและเจียงซ่างหานแต่งงาน เขาก็สามารถทำเป็นมองไม่เห็นเรื่องนี้ได้"

"แต่เขากลับไม่คิดว่า หลานสาวของตัวเอง จะแหกกฎของตระกูลเจียงเสียเอง"

หร่วนซิงหว่านพูด "นี่เป็นเหตุผลที่เจียงซ่างหานส่งเจียงชูหนิงมาที่เมืองหนานเฉิงใช่ไหม?"

"ใช่"

เจียงซ่างหานต้องการยกเลิกกฎเก่าๆ ของตระกูลเจียง แต่กลับได้รับการห้ามปราม

หากการพาสวี่เยว่กลับไปยังตระกูลเจียงเป็นเพียงก้าวแรก การส่งเจียงชูหนิงมายังเมืองหนานเฉิงก็เป็นก้าวที่สอง

ตอนนี้คนในบ้านของเจียงชูหนิง คาดว่าคงโกรธจนความดันโลหิตขึ้น

หร่วนซิงหว่านรู้สึกว่า เรื่องทางฝั่งเมืองเจียงโจว ยังไม่จบ

ไม่รู้ว่าเจียงซ่างหานจะแก้อย่างไรกันแน่

เธอลดกระจกหน้าต่างลง ก่อนจะหาว

โจวฉือเซินถาม "ง่วงแล้ว?"

หร่วนซิงหว่านพูด "นิดหน่อยค่ะ"

"อีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึง นอนสักหน่อยไหม?"

หร่วนซิงหว่านส่ายหน้า "คุณจะกลับไปบริษัทไหมคะ?"

โจวฉือเซินนิ่งไปนิด ก่อนจะพูด "ไม่กลับ ทำไมเหรอ"

"เปล่าค่ะ มีงานค้างมากมายที่บริษัท ฉันนึกว่าคุณจะตรงไปทันที"

"งานค้างมากมายนั่น ไม่ทำสักคืนจะเป็นไรไป "

หร่วนซิงหว่าน "......"

มีเหตุผล

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถก็จอดลงตรงชั้นล่างของบ้านที่หร่วนซิงหว่านเช่าเอาไว้

หร่วนซิงหว่านลงจากรถ มองไปยังสถานที่ที่ว่าจะคุ้นเคยและไม่คุ้นเคยในเวลาเดียวกันแห่งนี้

ทันใดก็มีความรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปนานเป็นชาติ

ขึ้นไปข้างบน ก่อนจะใส่รหัส

เมื่อเปิดออก ทั่วทั้งห้องก็สว่างและสะอาดเรียบร้อย

ดูท่าเพ้ยซานซานน่าจะมาทำความสะอาดให้ทุกวัน

หร่วนซิงหว่านมองเวลา เมื่อเห็นว่าดึกมาแล้ว จึงไม่ไปบอกเพ้ยซานซานว่าพวกเธอกลับมาแล้ว

รอพรุ่งนี้ดีกว่า